Ακατόνε (1961) του Πιερ Πάολο Παζολίνι στο Κανάλι της Βουλής || Κριτική του Βασίλη Ραφαηλίδη

ΒΟΥΛΗ
22:00
Ακατόνε

Accattone
Σινεφίλ 1961 | Α/Μ | Διάρκεια: 120′
Ιταλική ταινία του Πιερ Πάολο Παζολίνι, με τους Φράνκο Τσίτι, Φράνκα Πασούτ, Αντριάνα Άστι.O Ακατόνε, ένας μικρο-προαγωγός στις λαϊκές συνοικίες της Ρώμης, χάνει την πηγή των εισοδημάτων του, όταν η αστυνομία συλλαμβάνει την «κοπέλα» του. Προσπαθεί να μπάσει στο επάγγελμα την αθώα και αφελή Στέλλα, που είναι ερωτευμένη μαζί του, δοκιμάζει ακόμα και να δουλέψει, σύντομα, όμως, επιστρέφει στην παρανομία, βρίσκοντας τραγική κατάληξη.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ακατόνε (1961) του Πιερ Πάολο Παζολίνι στο Κανάλι της Βουλής || Κριτική του Βασίλη Ραφαηλίδη»

Χίτλερ, Μια ταινία από τη Γερμανία- Ο Δικός μας Χίτλερ (Hitler, ein Film aus Deutschland, Hitler, a film from Germany, 1977) του Hans-Jürgen Syberberg (Χανς Γιούργκεν Ζίμπερμπεργκ) ||| Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη

Χωρισμένο σε τέσσερα κεφάλαια και βαθιά επηρεασμένο από τις ιδέες του Μπρεχτ για το επικό θέατρο, αυτό το πειραματικό, ποιητικό φιλμ γεμάτο από ανατριχιαστικούς μονολόγους, συμβολικά μακάβριο κουκλοθέατρο και εκτενές αρχειακό υλικό από την εποχή των ναζί, παραμένει το πλέον ολιστικό κινηματογραφικό πόνημα που κατάφερε να αντικρίσει το τέρας του φασισμού σε όλες του τις εκφάνσεις.

Συνέχεια ανάγνωσης «Χίτλερ, Μια ταινία από τη Γερμανία- Ο Δικός μας Χίτλερ (Hitler, ein Film aus Deutschland, Hitler, a film from Germany, 1977) του Hans-Jürgen Syberberg (Χανς Γιούργκεν Ζίμπερμπεργκ) ||| Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη»

Βασίλης Ραφαηλίδης: «Κύριε, θέλεις να γίνεις πλούσιος; Σκότωσε, ρήμαξε, κλέψε, εξαπάτησε…

8 Σεπτεμβρίου 2019

«…Η πιο μεγάλη εφεύρεση του καπιταλισμού είναι το κολοσσιαίας σημασίας γεγονός πως παραμέρισε όλα τα άλλα ιδανικά και στη θέση τους έβαλε το χρήμα, όπως γινόταν πάντα στην ιστορία χωρίς να το ομολογούν καθαρά οι πολιτικάντηδες, και οι καθηγητές της ιστορίας που τους βοηθούν αποτελεσματικά. Κύριε, θέλεις να γίνεις πλούσιος; Σκότωσε, ρήμαξε, κλέψε, εξαπάτησε, κι όταν έρθει η ώρα σου εξομολογήσου και άντε στο καλό. Ο Άγιος Πέτρος σε περιμένει στον Παράδεισο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Βασίλης Ραφαηλίδης: «Κύριε, θέλεις να γίνεις πλούσιος; Σκότωσε, ρήμαξε, κλέψε, εξαπάτησε…»

Το Μυστικό Του Βράχου των κρεμασμένων (1975) του Πίτερ Γουίαρ | Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη 

 

 

Ο αυστραλιανός κινηματογρά­φος με την ταινία Μαντ Μαξ, ο εκδικητής της νύχτας του Τζορτζ Μίλερ, μας εξέπληξε ευχάριστα, και η ίδια έκπληξη επαναλαμβά­νεται τώρα με το Πικνίκ στον Κρεμαστό Βράχο(πρωτότυπος τίτλος), πράγμα που επιβεβαιώ­νει τις φιλολογικές μας πληρο­φορίες πως στην κινηματογραφία της πέμ­πτης ηπείρου συμβαίνουν πράγματα πάρα πολύ σημαντικά, χάρη κυρίως στην πολιτι­κή του κράτους που εδώ και δεκαπέντε χρό­νια τουλάχιστον πατρονάρει και βοηθάει με κάθε τρόπο τον εθνικό κινηματογράφο.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ ΤΩΝ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΩΝ (2018) (Α΄ΚΥΚΛΟΣ) –
Α΄ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ στην ΕΡΤ 1

Συνέχεια ανάγνωσης «Το Μυστικό Του Βράχου των κρεμασμένων (1975) του Πίτερ Γουίαρ | Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη «

Το Χρώμα του Ροδιού (Sayat Nova, 1968-1969) του Σεργκέι Παρατζανοφ (κριτική: Βασίλης Ραφαηλιδης)

Δεν μπορεί ο καθένας να πιει απ’ τη φουρτουνιασμένη πηγή μου

Το νερό μου έχει μια δική του γεύση

Δεν μπορεί ο καθένας να διαβάσει τα γραπτά μου

Οι λέξεις μου έχουν ένα δικό τους νόημα
Μη νομίζεις ότι μπορείς εύκολα να με νικήσεις

Συνέχεια ανάγνωσης «Το Χρώμα του Ροδιού (Sayat Nova, 1968-1969) του Σεργκέι Παρατζανοφ (κριτική: Βασίλης Ραφαηλιδης)»

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΟΚΤΩΒΡΗΣ-ΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Παρουσίαση

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης είναι ένα πρόσωπο σχετικά μυθοποιημένο μέσα στο κινηματογραφικό μας θέαμα με άστοχες προσπάθειες απομυθοποίησής του. Τις χαρακτηρίζω έτσι αυτές τις προσπάθειες γιατί απλούστατα ξεκινούσαν πάντα ως αντίδραση των πληγωμένων Ελλήνων δημιουργών απέναντι στο δικό του ανάθεμα, δικαιολογημένο ή αδικαιολόγητο, στον ελληνικό κινηματογράφο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΟΚΤΩΒΡΗΣ-ΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

Βασίλης Ραφαηλίδης – Από τα ιδεογράμματα στο μοντάζ

Από τα ιδεογράμματα στο μοντάζ

Το γράμμα Α είναι ένας φθόγγος, δηλαδή ένας ήχος. Το γράμμα Β είναι ένας δεύτερος φθόγγος, δηλαδή ένας διαφορετικός ήχος. Το σμίξιμο των δύο δίνει έναν σύνθετο ήχο, που δεν υπάρχει σαν «καθαρός» ήχος στην κλίμακα των φθόγγων που λέγεται αλφάβητο. (Κάθε γλώσσα έχει τους δικούς της απλούς μουσικούς ήχους, δηλαδή το δικό της αλφάβητο). Συνέχεια ανάγνωσης «Βασίλης Ραφαηλίδης – Από τα ιδεογράμματα στο μοντάζ»

ΑΝΙΕΣ ΒΑΡΝΤΑ: ΔΙΧΩΣ ΣΤΕΓΗ, ΔΙΧΩΣ ΝΟΜΟ (1985) | Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη

vagabond-1985

Σύμφωνα μ’ έναν κλασικό κανόνα του ακα­δημαϊκού κινηματογράφου, ένα κακό σενά­ριο αποκλείεται να δώσει ένα καλό φιλμ. Μ’ άλλα λόγια, το καλό σενάριο αποτελεί προϋ­πόθεση για το καλό φιλμ. Αλλά όχι και τον αναγκαίο όρο για να υπάρξει καλό φιλμ. Εί­ναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις που ένας κα­κός σκηνοθέτης κατέστρεψε έναν καλό σεναρίστα, ακόμη και στην περίπτωση που σεναρίστας ήταν ο ίδιος ο σκηνοθέτης. Όμως, δεν υπάρχει καμιά περίπτωση, λέει ο ίδιος κανόνας, ένας σκηνοθέτης-μάγος να κατα­φέρει να βγάλει αριστούργημα από ένα κακό σενάριο.

Συνέχεια ανάγνωσης «ΑΝΙΕΣ ΒΑΡΝΤΑ: ΔΙΧΩΣ ΣΤΕΓΗ, ΔΙΧΩΣ ΝΟΜΟ (1985) | Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη»

Η μάχη του Αλγερίου (1965) του Τζίλο Ποντεκόρβο: κριτική του Βασίλη Ραφαηλίδη

A scene from Gillo Pontecorvo's THE BATTLE OF ALGIERS (1965).  Photo courtesy of Rialto Pictures/Photofest.

Ένας διπλός θρύλος συνοδεύει τούτη την ταινία, γυρισμένη το 1965 στο Αλγέρι την περίοδο που ο Μπουμεντιέν ανέτρεπε τον Μπεν Μπέλα χρησιμοποιώντας, μεταξύ άλλων, τα άρματα και τους στρατιώτες που είχαν παραχωρηθεί στον Ποντεκόρβο για τις ανάγκες του γυρίσματος, έτσι ώστε, για πρώτη φορά ίσως, ο κινηματογράφος να πάρει μέρος στο «φτιάξιμο» της ιστορίας περνώντας από τη φιξιόν κατευθείαν στην πράξη, προκαλώντας μ’ αυτόν τον τρόπο μια πολύ χαρακτηριστική σύγχυση στους κατοίκους που προς στιγμήν μπέρδεψαν το σινεμά με την πραγματικότητα:

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΛΓΕΡΙΟΥ (1966) του Τζίλο Ποντεκόρβο στο Σχολείο του Σινεμά με ελεύθερη είσοδο, ανάλυση και συζήτηση το Σάββατο 28.1.2017

Λέσχη Ανάγνωσης «Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι» Αθήνας και Πάτρας: Επαναλειτουργία. Ίδρυση Κινηματογραφικής Λέσχης Ανάγνωσης «Λουκία Ρικάκη» ως τμήμα της

Εργαστήρι Κινηματογράφου Δήμου Ζωγράφου 2017  (συνεχίζονται οι εγγραφές, όχι μόνο για δημότες ζωγράφου)..

Σεμινάριο Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου 2017  ανοιχτό μάθημα τελευταία παρουσίαση

Συνέχεια ανάγνωσης «Η μάχη του Αλγερίου (1965) του Τζίλο Ποντεκόρβο: κριτική του Βασίλη Ραφαηλίδη»

Κάτω απ’ το ηφαίστειο (Under The Volcano, 1984) | Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη

under-the-volcano_1984 00

Βέβαια, ο Ήφαιστος, θεός της φωτιάς και δη­μιουργός κάθε τέχνης που χρειάζεται φωτιά, θεός γνωστός και στους Ρωμαίους σαν Βουλκάνους, δε θα μπορούσε να ξέρει, εκεί πάνω στον Όλυμπο που κατοικούσε κάποτε, πως στους νεότερους χρόνους η ελληνική γλώσ­σα και διά της λατινικής, όλες οι γλώσσες θα χρησιμοποιούσαν το ειρηνικό όνομα της κουτσής αφεντιάς του για να χαρακτηρίσουν ένα καταστροφικό γεωλογικό φαινόμενο που λέγεται «ηφαιστειακή δραστηριότητα».  

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Κάτω από το ηφαίστειο σε επανέκδοση από 18.8.2016 Συνέχεια ανάγνωσης «Κάτω απ’ το ηφαίστειο (Under The Volcano, 1984) | Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη»

ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Ν’ ΑΓΑΠΑΣ (1975) του Αντρτζέι Ζουλάφσκι || Κριτική: Βασίλης Ραφαηλίδης, Σώτη Τριανταφύλλου

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Το «σημασία έχει ν’ αγαπάς» «L’ important c’ est d’ aimer» είναι το τρίτο φιλμ, του μεγάλου Πολωνού , γυρισμένο στη Γαλλία το 1974.

Συνέχεια ανάγνωσης «ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Ν’ ΑΓΑΠΑΣ (1975) του Αντρτζέι Ζουλάφσκι || Κριτική: Βασίλης Ραφαηλίδης, Σώτη Τριανταφύλλου»

Providence (Προβιντάνς, 1977) του Αλέν Ρενέ | Κριτική Βασίλης Ραφαηλίδης | ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ “PROVIDENCE»

Providence

Αλέν Ρενέ Providence (έγχρωμο, Γαλλία- Ελβετία- Ηνωμένο Βασίλειο, 1977, διάρκεια 105’ )

Στο Providence πρωταγωνιστούν οι σερ Τζον Γκίλγουντ, Ντερκ Μπόγκαρντ, Έλεν Μπέρστιν, Ντέιβιντ Γουόρνερ. Το φιλμ κέρδισε επτά κορυφαία γαλλικά Όσκαρ (Σεζάρ) καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, μουσικής, μοντάζ, ντεκόρ, ήχου. Κέρδισε ακόμα το βραβείο των Γάλλων κριτικών, αλλά και το βραβείο στο φεστιβάλ της Βαγιαντολίντ. Συνέχεια ανάγνωσης «Providence (Προβιντάνς, 1977) του Αλέν Ρενέ | Κριτική Βασίλης Ραφαηλίδης | ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ “PROVIDENCE»»

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ (NOSTALGIA, 1983) του Αντρέι Ταρκόφσκι – Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη

nostalgia afisa+

Νόστο έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες τον πόθο της επιστροφής στην πατρίδα. Η νοσταλγία συνεπώς είναι η ψυχολογική κατάσταση που δημιουργεί ο πόθος της επιστροφής στην πατρίδα, και κατά προέκταση σε κάθε οικείο χώρο που λειτουργεί σαν «χαμένος παράδεισος» όταν απομακρυνθούμε ή μας απομακρύνουν απ’ αυτόν παρά τη θέλησή μας. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΪ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ΖΕΦΥΡΟ Συνέχεια ανάγνωσης «ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ (NOSTALGIA, 1983) του Αντρέι Ταρκόφσκι – Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη»

Η ομάδα αίματος των καθαρόαιμων Ελλήνων | Του Βασίλη Ραφαηλίδη

vassilis_rafailidis

09 Σεπτεμβρίου 2014

Στο παρακάτω άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Έθνος» το μακρινό 1987, ο διανοητής Βασίλης Ραφαηλίδης αναλύει τις έννοιες του έθνους, του κράτους και του ρατσισμού στην Ελλάδα.

ΟΛΕΣ οι συγχύσεις στην Ελλάδα ξεκινούν από την αδυναμία μας να ξεχωρίσουμε τις έννοιες «έθνος» και «κράτος», που σε καμία περίπτωση δεν είναι συνώνυμα. Η λέξη έθνος είναι σανσκριτικής καταγωγής και, στην κυριολεξία, σημαίνει «ομαιμοσύνη», δηλαδή ομοιότητα του αίματος των ανθρώπων που ανήκουν στην ίδια φυλετική ομάδα. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ομάδα αίματος των καθαρόαιμων Ελλήνων | Του Βασίλη Ραφαηλίδη»

Σαν σήμερα: Πεθαίνει ο αιρετικός Βασίλης Ραφαηλίδης

vassilis rafailidis

8 Σεπτεμβρίου 2014

Εγκαταλείπει τον χώρο της σκηνοθεσίας για να γίνει κριτικός κινηματογράφου, εργάζεται στην εμβληματική «Επιθεώρηση Τέχνης» και άλλα προοδευτικά έντυπα και προχωρά στη βραχύβια έκδοση ενός δικού του περιοδικού.

Μεταπολιτευτικά συνεργάζεται με τις μεγαλύτερες εφημερίδες της χώρας (Βήμα, Έθνος, Ελευθεροτυπία), όπου γράφει κινηματογραφικές κριτικές, επιφυλλίδες και πολιτικά σημειώματα, μέχρι το θάνατό του, μία μέρα σαν και σήμερα, πριν από 14 χρόνια.

Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν σήμερα: Πεθαίνει ο αιρετικός Βασίλης Ραφαηλίδης»

Δυο Τρία Πράγμα Που Ξέρω Γι’ Αυτήν (1966) του Ζαν Λυκ Γκοντάρ | Κριτική Βασίλης Ραφαηλίδης

2-ou-3-choses-que-je-sais-delle

(Deux Ου Trois Choses Que Je Sais D’ Elle, 1966)

 Με καθυστέρηση 16 χρόνων, κι αφού στο μεταξύ ο «γκονταρισμός» ολοκλήρωσε και εξάντλησε τις επιρροές του σ’ ολόκληρο τον μετά το 1960 κινηματογράφο, φτάνει επιτέλους και στην Ελλάδα μια από τις πιο σημαντικές ταινίες του Γκοντάρ, γυρισμένη το 1967. Το Δυο τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτήν είναι σίγουρα μια από τις πιο δυσκολοδιάβαστες ταινίες του Πάπα του μοντέρνου κινηματογράφου, αλλά κι αυτή που δίνει στο μελετητή την ευκαιρία να επισκοπήσει συνοπτικά το «φαινόμενο Γκοντάρ» — ένα φαινόμενο σημαδιακό στην κινηματογραφική αισθητική, και που δικαιολογεί το χωρισμό που κάνουν μερικοί της ιστορίας του κινηματογράφου στην «προ Γκοντάρ» και τη «μετά Γκοντάρ» περίοδο. Συνέχεια ανάγνωσης «Δυο Τρία Πράγμα Που Ξέρω Γι’ Αυτήν (1966) του Ζαν Λυκ Γκοντάρ | Κριτική Βασίλης Ραφαηλίδης»

«Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ» (1978) (Empire of Passion) (L’Empire de la passion) (愛の亡霊, Ai no borei) του Ναγκίσα Όσιμα (Nagisa Ôshima) | κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη

Empire-of-Passion

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ (1978) του Ναγκίσα Οσίμα | Κυριακή 27.1.2013, 18.00 | Ελεύθερη Είσοδος | Κινηματογραφική Λέσχη Κέντρου Αθήνας

«Η διεθνής κριτική βιάστηκε να χαρακτηρίσει την Αυτοκρατορία του πάθους σαν το δεύτερο μέρος μιας ερωτικής διλογίας, της οποίας το πρώτο μέρος ήταν Η αυτοκρατορία των αισθήσεων (1976). Πιστεύουμε ωστόσο πως οι δύο ταινίες του Όσιμα δεν αποτελούν διλογία. Πρόκειται απλούστατα, για την ίδια ταινία, που γυρίστηκε και μια δεύτερη φορά, πάνω σε διαφορετικό σενάριο, ώστε να περάσει ανετότερα το μήνυμά της σ΄ένα κοινό βαθιά και αδιόρθωτα διαβρωμένο απ’ τον ιουδαιοχριστιανικό ηθικό κώδικα, που ενώ απορρίπτει το «καθαρό» ερωτικό ένστικτο (η Αυτοκρατορία των αισθήσεων στηρίζεται εξολοκλήρου πάνω στην απελευθερωτική επενέργεια αυτού του ενστίκτου) το αποδέχεται εύκολα όταν περιτυλιχτεί στη συναισθηματική αχλή, δηλαδή όταν χάσει την «καθαρότητά» του και «εξανθρωπιστεί». Συνέχεια ανάγνωσης ««Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ» (1978) (Empire of Passion) (L’Empire de la passion) (愛の亡霊, Ai no borei) του Ναγκίσα Όσιμα (Nagisa Ôshima) | κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη»

Σιωπηλός Μάρτυρας (Rear Window, 1954) | Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη

rear-window 6

[Ο Σιωπηλός μάρτυς του Άλφρεντ Χίτσκοκ δεν είναι απλά ένα φιλμ. Είναι ο ίδιος ο κινηματογράφος. Γιατί, θέμα της ταινίας είναι η ηδονοβλεπτική διαδικασία του κοιτάγματος, δηλαδή η ίδια ακριβώς διαδικασία που κάνει το θεατή, θεατή κι όχι δρώντα πρόσωπο. Βασίλης Ραφαηλίδης] Συνέχεια ανάγνωσης «Σιωπηλός Μάρτυρας (Rear Window, 1954) | Κριτική Βασίλη Ραφαηλίδη»

Η Θηλιά (Rope, 1948) Κριτική του Βασίλη Ραφαηλίδη

Hitch in coffin

Μια θηλιά είναι μόνιμα περασμένη, σαν γραβάτα που δε βγαίνει, γύρω απ* το λαιμό μας. Για να πεθάνουμε, αρκεί να τη σφίξει κάποιος. Αυτός ο κάποιος μπορεί να είναι είτε ο Θεός ή η φύση (φυσικός θάνατος) είτε ένας δολοφόνος ή ένας εκτελεστής (βίαιος θάνατος ή θάνατος κατ’ εντολήν) είτε εμείς οι ίδιοι, στην περίπτωση που θέλουμε να υποκαταστήσουμε τον Θεό ή τη φύση στην τελική πράξη της αναίρεσης της ζωής (αυτοκτονία). Το πρόβλημα, συνεπώς, δεν είναι ο θάνατος καθαυτός, αλλά ποιος κρατάει στα χέρια του τη θηλιά και ποιος, τελικά, αποφασίζει να τη σφίξει. Αυτός που κρατάει στα χέρια του τη θηλιά, κρατάει στα χέρια του τη μοίρα μας.
Συνέχεια ανάγνωσης «Η Θηλιά (Rope, 1948) Κριτική του Βασίλη Ραφαηλίδη»

ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ | ΨΗΦΙΑΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΡΤ (Προβολή Βίντεο)

VASSILIS_RAFAILIDIS_PSIFIAKO_ARXEIO_ERT Ο 20ος αιώνας μέσα από τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ και ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ μιλούν για τα θέματα των ταινιών του, που εμπνέονται από αληθινά ιστορικά γεγονότα και αναδεικνύουν πολιτικές, κοινωνικές, πολιτιστικές όψεις της ελληνικής πραγματικότητας.

KOSTAS_GEORGOUSOPOULOS_PSIFIAKO_ARXEIO_ERT

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Ο Δημοσιογράφος ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΒΑΙΟΣ, στα πλαίσια της εκπομπής Ο ΑΙΩΝΑΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ παρουσιάζει και αναλύει κοινωνικά, πολιτικά και πολιτιστικά θέματα που απασχόλησαν την ανθρωπότητα τον 20ο αιώνα. Το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι αφιερωμένο στο σκηνοθέτη ΘΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ και την καλλιτεχνική του διαδρομή. Ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ και ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ μιλούν για τα θέματα των ταινιών του, που εμπνέονται από αληθινά ιστορικά γεγονότα και αναδεικνύουν πολιτικές, κοινωνικές, πολιτιστικές όψεις της ελληνικής πραγματικότητας. Συνέχεια ανάγνωσης «ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ | ΨΗΦΙΑΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΡΤ (Προβολή Βίντεο)»

Βασίλης Ραφαηλίδης: Ένας Αναγεννησιακός Μαρξιστής του Γιάννη Μπακογιαννόπουλου

VASSILIS RAFAHLIDHS FESTIVAL

Δυσκολεύομαι να γράψω για τον Βασίλη, έναν άνθρωπο με τον οποίο συμπορεύτηκα, είχαμε κοινούς τόπους, σκέψεις και πράξεις, δράσεις μαζί ή παράλληλα, συγγένειες ιδεολογι­κές, αλλά και αποκλίσεις, συχνά έντονες και συγκρούσεις, ώ­σπου τα διευρυμένα ενδιαφέροντα του μας απομάκρυναν. Δυ­σκολεύομαι για τα γνωστά προβλήματα: να μιλάς για τον άλ­λον, μιλώντας για τον εαυτό σου, ναρκισσευόμενος να περιο­ρίζεσαι σε επαινετικές γενικεύσεις και ρητορικούς επικήδει­ους· να διακινδυνεύεις την ασέβεια της κριτικής.


Συνέχεια ανάγνωσης «Βασίλης Ραφαηλίδης: Ένας Αναγεννησιακός Μαρξιστής του Γιάννη Μπακογιαννόπουλου»

[VIDEO] Ραφαηλίδης, Σαββόπουλος, Δοξιάδης, Καρυπίδης | “κακομεταχείριση” παιδιού κατά τη συμμετοχή του στα γυρίσματα της τελευταίας ταινίας της Φρίντας Λιάππα «Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης»

rafailidis_liapa

1992. Με πρωτοβουλία του Απόστολου Δοξιάδη και της Βάσιας Παναγοπούλου γίνεται μέγα θέμα η «κακομεταχείριση» * παιδιού κατά τη συμμετοχή του στα γυρίσματα της τελευταίας ταινίας της Φρίντας Λιάππα «Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης».
Στην εκπομπή «Προφίλ» ο οικοδεσπότης Πάνος Παναγιωτόπουλος (πριν πολιτευθεί) και οι φιλοξενούμενοι Διονύσης Σαββόπουλος, Βασίλης Ραφαηλίδης, Απόστολος Δοξιάδης, Γιώργος Καρυπίδης βαθαίνουν τον «εθνικό διχασμό» που είχε ήδη δημιουργηθεί (χαρακτηρισμός του Ραφαηλίδη).
Στην εκπομπή υπάρχει και συνέντευξη της ίδιας της Φρίντας Λιάππα, καθώς και παρέμβαση της Άννας Ψαρούδα Μπενάκη, υπουργού πολιτισμού (αλλού για αλλού). Συνέχεια ανάγνωσης «[VIDEO] Ραφαηλίδης, Σαββόπουλος, Δοξιάδης, Καρυπίδης | “κακομεταχείριση” παιδιού κατά τη συμμετοχή του στα γυρίσματα της τελευταίας ταινίας της Φρίντας Λιάππα «Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης»»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑