Ευτυχισμένο το 2042…| Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

2042

Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/01/2013 (Η ΑΥΓΗ)

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το χρονοδιάγραμμα της ελληνικής τραγωδίας διαθέτει μια συμβατική ημερομηνία λήξης. Το 2042, οπότε και -θεωρητικά μόνο- θα έχει αποπληρωθεί το τελευταίο ευρώ του σημερινού, κρατικοποιημένου πλέον, ελληνικού χρέους. Στην πλειοδοσία των απαισιόδοξων ευχών με τις οποίες υποδέχθηκε η λαϊκή (και δημοσιογραφική) θυμοσοφία το δυσοίωνο 2013 («Ευτυχισμένο το 2014… το 2017… το 2022») μπορεί να προστεθεί η πιο απαισιόδοξη απ’ όλες: «Ευτυχισμένο το 2042». Συνέχεια ανάγνωσης «Ευτυχισμένο το 2042…| Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου»

Οι όμορφες συγκυβερνήσεις όμορφα καίγονται… |Το θέμα δεν είναι ποιος, αλλά τι | Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

oi_omorfes_sygkyverniseis_efkola_kaigontai

Το θέμα δεν είναι ποιος, αλλά τι
Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/12/2011 (ΑΥΓΗ)

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το μείζον ερώτημα δεν είναι ποιος, με ποιους συμμάχους και ποιες συνεργασίες κυβερνά, αλλά με ποια πολιτική

Οι όμορφες συγκυβερνήσεις όμορφα καίγονται… Η κυβέρνηση Παπαδήμου λογικά πρέπει να διεκδικεί παγκόσμιο ρεκόρ στην ταχύτητα φθοράς της στην κοινή γνώμη. Μέσα σε τέσσερις εβδομάδες -σκάρτες- το όποιο δημοσκοπικό της πλεονέκτημα εξανεμίστηκε. Οι κυβερνητικοί εταίροι συμπεριφέρονται σαν εν διαστάσει σύζυγοι που απλώς είναι αναγκασμένοι να συγκατοικούν για τα μάτια των γειτόνων -εν προκειμένω της τρόικας. Αλλά και οι τροϊκανοί κυκλοφορούν από υπουργείο σε υπουργείο σαν να μην περιμένουν τίποτα απ’ αυτή την κυβέρνηση. Μόνο ο ίδιος ο Λ. Παπαδήμος και οι πιο στενοί του συνεργάτες πασχίζουν να σώσουν τα προσχήματα.

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι πώς καταρρέει η επιχείρηση ανάκτησης της εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης στο σύστημα διακυβέρνησης μέσα από δύο ιδεολογήματα: τη διακομματική συνεργασία -είτε στο όνομα της συναίνεσης του αστικού χώρου είτε στο όνομα της «εθνικής ενότητας»- και τον ρόλο των τεχνοκρατών ως εναλλακτικής λύσης στην «ανικανότητα των πολιτικών». Συνέχεια ανάγνωσης «Οι όμορφες συγκυβερνήσεις όμορφα καίγονται… |Το θέμα δεν είναι ποιος, αλλά τι | Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑