Ο Λάνθιμος μου έκλεψε τη σκηνή για το «Ιερό ελάφι», λέει ο συγγραφέας Δημήτρης Δημητριάδης σε συνέντευξη στο Δημήτρη Δανίκα  [διαβάστε στο Πρώτο Θέμα]

πατήστε ΕΔΩ και διαβάστε 

Οn l i n e (διαδικτυακά) και Δια Ζώσης Σεμινάρια Κινηματογράφου 2020 !!

Συμπληρώστε τη δήλωση ενδιαφέροντος:

 

Εκστάν. Ο «Ο Επίκουρος στην εποχή μας», από το συγγραφέα και ποιητή Δημήτρη Δημητριάδη

«Βραδιά» επικούρειας φιλοσοφίας θα χαρούν οι φίλες και οι φίλοι μας στο Εκστάν (Καυταντζόγλου 5, Πατήσια) σήμερα Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2018 στις 8 μ.μ.  Συνέχεια ανάγνωσης «Εκστάν. Ο «Ο Επίκουρος στην εποχή μας», από το συγγραφέα και ποιητή Δημήτρη Δημητριάδη»

O Xρόνος της γραφής, το πριν/ το κατά/ το μετά Μια επίσκεψη στο εργαστήρι του θεατρικού Δημήτρη Δημητριάδη. Με τη Δήμητρα Κονδυλάκη. Τρίτη 21 Απριλίου 2015

dimitriadis

O Xρόνος της γραφής, το πριν/ το κατά/ το μετά

Μια επίσκεψη στο εργαστήρι του θεατρικού Δημήτρη Δημητριάδη.

Με τη Δήμητρα Κονδυλάκη.

{Συνάντηση- διάλεξη στο ΚΕΤ}

Τρίτη 21 Απριλίου 2015 | 20:30 | είσοδος ελεύθερη, κρατήσεις απαραίτητες

ομιλητές: Δημήτρης Δημητριάδης, Δήμητρα Κονδυλάκη Συνέχεια ανάγνωσης «O Xρόνος της γραφής, το πριν/ το κατά/ το μετά Μια επίσκεψη στο εργαστήρι του θεατρικού Δημήτρη Δημητριάδη. Με τη Δήμητρα Κονδυλάκη. Τρίτη 21 Απριλίου 2015»

Πολιτισμός: μία κοσμική τραγωδία [Δημήτρης Δημητριάδης] | Μια παράσταση της bijoux de kant | Από Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013 στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης

kariofilia-karabeti


To σύμπαν καταρρέει, ο πολιτισμός αποσύρεται. Τίποτε πια δε μένει όρθιο. Ο «Πολιτισμός» του Δημήτρη Δημητριάδη είναι ένα κείμενο πρόσχημα. Ένα έσχατο έργο κατάρρευσης και απογύμνωσης. Ένα εγκώμιο στο πένθος για τον νεκρό εαυτό μας. Συνέχεια ανάγνωσης «Πολιτισμός: μία κοσμική τραγωδία [Δημήτρης Δημητριάδης] | Μια παράσταση της bijoux de kant | Από Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013 στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης»

Αφιέρωμα στον Δημήτρη Δημητριάδη στη Στέγη | Δημήτρης Καραντζάς: Ο κυκλισμός του τετραγώνου | Αναλόγια | Συζητήσεις μετά τις παραστάσεις | 15 – 27 Οκτωβρίου 2013

dimitriadis
20:30 Κεντρική Σκηνή



Η Στέγη τιμά φέτος τον διεθνούς κύρους Έλληνα συγγραφέα και ένα σπουδαίο έργο για τις ανθρώπινες σχέσεις ανεβαίνει από τον ταλαντούχο νέο σκηνοθέτη Δημήτρη Καραντζά και μία εκλεκτή ομάδα ηθοποιών. Συνέχεια ανάγνωσης «Αφιέρωμα στον Δημήτρη Δημητριάδη στη Στέγη | Δημήτρης Καραντζάς: Ο κυκλισμός του τετραγώνου | Αναλόγια | Συζητήσεις μετά τις παραστάσεις | 15 – 27 Οκτωβρίου 2013»

Μιχαήλ Μαρμαρινός ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ… | Συνέντευξη στη Μυρτώ Πολυμίλη για το INSENSO (εφ)

MARMARINOS
To Insenso του Δημήτρη Δημητριάδη έδωσε, πέρυσι, στον Μιχαήλ Μαρμαρινό την ευκαιρία για μια από τις πιο προκλητικές παραστάσεις της χρονιάς. Μια παράσταση που δεν έμεινε στα όρια του θεατρικού χώρου αλλά «χύθηκε» στις γύρω περιοχές της Πειραιώς 260. Αναζητήστε, λοιπόν, ακόμα μια χρονιά, 21 γυναίκες με εντυπωσιακά φορέματα, να περιπλανιούνται, υποφέροντας από τον έρωτα για τον ωραίο Αυστριακό υπαξιωματικό Μάλερ, ο οποίος πάντως είχε προδοθεί. Συνέχεια ανάγνωσης «Μιχαήλ Μαρμαρινός ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ… | Συνέντευξη στη Μυρτώ Πολυμίλη για το INSENSO (εφ)»

Μιχαήλ Μαρμαρινός: Δημήτρη Δημητριάδη, Insenso – Όπερα | Φεστιβάλ Αθηνών 2013

insenso-marmarinos

Μετά το Πεθαίνω σαν χώρα – περφόρμανς-πρεσβευτή του Φεστιβάλ Αθηνών στις σημαντικότερες ευρωπαϊκές διοργανώσεις– ο Μιχαήλ Μαρμαρινός και ο Δημήτρης Δημητριάδης επανέρχονται με μια «όπερα χωρίς μουσική», εμπνευσμένη από το Senso του Λουκίνο Βισκόντι. Συνέχεια ανάγνωσης «Μιχαήλ Μαρμαρινός: Δημήτρη Δημητριάδη, Insenso – Όπερα | Φεστιβάλ Αθηνών 2013»

PORTRAIT DOCUMENTARIES | 14 Ιανουαρίου-11 Φεβρουαρίου 2013 | Ελληνοαμερικανική Ένωση | Είσοδος ελεύθερη

Portrait Documentaries

Το εκθεσιακό πρόγραμμα του 2013 «ανοίγει» με τα φωτογραφικά πορτραίτα των Δημήτρη Δημητριάδη, Στέλιου Ράμφου και Κώστα Τσόκλη….

Στην έκθεση παρουσιάζονται φωτογραφίες και συνεντεύξεις του θεατρικού συγγραφέα και μεταφραστή Δημήτρη Δημητριάδη, του φιλόσοφου και συγγραφέα Στέλιου Ράμφου και του εικαστικού Κώστα Τσόκλη, που φιλοξενήθηκαν στα 3 πρώτα τεύχη των μονογραφιών Portrait Documentaries.

Η έκδοση Portrait Documentaries δημιουργήθηκε ως «ντοκουμέντο μιας επαφής, το δεδομένο μίας νέας σχέσης με τα πράγματα και τα πρόσωπα γύρω μας» εξηγούν οι εμπνευστές της. Σε κάθε τεύχος, οι συνεντεύξεις του Θανάση Λάλα συνδυάζονται με πορτρέτα του φωτογράφου Νικηφόρου και παρουσιάζουν μια κορυφαία προσωπικότητα των γραμμάτων και των τεχνών της σύγχρονης Ελλάδας. Συνέχεια ανάγνωσης «PORTRAIT DOCUMENTARIES | 14 Ιανουαρίου-11 Φεβρουαρίου 2013 | Ελληνοαμερικανική Ένωση | Είσοδος ελεύθερη»

«INSENSO» ΜΙΑ ΟΠΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ 17-26 Σεπτεμβρίου 2012, 21.30 | Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης | Σκηνοθεσία: Εμμανουήλ Κουτσουρέλης

Insenso

“Όσο ατελής κι αν είναι ο άνθρωπος όταν δίνει όσα δίνει είναι πολλά για έναν άλλον άνθρωπο. Είναι πολλά όταν αυτός παίρνει όσα θέλει. Όσα δίνει ο άνθρωπος είναι πολλά όταν τα παίρνει ένας άνθρωπος που τα θέλει. Ένας άνθρωπος είναι πολύς για έναν άνθρωπο. Τίποτε περισσότερο δεν υπάρχει για τον άνθρωπο από έναν άνθρωπο. Τίποτε δεν γεμίζει τον άνθρωπο όσο ένας άνθρωπος”. Συνέχεια ανάγνωσης ««INSENSO» ΜΙΑ ΟΠΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ 17-26 Σεπτεμβρίου 2012, 21.30 | Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης | Σκηνοθεσία: Εμμανουήλ Κουτσουρέλης»

Δημήτρη Δημητριάδη Insenso στη σκηνή του Nixon, τον Μάϊο 2012, σε σκηνοθεσία του Eμμανουήλ Κουτσουρέλη

Δημήτρη Δημητριάδη Insenso

Το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη Insenso, ανεβαίνει  στη σκηνή του Nixon, τον Μάϊο 2012, σε σκηνοθεσία του Eμμανουήλ Κουτσουρέλη.

Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στον Πύργο Μπαζαίου της Νάξου την Κυριακή 12/8/2007  με πρωταγωνίστρια την Ρούλα Πατεράκη. Η σκηνοθεσία ήταν του Στέλιου Κρασανάκη, το σκηνικό και τα κοστούμια του Γιώργου Πάτσα.

Πρόκειται για έναν αριστουργηματικό μονόλογο, εμπνευσμένο από τη γνωστή ταινία του Λουκίνο Βισκόντι Senso (1954), τον οποίο ο συγγραφέας του Δημήτρης Δημητριάδης, χαρακτηρίζει ως «μια όπερα χωρίς μουσική». Συνέχεια ανάγνωσης «Δημήτρη Δημητριάδη Insenso στη σκηνή του Nixon, τον Μάϊο 2012, σε σκηνοθεσία του Eμμανουήλ Κουτσουρέλη»

Συζήτηση με τον Θωμά Μοσχόπουλο και τον Δημήτρη Δημητριάδη με αφορμή τον “Μακμπέθ” του Σαίξπηρ | Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012 μετά την παράσταση | Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

VIDEO ΘΩΜΑΣ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ “ΜΑΚΜΠΕΘ” του ΣΑΙΞΠΗΡ 26 1 2012 ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΕΧΝΩΝ
δείτε αποκλειστικό βίντεο από την παράσταση

Συζήτηση με τον Θωμά Μοσχόπουλο και τον Δημήτρη Δημητριάδη
Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012
Κεντρική Σκηνή

Συζήτηση με το κοινό, μετά την παράσταση του Μάκμπεθ, με τον σκηνοθέτη Θωμά Μοσχόπουλο , τον μεταφραστή Δημήτρη Δημητριάδη και τους ηθοποιούς.

Συντονισμός: Γρηγόρης Ιωαννίδης, κριτικός θεάτρου και επίκουρος καθηγητής του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών Συνέχεια ανάγνωσης «Συζήτηση με τον Θωμά Μοσχόπουλο και τον Δημήτρη Δημητριάδη με αφορμή τον “Μακμπέθ” του Σαίξπηρ | Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012 μετά την παράσταση | Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών»

“ΤΟΚΟΣ” Δ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ – ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ, Κριτική θεάτρου Νίκης Πρασσά

tokos2

Δύσκολο έργο ο “Τόκος”. Δεν είναι τυχαία πολυβραβευμένος  ο Δημητριάδης. Ξύνει κάτω από  την επιφάνεια τις πληγές μιας κοινωνίας που γεννήθηκε έκπτωτη  για να ζήσει ανάπηρη. Ο Λευτέρης Βογιατζής υπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο το πολύ δυνατό λόγο του συγγραφέα, μαζεύοντας μία αξιοζήλευτη ομάδα  συνεργατών πίσω από και πάνω στη  σκηνή, κι έτσι για πρώτη φορά στη  διάρκεια του Φεστιβάλ Αθηνών είδα πραγματικά ένα καλό ελληνικό έργο.

Σαπίλα. Μόνο αυτό μπορώ  να φανταστώ ότι θα είχε το ψυγείο που  άνοιγαν οι γυναίκες – οικοδέσποινες, που φρόντισαν να στολίσουν το τραπέζι με όλα τα καλούδια, ώστε να φάνε οι παρευρισκόμενοι και να ευφρανθεί η ψυχή τους. Σαπίλα κρυμμένη στη συντήρηση, περίμενε την απόψυξή  της για να απλωθεί στο είναι  του κάθε χαρακτήρα και να τον  αλλοιώσει τόσο, που μόνη λύτρωση  ταιριάζει το μαχαίρι. Πριν από την  πρώτη αυτή η σκηνή, όλοι οι ηθοποιοί διασπαρμένοι στο χώρο, μηρύκαζαν  αργά αργά σε όχι όρθια στάση, ως εισαγωγή στην απαρχή της νέας ζωής για την οποία ακολούθησε η  προσφορά λουλουδιών.

tokos3

Μια γιορτή σε ένα  σπίτι που – αν και το έργο εξελίσσεται στο τώρα – μου  θύμησε έντονα δεκαετία του 50, με τις  παλιές κοινόχρηστες αυλές όπου τα πάθη και οι χαρές ένωναν τους γείτονες και τα μυστικά τους. Συνέχεια ανάγνωσης «“ΤΟΚΟΣ” Δ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ – ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ, Κριτική θεάτρου Νίκης Πρασσά»

Λευτέρης Βογιατζής: Συνέντευξη στην Έλια Αποστολοπούλου (εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών) “ η κάθε νεόπλουτη τρέχει σε παραστάσεις sold out”

image

Συναντηθήκαμε ένα βράδυ, ήπιαμε ένα ποτό και συζητή­σαμε για την παρά­σταση και για πολ­λά άλλα. Πριν καν τον ρωτήσω για το έργο με προλαβαίνει και μου ζητάει να μην το κάνω. Επιμένω όμως καθώς πρό­κειται για ένα νέο, άγνωστο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη. Δεν έχει έτοιμες απαντήσεις γιατί για τον Λευτέρη Βογιατζή μια συνέντευξη είναι μια συνά­ντηση που του δίνει την αφορμή να συ­ζητήσει για θέματα που δεν έχει την ευκαιρία να αναφερθεί στην καθημερι­νότητα του. Πήγε στη Βιέννη να σπου­δάσει ιατρική, τελικά έγινε ηθοποιός και σκηνοθέτης αλλά θα ήθελε να είχε γίνει μουσικός. Συνέχεια ανάγνωσης «Λευτέρης Βογιατζής: Συνέντευξη στην Έλια Αποστολοπούλου (εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών) “ η κάθε νεόπλουτη τρέχει σε παραστάσεις sold out”»

“Τόκος” Δημήτρη Δημητριάδη νέα ΣΚΗΝΗ – Λευτέρης Βογιατζής ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ) 12, 13, 14 και 15 Ιουλίου Ώρα έναρξης 21.00

high_Tokos 8 © Κώστας Ορδόλης ΦΩΤΟ: Κώστας Ορδόλης

Σκηνοθεσία Λευτέρης Βογιατζής

Σκηνικά – Κοστούμια Χλόη Ομπολένσκι

Μουσική Δημήτρης Καμαρωτός

Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου

Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος

Βοηθοί σκηνοθέτη Στέλιος Ανδρονίκου, Σπύρος Αντωνάκος

Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου Κωνσταντίνος Κυπριωτάκης

Ερμηνεύουν Γιώργος Γάλλος, Παντελής Δεντάκης, Δημήτρης Ήμελλος, Αλεξία Καλτσίκη, Λουκία Μιχαλοπούλου, Γιάννης Νταλιάνης, Αγγελική Παπαθεμελή, Ρένη Πιττακή

high_Tokos 4 © Κώστας Ορδόλης

Δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για τους συντελεστές της παράστασης Τόκος. Ο Λευτέρης Βογιατζής, από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες σκηνοθέτες, επιστρέφει στο Ελληνικό Φεστιβάλ ανεβάζοντας το τελευταίο έργο του ανατρεπτικού Δημήτρη Δημητριάδη, με μία δυνατή ομάδα ηθοποιών. Σε έναν τόπο όπου οι γεννήσεις είναι συνεχείς, τα νεογέννητα μωρά βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Όμως η ευημερία που σηματοδοτούν οι γεννήσεις είναι πλασματική. Τα μωρά, στην αλληγορία αυτή του Δημητριάδη, είναι στην πραγματικότητα προϊόν διαφθοράς και δεν μπορούν να σημάνουν παρά μόνο την εξάπλωση μίας ηθικής σήψης. Συνέχεια ανάγνωσης «“Τόκος” Δημήτρη Δημητριάδη νέα ΣΚΗΝΗ – Λευτέρης Βογιατζής ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ) 12, 13, 14 και 15 Ιουλίου Ώρα έναρξης 21.00»

«Το θέατρο του Δημήτρη Δημητριάδη στο ODEON-THEATRE DE L’ EUROPE”- Συνάντηση με αφορμή το Σύγχρονο Θέατρο, 3-6 Μαΐου 2010. Η Ρούλα Πατεράκη διαβάζει Δημήτρη Δημητριάδη “INSENSO”, Γαλλικό Ινστιτούτο, 5-5-2010. Δημήτη Δημητριάδη βιογραφία-εργογραφία.

DIMITRIS DIMITRIADIS 5 5 2010

“Τα κείμενα καταγράφουν, η γραφή αποκαλύπτει. Κάτι που δεν είναι συνειδητό ακόμη, κάτι που δεν είναι φανερό ακόμη, κάτι που υποβόσκει αλλά κανείς δεν έχει αντιληφθεί, κάτι που δεν σε παραπλανά η πραγματικότητα για να μην το αντιληφθείς”

Δημήτρης Δημητριάδης

ο Δημήτρης Δημητριάδης μιλάει για την εμπειρία του να είναι για την τρέχουσα χρονιά το τιμώμενο πρόσωπο στο ODEON THEATRE DE L’ EUROPE.

Ο Δημήτρης Δημητριάδης γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στο Institut National Supérieur des Arts du spectacle στις Βρυξέλλες. Εκεί έγραψε το 1966 το πρώτο θεατρικό του έργο: «Η τιμή της ανταρσίας στην μαύρη αγορά» (Άκμων 1981, Νεφέλη 2005), το οποίο ανέβασε ο Patrice Chéreau το 1968 στο Théâtre d` Aubervilliers στο Παρίσι.

Το 1978 εκδόθηκε το πρώτο του πεζογράφημα «Πεθαίνω σαν χώρα» στο περιοδικό Ausblicke (εκδ. Λέσχη 1979, Άγρα 1980), το οποίο ανέβηκε το 2003 από τον Γιάννη Κόκκο στο Théâtre du Rond-Point. Αριστουργηματικό ξαναπαρουσιάστηκε μόλις την περασμένη άνοιξη στο θέατρο Bobigny σε σκηνοθεσία της Αν Δημητριάδη (απλή συνωνυμία) και στις αρχές Νοεμβρίου σε συμπαραγωγή με το Festival d΄Αutomne στο Ateliers Berthier 17e στο Παρίσι σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Μαρμαρινού (πρώτη παρουσίαση στο Φεστιβάλ Αθηνών 2007).

Από τις εκδ. Άγρα εκδόθηκαν η ποιητική ενότητα «Κατάλογοι 1-4» (1980), το θεατρικό «Η νέα εκκλησία του αίματος» (1983), το πεζό «Η ανθρωπωδία. Η ανάθεση. Προοίμιο σε μια χιλιετία» (1986), η ποιητική ενότητα «Κατάλογοι 5-8» (1986), τα θεατρικά «Το ύψωμα» (1990) και «Η άγνωστη αρμονία του άλλου αιώνα» (1992), η ποιητική ενότητα «Κατάλογοι 9 – Οι ορισμοί» (1994), το θεατρικό «Η αρχή της ζωής» (1995), που ανέβηκε την ίδια χρονιά από τον Στέφανο Λαζαρίδη στο Θέατρο του Νότου, το πεζό «Λήθη και άλλοι τέσσερις μονόλογοι» (2000), που σκηνοθέτησαν τo 1998 στο Παρίσι στο petit-Odéon ο J.C. Bailly και το 2001 η Αν Δημητριάδη στο θέατρο Bobigny, σε γαλλική μετάφραση από τις εκδόσεις les solitaires intempestifs. Συνέχεια ανάγνωσης ««Το θέατρο του Δημήτρη Δημητριάδη στο ODEON-THEATRE DE L’ EUROPE”- Συνάντηση με αφορμή το Σύγχρονο Θέατρο, 3-6 Μαΐου 2010. Η Ρούλα Πατεράκη διαβάζει Δημήτρη Δημητριάδη “INSENSO”, Γαλλικό Ινστιτούτο, 5-5-2010. Δημήτη Δημητριάδη βιογραφία-εργογραφία.»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑