Έφυγε από τη ζωή η Αρλέτα…

Την τελευταία της πνοή, σε ηλικία 72 ετών, άφησε η γνωστή τραγουδοποιός Αρλέτα, έπειτα από σοβαρά προβλήματα υγείας. Συνέχεια ανάγνωσης «Έφυγε από τη ζωή η Αρλέτα…»

Η Αρλέτα στο Ηρώδειο 6 10 2011 | Μια άλλη φορά

ARLRTA

Ακυρώθηκε η προγραμματισμένη για την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου συναυλία της Αρλέτας στο Ηρώδειο, καθώς είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί, σύμφωνα με ανακοίνωση της διοργανώτριας εταιρείας. Ο τρόπος εξαργύρωσης των προπωλημένων εισιτηρίων καθώς και ο χώρος και ο χρόνος πραγματοποίησης της συναυλίας, θα ανακοινωθεί μέσω Ticket services τις επόμενες μέρες. Για όποιες σχετικές πληροφορίες, το κοινό μπορεί να απευθυνθεί το τηλέφωνο: 210 7234567

Η Αρλέτα στο Ηρώδειο

ARLRTA

| 6 Οκτωβρίου 2011, 21:00

Η στιχουργός, τραγουδοποιός, ερμηνεύτρια και μουσικός σε μια μουσική αναδρομή με κομμάτια που αγαπήθηκαν από όλο τον κόσμο.

Η Αρλέτα,  από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του πρωτοποριακού – για τη δεκαετία του ΄60 – «νέου κύματος» μας καλεί να θυμηθούμε τραγούδια που βρίσκονται στην καρδιά μας, όπως «Τα ήσυχα Βράδια (Το τραγούδι της Ερήμου)» και η «Σερενάτα», άλλα που μας προβληματίζουν όπως το «Ναυάγιο», άλλα που μας κάνουν να χαμογελάμε πονηρά όπως το «Batida de coco» και άλλα πολλά αγαπημένα. Συνέχεια ανάγνωσης «Η Αρλέτα στο Ηρώδειο»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΡΛΕΤΑΣ- DIRECTOR ‘S CUT!

Η Αρλέτα είναι μία ξεχωριστή περίπτωση μέσα στο ελληνικό τραγούδι. Εμφανίστηκε πάνω στην έκρηξη του Νέου Κύματος που πυροδότησε ο δαιμόνιος Αλέκος Πατσιφάς στο δεύτερο ήμισι της ταραχώδους δεκαετίας του 1960. Από τότε όμως διέθετε κάτι αυτή η κοπέλα που τη διαφοροποιούσε κατά πολύ από τους νεοκυματικούς συναδέρφους της. Σίγουρα αυτό δεν ήταν μόνο η φωνή της, για την οποία ο χαρακτηρισμός βελούδινη δεν ακούγεται καθόλου κοινότοπος. Χρειάζεται να μείνεις λίγη ώρα κοντά της, να τη συζητήσεις, για να αντιληφθείς πόσο ουσιώδης είναι σαν άνθρωπος και πώς αυτή της την ιδιότητα την περνάει με τρόπο μοναδικό και στην τέχνη της εδώ και τόσα χρόνια. Το έχουμε ξαναπεί, αν θελήσει κανείς να βρει ομοιότητες μεταξύ της Αρλέτας και μιας ξένης καλλιτέχνιδας, αυτή θα ήταν αναμφίβολα η τεράστια Joan Baez. Κι ας αγαπάει η Αρλέτα τόσο τον τόπο της με το δημοτικό τραγούδι του, τις οπερέτες του, τον Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη του, αδιαφορώντας εν μέρει για κατηγοριοποιήσεις και λοιπές ταμπέλες. Πόσοι γνωρίζουν άραγε ότι ο Warren Ellis, το βιολί των Bad Seeds του Nick Cave και αρχηγός του αντεργκράουντ γκρουπ Dirty Three, ζήτησε να τη γνωρίσει προσωπικά όταν άκουσε τυχαία στο ραδιόφωνο το Μια φορά θυμάμαι και παθιάστηκε με τη φωνή της; Η αλήθεια είναι πως πέρσι τέτοιον καιρό η Αρλέτα μας λαχτάρησε με την οδυνηρή και χρονοβόρα περιπέτεια της υγείας της. Από τότε που μαθεύτηκε η είδηση, μέσα σε ελάχιστη ώρα τα διαδικτυακά blogs γέμισαν με συγκινητικά μηνύματα, κείμενα και ποιήματα αφιερωμένα σ’ αυτήν, γραμμένα τα περισσότερα από πολύ νέους ανθρώπους. Οι νέοι άνθρωποι που την έμαθαν από τα Ήσυχα βράδια και τη Σερενάτα του Λάκη Παπαδόπουλου και της Μαριανίνας Κριεζή, από το δικό της Μπαρ το Ναυάγιο ή κι ακόμη από το Μια φορά θυμάμαι του Γιάννη Σπανού και του Γιώργου Παπαστεφάνου, την απόλυτη γλυκιά ανάμνηση. Αφού σας ενημερώσω με ιδιαίτερη χαρά ότι σε λίγο καιρό η ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός θα κυκλοφορήσει ένα ολοκαίνουργιο και μάλιστα διπλό άλμπουμ, σας παραδίδω με εξίσου ιδιαίτερη τιμή τον σπάνιο λόγο της στην πρώτη – μετά την ιστορία με την υγεία της – μεγάλη συνέντευξη της.

του Αντώνη Μποσκοΐτη

Θα ήθελα να ξεκινήσουμε, εξηγώντας μου για ποιο λόγο μου είπατε από το τηλέφωνο ότι έχετε μια επιφύλαξη για τους δημοσιογράφους.

Δεν είχα, γιατί σε γενικές γραμμές μου έχει φερθεί καλά το συνάφι. Έτυχε όμως πρόσφατα ένα ατυχές γεγονός, το οποίο δε μου χρειαζόταν, γιατί ήρθε μετά από πολύ καιρό που είχα αποφύγει την οποιαδήποτε έκθεση. Μου τηλεφώνησε κάποιος για να μου πάρει συνέντευξη και την ιδιωτική συζήτηση που είχαμε από τηλεφώνου, την έκανε συνέντευξη ο κύριος! Έφταιγα κι εγώ βέβαια διότι του ανοίχτηκα, χωρίς να τον γνωρίζω. Δε θυμάμαι αυτή τη στιγμή το όνομα του, αλλά όταν τον θυμηθώ, θα τον βγάλω στο ίντερνετ, έτσι, για να τον μάθουν κι άλλοι! Ήταν απ’ αυτή την εφημερίδα την καινούργια του κυρίου Χατζηνικολάου. Καλή αρχή να έχουν! Με την κατάρα μου, που λέω εγώ!

Να το γράψω αυτό;

Μωρέ, ότι θες γράψε! Δεν έχω να φοβηθώ τίποτα μετά απ’ όλα αυτά που έχω περάσει…


Μαζί σας λαχτάρησε και πολύς άλλος κόσμος, το ξέρετε αυτό. Πως σκέφτεται ένας άνθρωπος που έφτασε κανονικά στο θάνατο;

Μάλλον που τον πέρασε και γύρισε! Δε μπορώ να σας απαντήσω, είναι πάρα πολύ περίπλοκο και απλό συγχρόνως. Σχεδόν κλείνει ένας χρόνος, οπότε εγώ αισθάνομαι ενός έτους! Για πολύ μεγάλο διάστημα ήμουν τελείως έρμαιο των άλλων σα μωρό παιδί, κάτι παράξενο και καθόλου ευχάριστο. Δεν ήμουν σε θέση να κάνω το παραμικρό κι αυτό σήμερα μου φαίνεται μεγάλο, πολύ μεγάλο σχολείο!


Είπατε μέσα σας έστω και για μια στιγμή ότι τώρα τέλειωσαν όλα;

Όχι! Αυτό δεν το πίστεψα και ούτε μου συνέβη, διότι την περίοδο που ήμουν στα χειρότερα, βρισκόμουν σε καταστολή και δεν καταλάβαινα. Όταν ξύπνησα, ήταν ήδη σίγουρο ότι θα ζήσω. Ή σχεδόν…Αυτό που μου συνέβη ήταν στο Βόλο, ετοιμαζόμουν για συναυλία, η οποία και δεν έγινε, καθ’ ότι έπεσα ξερή. Στάθηκα τυχερή όμως, διότι βρισκόταν στη Λάρισα ο διευθυντής της Πανεπιστημιακής Νευρολογικής Κλινικής, ο νευροχειρουργός Βασίλης Σλατινόπουλος. Ήρθε σαν τρελός ο άνθρωπος και κόντεψε να σκοτωθεί, διότι υπήρχαν και τα τελευταία χιόνια στους δρόμους. Με χειρούργησε επί τόπου σε συνθήκες ορεινού χειρουργείου, όπως μου είπε, αφού στον Βόλο δεν υπήρχε ειδικό χειρουργείο κι εγώ δε μπορούσα να μεταφερθώ στη Λάρισα. Αν δε με χειρουργούσε εκείνη την ώρα, θα ήμουν νεκρή τώρα. Είχαν ετοιμάσει τα της εγχείρησης οι εκεί γιατροί με τη διευθύντρια του Νοσοκομείου του Βόλου, περιμένοντας τον Σλατινόπουλο. Όλους τους ευγνωμονώ, όπως και μια φίλη η οποία μου στάθηκε πολύ! Δε θα ξεχάσω ακόμη τον πρώτο άνθρωπο που με έκανε να σταθώ οριζόντια μετά από πολλούς μήνες! Ήταν ένας μικροκαμωμένος τραυματιοφορέας, μπρούτος λαϊκός άνθρωπος, ο οποίος με βοήθησε να κάτσω σε πολυθρόνα. Εγώ είμαι και λίγο βαριά, ξέρετε, με βλέπανε οι νοσοκόμες και το βάζανε στα πόδια. Είναι σημαντικό να τα λέμε αυτά, γιατί ναι μεν συναντάς συνήθως σκληρότητα σε τέτοιες καταστάσεις, πόσω μάλλον που εγώ είμαι εκ του φυσικού μου υπερευαίσθητη. Πραγματικά όμως ο άνθρωπος αυτός με συγκίνησε! Συνέχεια ανάγνωσης «ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΡΛΕΤΑΣ- DIRECTOR ‘S CUT!»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑