Νίκος Κολοβός: Η Κρίση του Κινηματογράφου

(Η Λέξη Τεύχος 99-100 Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1990)

Σ’ ένα περιοδικό για την «ελληνική και ξένη λο­γοτεχνία», όπως ορίστηκε απ’ τους εμψυχωτές της ο σκοπός της «Λέξης», μια στήλη για τον κινηματογράφο αποτελούσε απ’ την αρχή «σκάνδαλο».

Συνέχεια ανάγνωσης «Νίκος Κολοβός: Η Κρίση του Κινηματογράφου»

Γυναίκα ή Γυναίκες του Νίκου Κολοβού | Η Γυναίκα στον Κινηματογράφο, Εκδόσεις Αιγόκερως

Η γυναίκα ως είδωλο έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τη θεωρία, την κριτική και την κοινωνιολογία του κινηματογράφου. Με τον όρο αυτό δεν εννοούμε μόνο την προβεβλημένη γυναίκα ηθοποιό, τη σταρ, αλλά τη γυναίκα γενικά ως στοιχείο της αναπαράστασης και της μυθοπλασίας. Ανεξάρτητα απ’ το είδος της ταινίας, το περιεχόμενο και την έκταση του ρόλου, τη διασημότητα του ατό­μου που τον υποδύεται, τη φυσιογνωμική ή σωματική κατασκευή. Συνέχεια ανάγνωσης «Γυναίκα ή Γυναίκες του Νίκου Κολοβού | Η Γυναίκα στον Κινηματογράφο, Εκδόσεις Αιγόκερως»

Οι μύθοι του νεορεαλισμού και ο Vittorio De Sica | του Νίκου Κολοβού [διαδικτυακά μαθήματα κινηματογράφου]

ΒΙΤΟΡΙΟ ΝΤΕ ΣΙΚΑ

Οι μύθοι του νεορεαλισμού και ο Vittorio De Sica

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ

O ιταλικός νεορεαλισμός ήταν μια «σχολή» κινηματογράφου, (αλλά και) ένα «ρεύμα» και ένα «κίνημα»· γιατί, πέρα από τα τυπικά χαρακτηριστικά του (αισθητικά, ιστορικά, κοι­νωνιολογικά), διακρινόταν από έναν εγγενή κινηματογραφικό δυναμισμό και μια πηγαία αγωνιστική τάση. Η ιταλικότητά του δεν αμφισβητούνταν τις πρώτες μεταπολεμικές δε­καετίες.

Συνέχεια ανάγνωσης «Οι μύθοι του νεορεαλισμού και ο Vittorio De Sica | του Νίκου Κολοβού [διαδικτυακά μαθήματα κινηματογράφου]»

Μαθήματα Πιάνου (1993) της Τζέιν Κάμπιον | Κριτική Νίκου Κολοβού [Δημιουργικό Διαδίκτυο]

the-piano-1993 003

Η ελευθερία της Έντα ανεβαίνει απ’ την τρομαγμένη αλαλία της προς τα άνω. Βγαίνει με τα δάχτυλα της μέσα απ’ το βουβό πιάνο της. Ανάβει τα μάτια της. Εκλεπτύνει την αφή της και την κάνει από με­τάξι. Κρατά σε ετοιμότητα το σώμα της για την ευφορία της ερωτικής ενοχής. Το πιάνο είναι ένα όργανο σχεδόν κακάσχημο. Υποδέχεται όμως και προπέμπει τη μουσική. Μαγνητίζοντας, ποτίζοντας την ευμενή ακοή με τη γλυκύτητά της. Η Έντα φαίνεται σχεδόν άσχημη. Αναδύεται όμως μέσα απ’ τον αφυ­πνισμένο της έρωτα και την ασταμάτητη μάχη της για ζωή σαν ένσαρκη και όμορφη με­λωδία.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μαθήματα Πιάνου (1993) της Τζέιν Κάμπιον | Κριτική Νίκου Κολοβού [Δημιουργικό Διαδίκτυο]»

Η γυναίκα στον κινηματογράφο | Νίκος Κολοβός | Εκδόσεις Αιγόκερως

επιμέλεια σειράς: Γιάννης Σολδάτος

Αιγόκερως, 2006 127 σελ.

 Αυτή η μελέτη δεν αποτελεί προσπάθεια υπεράσπισης των γυναικών. Ο συγγραφέας πιστεύει ότι οι γυναίκες μπορούν να ανταποκριθούν μόνες τους σε μία, επίκαιρη πάντα, πάλη για την αναγνώριση της θέσης τους στην κοινωνία και τον πολιτισμό, στην ιστορία και την καλλιτεχνική παραγωγή. Συνέχεια ανάγνωσης «Η γυναίκα στον κινηματογράφο | Νίκος Κολοβός | Εκδόσεις Αιγόκερως»

Η Κωμική Φιγούρα του Ζακ Τατί, του Νίκου Κολοβού [διαδικτυακά μαθήματα κινηματογράφου]

tati-jacques

Ως τη Μέρα γιορτής (1949) ο κωμικός Τατιτσέφ έψαχνε να βρει την κωμική του φιγούρα. Ο ταχυδρόμος Φρανσουά αποτέλεσε ένα μεταβατικό χαρακτήρα, όπως και το ίδιο εκείνο το φιλμικό κείμενο. Από το μπουρλέσκ σ’ ένα κωμικό ρεαλισμό.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η Κωμική Φιγούρα του Ζακ Τατί, του Νίκου Κολοβού [διαδικτυακά μαθήματα κινηματογράφου]»

“Δοκίμια θεωρίας και κριτικής κινηματογράφου. Ποιητική μιας άλλης πραγματικότητας”, του Νίκου Κολοβού ενός από τους ελάχιστους θεωρητικούς του σινεμά που γνώρισε η Ελλάδα. Γιατί άραγε; Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1993.

Ο Νίκος Κολοβός (1938-2005) κριτικός και θεωρητικός κινηματογράφου με κύριο επάγγελμα την δικηγορία ήταν  ένας λάτρης του κινηματογράφου, παρά ένας επαγγελματίας.  Μαζί με τον Γιώργο Διζικιρίκη που πέθανε πέρυσι και ορισμένους άλλους που δεν ξεπερνούν τους 10, αποτελούν  το “άλλοθι” μιας χώρας που υστερεί κατάφωρα στα θέματα της κινηματογραφικής παιδείας σε όλους τους τομείς, με προεξέχοντα αυτόν της κινηματογραφικής θεωρίας.

Συνέχεια ανάγνωσης «“Δοκίμια θεωρίας και κριτικής κινηματογράφου. Ποιητική μιας άλλης πραγματικότητας”, του Νίκου Κολοβού ενός από τους ελάχιστους θεωρητικούς του σινεμά που γνώρισε η Ελλάδα. Γιατί άραγε; Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1993.»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑