«Ο πατέρας» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ στο Νέο Ελληνικό Θέατρο – Γ. Αρμένη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Δύο ισχυρές προσωπικότητες είναι αδύνατον να συμβιώσουν στον ίδιο χώρο. Ο ισχυρισμός αυτός στοιχειώνει τους τρεις γάμους του Στρίντμπεργκ και διαπερνά τη συγγραφική του παραγωγή. Συγκεκριμένα στον Πατέρα αυτή η αναντίρρητη, για τον Σουηδό δραματουργό, αλήθεια παίρνει διαστάσεις αλληλοσπαραγμού ανάμεσα σε ένα αντρόγυνο. Συνέχεια ανάγνωσης ««Ο πατέρας» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ στο Νέο Ελληνικό Θέατρο – Γ. Αρμένη»

Ο Γιώργος Αρμένης μιλάει για το πως γυρίστηκε το «Βιετνάμ», το cult τρίτο μέρος της ταινίας «Όλα είναι δρόμος»

ola einai dromos

Απ’ το «Ηλία ρίχτο» στην εξωφρενική ζωή του Γιώργου Αρμένη

Ηλίας Αναστασιάδης

Θέλω απ’ την αρχή να ρωτήσω αν ο Μάκης Τσετσένογλου με τα βαριά λαϊκά, με το τσιγάρο, με το ψυχεδελικό ζεϊμπέκικο, είναι κάτι σαν alter ego σας, αλλά προτιμώ να μου πείτε αν είναι απλά ό,τι καλύτερο παίξατε ποτέ.  

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΑΛΕΚΑ ΣΤΙΣ 20.00 ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΟΥ «ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ»  ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ 

“Θυμάμαι ακόμη τη μέρα που ο Παντελής Βούλγαρης με πήρε τηλέφωνο για να πιούμε έναν καφέ εδώ από κάτω, στην πλατεία (σ.σ. Εξαρχείων) και μου πρότεινε το ρόλο. Δεν είχα την πολυτέλεια να βρεθώ σε σκυλάδικα και μπουζούκια στη ζωή μου, αν και το σκυλάδικο θα μου πήγαινε περισσότερο. Του είπα αμέσως το ναι. Λατρεύω τον Βούλγαρη, τον Αγγελόπουλο, τον Σμαραγδή, τον Τάσο Ψαρρά γιατί μου έμαθαν πώς να στέκομαι μπροστά από μια κάμερα”.


“Όταν πήγαμε στη Θεσσαλονίκη, ο Παντελής με πήγε σε διάφορα σκυλάδικα. Άρχισε λοιπόν να με γοητεύει το φάλτσο, η αγριάδα, τα πιάτα, η νύχτα, οι γυναίκες με τα βαριά αρώματα. Άρχισα να μπαίνω σε αυτό».
«Όταν μπήκα για τα καλά, φώναξα τον Παντελή και του ζήτησα να μην με ενοχλήσει κανείς την ώρα που παίζω, εκτός από αυτόν. Καθόμουν σε μια καρέκλα και δεν σηκωνόμουν καθόλου».

«Δεν κάπνιζα και δεν καπνίζω και είχα τα μάρλμπορο κοντά μου για να μαστουρώνω κι έτσι μπόρεσα να φέρω τον σκυλά στον εαυτό μου. Μπήκα στο ρόλο και έβγαλα αυτό το πράγμα. Δεν ήταν εύκολο, δεν ήταν κάτι δικό μου. Πήρα το βραβείο στη Θεσσαλονίκη και με πήραν τα κλάματα. Δεν είχα σχέση με τον Μάκη, αλλά την απέκτησα”.


Πόσες φορές γυρίστηκε η σκηνή του ‘Ηλία Ρίχτο’;

“Μία φορά. Δεν θα μπορούσε περισσότερες, αφού γκρεμιζόταν το Βιετνάμ”.

Και πώς έγινε όλο αυτό με τη μία;

“Είμαστε ξενύχτηδες δύο μέρες. Έχουμε κάτσει δύο βράδια για να δούμε ακριβώς πότε ξημερώνει, τι ώρα βγαίνει ο ήλιος. Όταν στήθηκαν οι μηχανές, είχαμε κάνει πέντε πρόβες, αλλά ήξερα ό,τι πρέπει να γυριστεί με τη μία, είχα αυτή την ευθύνη πάνω μου. Είχα μάθει τα πάντα, απλά έτρεμε λίγο το χέρι μου από την κούραση. Ηθελημένα και έξυπνα ο Παντελής με κράτησε δυο μέρες ξύπνιο. Ήθελε να βγει η κούραση στα μάτια, το πρόσωπο να κρέμεται.
Υπέγραψα την επιταγή, έριξα πάνω μου ουίσκι -αν και είχαμε ήδη ρίξει οινόπνευμα γιατί το ουίσκι δεν έπιανε- και προχωρώντας στο βάθος άρχισα να καίγομαι κανονικά».
«Είχε καεί το παντελόνι, τα μαλλιά μου, και στο τέλος, μόλις είπε cut ο Παντελής, σταμάτησα, έπεσα κάτω, με σηκώσανε και με πήραν τα κλάματα».

«Ήταν μια υπέροχη στιγμή για όλο το συνεργείο. Για μένα που τη ζούσα πιο δυνατά, ήταν… Δεν μπορώ να τα περιγράψω, μπορεί να με πάρουν τα κλάματα”.
(παύση)

http://www.oneman.gr/keimena/diabasma/malebox/ap-to-hlia-rixto-sthn-ekswfrenikh-zwh-toy-giwrgoy-armenh.2480432.html

armenis

Γιώργος Αρμένης

Ο Γιώργος Αρμένης γεννήθηκε στην Κληματιά Ιωαννίνων. Ήρθε στην Αθήνα την εποχή του ’60. Το ’67 μπήκε στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν απ’ όπου και αποφοίτησε το ’70. Ερμήνευσε πολλά κλασικά και σύγχρονα έργα στα εικοσιδύο χρόνια συνεργασίας με το Θέατρο Τέχνης.
Δίδαξε για σειρά ετών αυτοσχεδιασμό και υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.
Έγραψε για το Θέατρο τα έργα: «Πρόβα», «Μαντζουράνα στο κατώφλι-γάιδαρος στα κεραμιδιά», «Το σόι», «Λήσταρχος Νταβέλης», «Βασικά με λεν Θανάση», «Ο θείος Σάκης και το Κόμμα», «Τέσσερα πρόσωπα και ο Θεός απ’ έξω». Τα μονόπρακτα: «Αύριο πάλι», «Ακάλυπτοι χώροι», «Νυχτερινό μελό», «Το σαξόφωνο». Δύο παιδικά: «Ο Τζιτζιρής» και «Ο Λάκης ο αρχηγός».
Για την τηλεόραση έγραψε: «Μέσα από το πλήθος», «Ο θείος μας ο Μίμης», «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Το σόι μας», «Ζητώ γνωριμία», «Μικρές διαδρομές», και ένα μέρος από το «Σιγά η πατρίδα κοιμάται».
Σκηνοθέτησε: «Χίμαιρα και φούμαρα» της Δ. Λιτηνάκη, «Εσωτερικές φωνές» Ε. Ντε Φίλιππο, «Νταν» του Δ. Κορδάτου, «Κορίτσι της γειτονιάς» του Ν. Χατζηαποστόλου, «κύκλωπας» του Ευριπίδη, «Πλούτος» του Αριστοφάνη, «Έρωτας και αναρχία» της Λίνας Βερτμίλερ, «Ταυτότητα» του Α. Γιαλαμά, «Εσωτερικές φωνές» του Ε. Ντε Φίλιππο στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας, «Τριαντάφυλλο στο στήθος» του Τένεση Ουίλιαμς για το Δημοτικό Θέατρο Βόλου, «Κομμάτια και θρύψαλα» του Γ. Σκούρτη, «Νηρέας ο Βάρας» του Δ. Παπαχρήστου, «Αχ, αυτά τα φαντάσματα» του Ε. Ντε Φίλιππο, «Μαντζουράνα στο κατώφλι-γάιδαρος στα κεραμιδιά» του ιδίου για τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας και Σερρών, «Αγγέλα» του Γ. Σεβαστίκογλου για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου και πολλά άλλα.
Είναι και παραμένει ένας από τους κληρονόμους του Θεάτρου Τέχνης, που όρισε ο δάσκαλός του, Κάρολος Κουν. Τιμήθηκε με το Α’ βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ταινία του Π. Βούλγαρη «Όλα είναι δρόμος» και με το Α’ βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Δράμας για την ταινία του Σάββα Καλύβα «Αμέρικα». Συμμετείχε στην ταινία του Θ. Αγγελόπουλου «Το Λιβάδι που δακρύζει» και στην ταινία «Σκόνη» του Τάσου Ψαρρά.
Στην τηλεόραση έχει παίξει σε πολλές σειρές: «Το σόι μας», «Σιγά η πατρίδα κοιμάται», «Ξενοδοχείο Αμόρε», «Ο Πρίγκιπας», «Τρίτο στεφάνι» και πολλά άλλα.
Το καλοκαίρι του 2001 συμμετείχε στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, έχοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο, στο έργο «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Γ. Ιορδανίδη. Το καλοκαίρι του 2002 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην παράσταση «Αχαρνής», δίνοντας μια νέα διάσταση στο κλασικό και συνάμα τόσο επίκαιρο έργο του Αριστοφάνη.
Στα πλαίσια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, το φθινόπωρο του 2003, σκηνοθέτησε τη «Μπράχενα» του Δ. Παπαχρήστου και την «Κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη.
Από το 2003, έχει σκηνοθετήσει και πρωταγωνιστήσει στο έργο του Αντόν Τσέχωφ «Ο Θείος Βάνιας», στην «Πρόβα» και στο «Βασικά με λεν… Θανάση».

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2007) Αμερικάνος στο κεφάλι, Αιγόκερως
(1997) Μυρωδιά από χώμα, Εκδόσεις Καστανιώτη

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2010) Κάρολος Κουν, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης
(2002) Η πόλις άδουσα, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων

“ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ” ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΘΑ Από 25 Απριλίου 2012 | Θέατρον Ελληνικός Κόσμος | Κρατικό Θεάτρο Βορείου Ελλάδας (ΚΘΒΕ) σε σκηνοθεσία του Γιώργου Αρμένη και τη Φωτεινή Μπαξεβάνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο

MANTAM SOUSOU

“ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ” ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΘΑ
Από 25 Απριλίου 2012 | Θέατρον Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Κωμωδία – Επιθεώρηση

Η διαχρονική κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά σε μια εξαιρετικά σπάνια θεατρική προσαρμογή που έγινε από τον ίδιο το συγγραφέα το 1942.
Η διαχρονική κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά «Μαντάμ Σουσού», σε μια εξαιρετικά σπάνια θεατρική προσαρμογή που έγινε από τον ίδιο το συγγραφέα το 1942 (για το θίασο της κυρίας Κατερίνας, με τον Αιμίλιο Βεάκη στο ρόλο του Παναγιωτάκη), η οποία έκτοτε δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί. Μια παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) σε σκηνοθεσία του Γιώργου Αρμένη και με τη Φωτεινή Μπαξεβάνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Παναγιωτάκης: ο Κώστας Σαντάς. Συνέχεια ανάγνωσης «“ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ” ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΘΑ Από 25 Απριλίου 2012 | Θέατρον Ελληνικός Κόσμος | Κρατικό Θεάτρο Βορείου Ελλάδας (ΚΘΒΕ) σε σκηνοθεσία του Γιώργου Αρμένη και τη Φωτεινή Μπαξεβάνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο»

«Όρνιθες», Αριστοφάνη,σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 14 & 15 Αυγούστου 2009, 21:00

image

Φωτογραφίες: Δημήτρης Κοιλαλούς


image

«Ευδαιμονίαν, βίον, ειρήνην, νεότητα, γέλωτα, χορούς, θαλίας» συν του πουλιού το γάλα: όλα αυτά υπόσχονται για την ουτοπική Νεφελοκοκκυγία τα περίφημα Πουλιά του Αριστοφάνη. Εν έτει 414 π.Χ. δύο Αθηναίοι –ο Πισθέταιρος κι ο Ευελπίδης– εγκαταλείπουν τη φιλοπόλεμη Αθήνα και τα πολιτικοκοινωνικά δεινά αναζητώντας την ιδανική πολιτεία στον ουρανό. Ο Σωτήρης Χατζάκης μαζί με γνήσιας κωμικής φλέβας ηθοποιούς από διαφορετικές γενιές εστιάζουν στην «τραυματική και συναρπαστική» δεκαετία του ’60 «και στην αισθητική των περιπλανώμενων ακροβατών, των αυτοδίδακτων σχοινοβατών, των εραστών της άρσης του βάρους στα λαϊκά θεάματα».

Διανομή:

Ευελπίδης: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος
Πεισθέταιρος: Γιώργος Αρμένης
Υπηρέτης Έποπα, Μέτων: Ντίνος Ποντικόπουλος
Έποπας, Ποσειδώνας: Αλέξανδρος Μυλωνάς
Ιερέας, Προμηθέας, Τριβαλλός: Χρήστος Νίνης Συνέχεια ανάγνωσης ««Όρνιθες», Αριστοφάνη,σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 14 & 15 Αυγούστου 2009, 21:00″

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑