«Με το ίδιο μέτρο» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ | Διασκευή – Σκηνοθεσία: Αρασέλη Λαιμού | Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Me to idio Metro-1 Ar. Laimou

Δευτέρα 7 έως Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013
κάθε Δευτέρα, Τρίτη & Τετάρτη στις 21.30 Συνέχεια

Advertisements

Άμλετ του William Shakespeare με τον Αιμίλιο Χειλάκη στο θέατρο Badminton στις 30 Σεπτεμβρίου και 1 & 2 Οκτωβρίου 2011

Amlet_tou_william_shakespeare_sto_theatro_badminton

Με μια νέα επεξεργασία ειδικά για τη σκηνή του Θεάτρου Badminton ολοκληρώνεται ο κύκλος των παραστάσεων του ΑΜΛΕΤ της επιτυχημένης παραγωγής της 5ης ΕΠΟΧΗΣ και της αρτivities, στις 30 Σεπτεμβρίου και 1 & 2 Οκτωβρίου 2011. Ο ΑΜΛΕΤ θεωρήθηκε ένα από τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά γεγονότα του καλοκαιριού και ένα εγχείρημα που παρά τις οικονομικές δυσκολίες της εποχής συνάντησε την αγάπη και την αποδοχή των θεατών σε όλη την Ελλάδα. Τον ΑΜΛΕΤ παρακολούθησαν περισσότεροι από 50.000 θεατές. Συνέχεια

ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΙΙΙ, Σαμ Μέντες-Κέβιν Σπείσι (προς λαίδη Άννα) “Εγώ δε νιώθω, ώστε δεν είμαι εγώ θηρίο”-[αμφιταλαντευόμενος για τον Κέβιν] (2), Σαίξπηρ ο Σύγχρονός μας (Γιαν Κοττ)-απόσπασμα 2

shakespear o sygxronos mas

[VIDEO] RICHARD III ΡΙΧΑΡΔΟΣ Γ ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΙ- SAM MENDES KEVIN SPACEY ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ 30 7 2011 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ANCIENT THEATER OF EPIDAURUS

λαίδη Άννα …Κανένα θηρίο δεν είναι τόσο άγριο, πού να μη νιώθει μια σταλιά συμπόνια.

Και ο Ριχάρδος της αποκρίνεται:

Εγώ δε νιώθω, ώστε δεν είμαι εγώ θηρίο.

Η πολιτική είναι πέρα από την ηθική όπως η τέχνη της γεφυροποιίας ή η ξιφασκία. Τα ανθρώπινα πάθη, και οι ίδιοι οι άνθρωποι, είναι πηλός, και πλάθονται κατά βούληση. Ολόκληρος ο κόσμος είναι ένα τεράστιο κομμάτι πηλός, μπορείς να τον πλάσεις με τα χέ­ρια σου. Ο Ριχάρδος Γ’ δεν είναι μόνον το όνομα ενός από τους βασιλιάδες πού ανεβήκαν στη μεγάλη σκάλα. Ούτε είναι μια από τις πολυάριθμες βασιλικές καταστάσεις πού έχει παρουσιά­σει ο Σαίξπηρ στα Ιστορικά δράματα του. Ο Ριχάρδος Γ’ είναι ο εγκέφαλος του Μεγάλου Μηχανισμού, η βούληση του και η συνείδηση του. Συνέχεια

ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΙΙΙ, Σαμ Μέντες-Κέβιν Σπείσι: «το καραγκιοζιλίκι είναι φιλοσοφία» [αμφιταλαντευόμενος για τον Κέβιν] (1), Σαίξπηρ ο Σύγχρονός μας (Γιαν Κοττ)-απόσπασμα 1

shakespear o sygxronos mas

[VIDEO] RICHARD III ΡΙΧΑΡΔΟΣ Γ ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΙ- SAM MENDES KEVIN SPACEY ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ 30 7 2011 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ANCIENT THEATER OF EPIDAURUS


Ο Βοστζέροβιτς είναι μεγάλος ηθοποιός. Αλλά ο Ριχάρδος του είναι ακόμα πιο μεγάλος ηθοποιός. Ένας actor (ηθοποιός) στην κυριολεξία είναι εκείνος πού παίζει τα χαρτιά του και κερδίζει. Στη νομική ορολογία actor είναι ο ενάγων, όχι ο εναγόμενος. Κατά τον ίδιο τρόπο, μιλάμε για τους μεγάλους actors της ιστορίας. Είναι κείνοι πού παίζουν τα χαρτιά τους και κερδίζουν. Δεν ντρέπουνται να κάνουνε τον παλιάτσο. Δεν ντρέπουνται για τίποτα. Όπως ακριβώς και ο ηθοποιός δεν ντρέπεται για κανένα από τους ρόλους που παίζει, γιατί απλώς τους υποδύεται. Αυτός είναι πάνω από τους ρόλους. Αν είναι σκηνοθέτης, διαλέγει το ρόλο του και επιβάλλει καταστάσεις. Ύστερα, τα πάντα γι αυτόν είναι θέατρο. Έχει «εξαπατήσει» όλο τον κόσμο. Όταν απομένει μόνος του στην έρημη γη, μπορεί να γελάσει. Μπορεί ακόμα και να παραδεχτεί πώς είναι ένας παλιάτσος. Ένας σούπερ – παλιάτσος.

KEVIN_SPACEY_30_7_2011_EPIDAURUS

Πολύ του άρεσε του Σαίξπηρ να παρομοιάζει τη ζωή με θέατρο. Η παρομοίωση είναι αρχαία, αλλά ο Σαίξπηρ ήταν εκείνος που της έδωσε βάθος και σαφήνεια. Το «Theatrum Mundi» δεν είναι τραγικό ούτε κωμικό. Απλώς χρησιμοποιεί όλους τους ηθοποιούς, τραγικούς και κωμικούς. Τι είναι σ’ αυτό το θέατρο ο ρόλος του τυράννου; Συνέχεια

[VIDEO] RICHARD III ΡΙΧΑΡΔΟΣ Γ ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΙ- SAM MENDES KEVIN SPACEY ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ 30 7 2011 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ANCIENT THEATER OF EPIDAURUS

KEVIN_SPACEY_30_7_2011_EPIDAURUS

RICHARD_III_30_7_2011_EPIDAURUS

ήταν από την αρχή το πολυαναμενόμενο γεγονός του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2011 και το επιβεβαίωσε. Στιγμές μεγάλου Θεάτρου, μεγάλης Τέχνης. στιγμές Επιδαύρου. Γ.Κ.

Σαμ Μέντες: Ο Θείος Σαμ, της Έλενας Χρηστοπούλου (εφ)

Ο Ριχάρδος του Σαίξπηρ, της Έλιας Αποστολοπούλου (εφ)-Με ποια αφορμή γράφτηκε ο Ριχάρδος Γ και γιατί ο δύσμορφος ήρωας του είναι το απόλυτο θεατρικό φετίχ;

RICHARD III (ΡΙΧΑΡΔΟΣ Γ΄) SAM MENDES- KEVIN SPACEY PHOTOSTORY- η παράσταση μέσα από φωτογραφίες

Kevin Spacey: “το θέατρο χρειάζεται τη βοήθειά μου, όχι οι ταινίες», της Έλενας Χρηστοπούλου (εφ)

Συζήτηση με τον Σαμ Μέντες και τον Κέβιν Σπέισι για τον Ριχάρδο Γ΄: εξερευνώντας τη σκοτεινή πλευρά (εφ)

William Shakespeare, Ριχάρδος ο Γ’, The Bridge Project σκην: Σαμ Μέντες, 29-30 Ιουλίου 2011, 21:00, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

 


Σαμ Μέντες: Ο Θείος Σαμ, της Έλενας Χρηστοπούλου (εφ)

sam_mendes

ΝΕΟ!

[VIDEO] RICHARD III ΡΙΧΑΡΔΟΣ Γ ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΙ- SAM MENDES KEVIN SPACEY ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ 30 7 2011 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ANCIENT THEATER OF EPIDAURUS


Μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής ο Σαμ Μέντες αποδομεί την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση με τις ταινίες του και αντιμετωπίζει σκοτεινά τέρατα με τα θεατρικά του.

Στον Δρόμο της επανάστασης, την τραγική ιστο­ρία της αποσύνθεσης του έρωτα της Έιπριλ (Κέιτ Γουίνσλετ) και του Φρανκ (Λεονάρντο ντι Κάπριο), και την καλύτερη, ως τώρα, ταινία του Σαμ Μέντες, υπάρχει μια υποτιμημένη σεκάνς που σχεδόν περνά απαρατήρητη. Προκειμέ­νου να ανανεώσουν τη σχέση τους και να ξε­φύγουν από τη μπαγιάτικη, συμβιβασμένη ζωή τους στα προ­άστια, το ζευγάρι, σε μια κρίσιμη στιγμή, παίρνει την απόφαση να μετακομίσει στο Παρίσι. Συνέχεια

Ο Ριχάρδος του Σαίξπηρ, της Έλιας Αποστολοπούλου (εφ)-Με ποια αφορμή γράφτηκε ο Ριχάρδος Γ και γιατί ο δύσμορφος ήρωας του είναι το απόλυτο θεατρικό φετίχ;


RICHARD_III

ΝΕΟ!

[VIDEO] RICHARD III ΡΙΧΑΡΔΟΣ Γ ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΙ- SAM MENDES KEVIN SPACEY ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ 30 7 2011 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ANCIENT THEATER OF EPIDAURUS


Με ποια αφορμή γράφτηκε ο Ριχάρδος Γ, ποια ιστορία αφηγείται και γιατί ο κουτσός και δύσμορφος ήρωας του είναι το απόλυτο θεατρικό φετίχ;

bridge_project_richard_iii

Ο Ριχάρδος Γ’ αποτελεί το τελευταίο έργο μιας τετραλογίας ιστορικών έργων: ολοκληρώνει ένα δραματικό χρονικό που ξεκίνησε με τον Ερρίκο Δ’ (1ο μέρος) και συνεχίστηκε με τον Ερρίκο Δ! (2ο μέρος) και τον Ερρίκο Δ’ (3ο μέρος). Η τετραλογία έχει κεντρικό θέμα τον Πόλεμο των Ρόδων, τον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε στην Αγγλία μεταξύ των οίκων του Γιορκ και του Λάνκαστερ από το 1455 έως το 1485 για τη διαδοχή στο θρόνο. Τα εμβλήματα των δύο οίκων, το λευκό ρόδο για το Γιορκ και το κόκκινο ρόδο για το Λάνκαστερ, έδωσαν το όνομα τους στον Πόλεμο των Ρόδων. Ο Ριχάρδος Γ γράφτηκε το 1591 και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εργάτου Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Κεντρική φιγούρα είναι ο καμπούρης και κουτσός Ριχάρδος, δούκας του Γκλόστερ, ο οποίος αναρριχάται στην εξουσία ως Ριχάρδος Γ, σκοτώνοντας εχθρούς, συγγενείς, τη γυναίκα του και τους περισσότερους υποστηρικτές του πριν φτάσει στη μάχη του Μπόσγουορθ. Το έργο αρχίζει μ’ ένα μονόλογο, όπου ο ήρωας προλογίζει το έργο, αναλύοντας τον εαυτό του. Πρόκειται για σπάνια περίπτωση όχι μόνο στον Σαίξπηρ, αλλά και στο παγκόσμιο δραματολόγιο. Το αποκρουστικό αυτό τέρας, μ’ όλη τη φρίκη που μας προκαλεί σε κάθε του εμφάνιση, καταφέρνει να κερδίσει το θαυμασμό μας. Συνέχεια

Kevin Spacey: “το θέατρο χρειάζεται τη βοήθειά μου, όχι οι ταινίες», της Έλενας Χρηστοπούλου (εφ)

KEVIN_SPACEY

ΝΕΟ!

[VIDEO] RICHARD III ΡΙΧΑΡΔΟΣ Γ ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΙ- SAM MENDES KEVIN SPACEY ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ 30 7 2011 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ANCIENT THEATER OF EPIDAURUS

Ο Κέβιν Σπέισι φορά την καμπούρα του Ριχάρδου Γ, συναντά ξανά τον σκηνοθέτη του American Beauty Σαμ Μέντες και ταξιδεύει δέκα μήνες με το διατλαντικό Bridge Project. To βασίλειο μου για ένα εισιτήριο!

Από την Έλενα Χρηστοπούλου

Πάνω (φωτό): ο Κέβιν Σπέισι, όπως εμφανίζεται στα βίντεο γουόλ της παράστασηςαλλά και στις αφίσες της. Μετά τα Όσκαρ, την κινηματογραφική επιτυχία και το Old Vic, το ιστορικό θέατρο της Βρετανίας που διευθύνει από το 2004, ανακοίνωσε την πρόθεση του να παραιτηθεί το 2015. «Ένα θέατρο χρειάζεται νέο καλλιτεχνικό αίμα», λέει.

Πρέπει να σκάψεις βαθιά γιαυτό το ρόλο, να πας σε μέρη που δεν θες, να διε­ρευνήσεις όλα τα πράγ­ματα για τα οποία έχεις μετανιώσει στη ζωή σου, να ξεθάψεις όλα τα σκατά. Και μετά πρέπει να έχεις το θάρρος να τα μοιραστείς με το κοινό, να πεις: Εδώ είμαστε, δεν έχω τίποτα να σας κρύψω, τίποτα για το οποίο να ντρέ­πομαι, αυτός είμαι, με όλα μου τα  μειονεκτήματα (1) Συνέχεια

Συζήτηση με τον Σαμ Μέντες και τον Κέβιν Σπέισι για τον Ριχάρδο Γ΄: εξερευνώντας τη σκοτεινή πλευρά (εφ)

ΝΕΟ!

[VIDEO] RICHARD III ΡΙΧΑΡΔΟΣ Γ ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΙ- SAM MENDES KEVIN SPACEY ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ 30 7 2011 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ANCIENT THEATER OF EPIDAURUS

SAM_MENDES

  Kevin_Spacey

Γιατί επιλέξατε τον Ριχάρδο Γ ως τε­λευταία παράσταση του Bridge Proj­ect;

Σαμ Μέντες: Όταν συλλάβαμε την ιδέα του Bridge Project, σχεδιάζαμε εξαρχής ότι ο Κέβιν θα πρωταγωνιστούσε στην τελευταία παράσταση. Το κάστινγκ και η επιλογή έργων είναι θέμα συγχρονι­σμού, οπότε, για μένα, το ζήτημα ήταν να βρω ένα όχημα για τον Κέβιν. Πά­ντοτε πίστευα, ακόμα και πριν τον γνω­ρίσω, όταν τον είχα δει στους Συνήθεις υπότπους και στο Seven, ότι πρόκειται για έναν τεχνικά ευφυέστατο ηθοποιό που είχε γεννηθεί για να παίξει τον Ρι­χάρδο. Είχα σκηνοθετήσει το έργο πριν 20 χρόνια, αλλά το στοιχείο που ξεκλείδωσε αυτή τη φορά την απόφαση να το ξανακάνω ήταν η συμμετοχή του Κέβιν στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήθελα να απελευθερώσει πάλι τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού του.

Πώς είναι να σου ζητάνε να απελευ­θερώσεις τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού σου;

Κέβιν Σπέισι: Γι αυτό το ρόλο πρέπει
να πας σε μέρη που δεν θέλεις να πας, να εξετάσεις πράγματα για τα οποία έχεις μετανιώσει στη ζωή σου, να ξεθάψεις όλα τα σκατά. Έπειτα πρέπει να έχεις το θάρρος να το μοιραστείς αυτό με το κοινό, να πεις: «ορίστε, δεν έχω τίποτε να κρύψω, τίποτε να ντραπώ, αυτός εί­μαι, με όλα μου τα ελαττώματα». Ο Ρι­χάρδος είναι απίστευτος χαρακτήρας, γιατί κάνει όλα τα πράγματα που επι­διώκει και λέει ότι θα κάνει και είναι τόσο ευχαριστημένος με την έκβαση, που συ­νεχώς μεγαλώνει την πρόκληση. Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα για τον ηθοποιό από κάθε άποψη. Πρόκειται για έναν απαιτητικό ρόλο σωματικά και συναι­σθηματικά, που προϋποθέτει δεξιότητα με τη γλώσσα και τη δέσμευση να δώ­σεις το 150%. Γι’ αυτό σταμάτησα το ποτό, το τσιγάρο, τα πάντα: για να αφο­σιωθώ σ’ αυτό το χαρακτήρα.

Καθώς εξερευνούσατε το κείμενο του Σαίξπηρ, ποιες αντηχήσεις στο σή­μερα ήταν εμφανείς;

Σαμ Μέντες: Όταν διαχωρίσεις τον Ρι­χάρδο Γ από τα ιστορικά θεατρικά έργα και τον βγάλεις από το ιστορικό πλαίσιο του Πολέμου των Ρόδων, στον οποίο αναφέρεται, τότε ξεπροβάλλει ως ένα έργο, όχι τόσο για τη μοναρχία και την αγγλική ιστορία, όσο για την εξουσία. Συνέχεια

Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε κινούμενα σχέδια!

OLOKLIROS_O_SHAKESPEARE_SE_KINOUMENA_SXEDIA

Κυκλοφορούν τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ειδικά διασκευασμένα για παιδιά και με τη σφραγίδα του BBC, σε μία μοναδική οπτικοακουστική έκδοση.

Μάκβεθ, Ρωμαίος & Ιουλιέτα, Άμλετ, Οθέλλος, Δωδέκατη Νύχτα, Τρικυμία, Το Ημέρωμα της Στρίγγλας, Όπως σας Αρέσει, Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι, Όνειρο Θερινής Νυκτός, Ιούλιος Καίσαρας και Ριχάρδος ο Τρίτος αποτελούν την μοναδική αυτή 10πλή συλλογή, που κυκλοφορεί τώρα και στα ελληνικά. Συνέχεια

Tρίτη ημέρα παράστασης του Bridge Project Ριχάρδος ο Γ’, την Κυριακή 31 Ιουλίου 2011


Bridge Project

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι λόγω της μεγάλης ζήτησης εισιτηρίων προστίθεται και τρίτη ημέρα παράστασης του Bridge Project Ριχάρδος ο  Γ’, την Κυριακή 31 Ιουλίου 2011.

Η προπώληση των εισιτηρίων για την παράσταση της Κυριακής (31/7) θα ξεκινήσει την Τρίτη 12 Ιουλίου.

Νικολάι Κολιάντα: Ο Άμλετ του είναι σκύλος της Νίκης Ορφανού (εφ)


hamlet_

Στο θέατρο του, πριν από την παράσταση, σερβίρει μπορστ, τη γνωστή ρωσική σούπα, στους θεατές του. Αν μπορούσε, θα έκανε πληθωρικά θεάματα, κράμα θεάτρου και κινηματογραφικών υπερπαραγωγών. Λόγω έλλειψης μπάτζετ, τη φαντασμαγορία την εξασφαλίζει σε παλιατζίδικα αλλά ακόμα και σε κάδους σκουπιδιών. Ο κατά Κολιάντα Άμλετ γρυλίζει, γαυγίζει, δείχνει τα δόντια του… Τι φέρνει στο θέατρο ο Ρώσος σκηνοθέτης που τον κατατάσσουν στη νέα πρωτοπορία; Συνέχεια

William Shakespeare, Ριχάρδος ο Γ’, The Bridge Project σκην: Σαμ Μέντες, 29-30 Ιουλίου 2011, 21:00, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

the-bridge-project-apo-tin-bank-of-america-merrill-lynch

O Σαμ Μέντες, στο πλαίσιο του Bridge Project, επιστρέφει στο θέατρο για να σκηνοθετήσει τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Old Vic, Κέβιν Σπέισι, στον Ριχάρδο Γ΄. Οι δύο καλλιτέχνες συναντώνται εκ νέου στο διατλαντικό αυτό εγχείρημα για πρώτη φορά μετά την ταινία American Beauty, που χάρισε και στους δύο τα βραβεία BAFTA και Όσκαρ. 

Ο θίασος επανδρώνεται και πάλι με κορυφαίους Αμερικανούς και Βρετανούς ηθοποιούς και ξεκινά μια διεθνή περιοδεία προτού καταλήξει στη σκηνή του BAM στη Νέα Υόρκη. Συνέχεια

[VIDEO] “ΑΜΛΕΤ” ΜΕ ΤΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΧΕΙΛΑΚΗ 27 6 2011 ΣΚΗΝ ΘΕΜΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ

AMLET_ME_TON_AIMILIO_XEILAKI_27_6_2011_PAPAGOU

 

Άμλετ με τον Αιμίλιο Χειλάκη Καλοκαίρι 2011, Σκηνοθεσία Θέμης Μουμουλίδης. ΠΡΕΜΙΕΡΑ 27-28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ

“Ο κόσμος γέρνει

Γκρεμίζεται…”

William Shakespeare

Hamlet

Καλοκαίρι 2011

Σκηνοθεσία Θέμης Μουμουλίδης

Στο ρόλο του Άμλετ ο Αιμίλιος Χειλάκης

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 27-28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ

Η παράσταση του ΑΜΛΕΤ θα κάνει πρεμιέρα στην Αθήνα τη Δευτέρα 27 και την Τρίτη 28 Ιουνίου στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ και στη συνέχεια θα περιοδεύσει στην Ελλάδα.

Το πρόγραμμα της περιοδείας:

ΙΟΥΝΙΟΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 27/6 – ΠΑΠΑΓΟΥ – 21.00 – ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ
ΤΡΙΤΗ 28/6 – ΠΑΠΑΓΟΥ – 21.00 – ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ 29/6 – ΠΑΤΡΑ – 21.30 – ΡΩΜΑΙΚΟ ΩΔΕΙΟ
ΠΕΜΠΤΗ 30/6 – ΠΑΤΡΑ – 21.30 – ΡΩΜΑΙΚΟ ΩΔΕΙΟ Συνέχεια

“Άμλετ” του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ-Νικολάϊ Κολυάντα, 7-9 Ιουλίου 2011, 21:00, Πειραιώς 260, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011

Πειραιώς 260 – Χώρος Η’

7- 9 Ιουλίου

Ώρα έναρξης 21:00

Θέατρο Κολυάντα – Nikolai Kolyada

Άμλετ

Σκηνοθεσία Nicolai Kolyada, σκηνικά Nicolai Kolyada, κοστούμια Lioubov Rodigina, Natalia Gorbounova, Svetlana Yakina, φωτισμοί-ήχος Denis Novosselov

Ερμηνεύουν οι Nicolai Koliada, Natalia Garanina, Irina Plesniaeva, Svetlana Kolessova, Lioubov Kocheleva, Vera Tzvitkis, Anna Danilina, Konstantin Itounin, Serguej Rovine, Serguej Fiodorov, Serguej Bogorodsky, Alexej Jdanov, Evguenij Tchistiakov, Serguej Kolessov, Karen Kotchiarian, Anton Makouchine, Oleg Yagodine, Alexandre Koutchik, Maxim Tarrassov, Youlia Bespalova, Anton Boutakov, Alexandre Vakhov,Alexandre Sissoev, Alexandre Ouglov

Στα ρώσικα με ελληνικούς υπέρτιτλους-μετάφραση: Δημήτρης Κοσμίδης

Το «φαινόμενο Κολυάντα» έρχεται για πρώτη φορά στη χώρα μας για να παρουσιάσει μία παράσταση που ανατρέπει την εικόνα του σαιξπηρικού Άμλετ. Ένας ξεχωριστός δημιουργός, που θεωρείται από τους διαμορφωτές της σύγχρονης ρώσικης θεατρικής σκηνής και μετράει πάνω από τριάντα χρόνια στο θέατρο. Συνέχεια

[VIDEO] ΟΘΕΛΛΟΣ Γιώργου ΚΙΜΟΥΛΗ & Κωνσταντίνου ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗ 24 6 2011 BADMINTON ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2011

OTHELLO_24_6_2011_BADMINTON


Η τραγωδία της ζήλειας, της προδομένης εμπιστοσύνης και της εκδίκησης που γεννά ο φόβος του διαφορετικού.

Η ιστορία του Μαυριτανού Οθέλλου, υψηλόβαθμου στρατιωτικού, ο οποίος έχοντας πέσει θύμα της παγίδας του φιλόδοξου υπασπιστή του Ιάγου, σκοτώνει, τυφλωμένος απ’ τη ζήλεια, τη γυναίκα του Δυσδαιμόνα.

Ο Οθέλλος γράφτηκε περίπου το 1603, την ίδια εποχή με τα άλλα έργα του Σαίξπηρ Άμλετ, Μάκβεθ και Βασιλιάς Ληρ και δημοσιεύτηκε το 1622.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μετάφραση-Διασκευή: Γιώργος Κιμούλης – Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Σκηνοθεσία:
Γιώργος Κιμούλης – Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Σκηνικά:
Αθανασία Σμαραγδή
Κοστούμια:
Μαρία Καραπούλιου
Μουσική:
Δημήτρης Μαραμής
Φωτισμοί:
Σάκης Μπιρμπίλης
Κινησιολογική επιμέλεια:
Έλενα Γεροδήμου
Βοηθός Σκηνοθέτη:
Δώρα Στυλιανέση
Οργάνωση Παράστασης:
Βαρβάρα Μερτύρη

Στην παράσταση επίσης συμμετέχουν: Πετροπουλέας Ηλίας, Ψυχογιός Γιώργος, Κοτσαρίνης Γιάννης, Παναγιωτίδης Στάθης, Σάκκουλης Μιχάλης, Μιχάκος Νίκος, Μητροπούλου Δομνίκη, Παπαδοπούλου Μαρία,  Μυλωνάς Γιάννης, Ανανία Τραϊάνα.

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

ΘΕΑΤΡΟ BADMINTON
22, 23, 24 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ: 21.30

ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ  Συνέχεια

«Άμλετ» με τον Αιμίλιο Χειλάκη Καλοκαίρι 2011, Σκηνοθεσία Θέμης Μουμουλίδης. ΠΡΕΜΙΕΡΑ 27-28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ

AMLET-02

“Ο κόσμος γέρνει

Γκρεμίζεται…”

William Shakespeare

Hamlet

Καλοκαίρι 2011

Σκηνοθεσία Θέμης Μουμουλίδης

Στο ρόλο του Άμλετ ο Αιμίλιος Χειλάκης

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 27-28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ

Τον ΑΜΛΕΤ του William Shakespeare παρουσιάζει η 5η ΕΠΟΧΗ, το καλοκαίρι του 2011.

Πρόκειται για το κορυφαίο έργο του Shakespeare και ένα από σημαντικότερα θεατρικά κείμενα του παγκόσμιου δραματολογίου.

Η παράσταση επιχειρεί μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του κλασικού αριστουργήματος μεταφέροντας το έργο ως πολιτικό θρίλερ κάθε εποχής.

Η σκηνοθεσία είναι του Θέμη Μουμουλίδη, ενώ τον ρόλο του Άμλετ ερμηνεύει ο Αιμίλιος Χειλάκης.

AMLET-04

Συνέχεια

«Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα» στο Θέατρο Ροές –Μια βόλτα γέλιου στο λαβύρινθο των έργων του ποιητή, κριτική της Κατερίνας Μπουρδούκου

olokliros o shakespeare se mia ora. jpg

Πρόσφατα είδα την παράσταση «Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα» των Jess Winfield, Adam Long και Daniel Singer σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη ∙ μια παράσταση, που μου άφησε πληθώρα συγκινήσεων, παραπομπών και συνδέσεων. Πρόκειται για ένα πυκνό κείμενο που συνδυάζει πολλά έργα του μεγάλου συγγραφέα σε μια παράσταση. Με αφετηρία τα έργα του Shakespeare και με μια διακριτικά ελεύθερη, βέβηλη διάθεση, η ομάδα των συγγραφέων συνέθεσε ένα φιλολογικό-δημιουργικό-παιχνιδο-θεατρικό κείμενο που είχε μια παράδοξη πορεία αφού ξεκίνησε από το Φεστιβάλ πειραματικού θεάτρου του Εδιμβούργου και έφτασε μέχρι το West End του Λονδίνου. Τη διασκευασμένη μετάφραση του έργου χρησιμοποίησε η δημιουργική ομάδα με τρόπο που άρμοζε στο ίδιο το κείμενο, έτσι ώστε να δομήσει μια πρωτότυπη παράσταση με ιδιαίτερο στυλ και ερμηνείες. Συνέχεια

«ΒΑΣΙΛΙΑΣ» ΛΗΡ ΤΟΥ ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΣΤΑΘΗ ΛΙΒΑΘΙΝΟΥ ΠΡΕΜΙΕΡΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010 ΣΤΙΣ 21.00, ΣΤΟ ΠΑΛΛΑΣ

image

Η βραβευμένη παράσταση του έργου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ «Βασιλιάς Ληρ» με το Νικήτα Τσακίρογλου στον ομώνυμο ρόλο σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, μετά τη μεγάλη επιτυχία της στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, έρχεται στην Αθήνα, στο Παλλάς, το Νοέμβριο του 2010 για λίγες παραστάσεις.

«Ο Βασιλιάς Ληρ, λέει ο σκηνοθέτης Στάθης Λιβαθινός, είναι μια εμπνευσμένη θεατρική ιστορία πάνω στο αιώνιο θέμα της πάλης των γενεών, αλλά και η μεγάλη τραγωδία δυο πατεράδων που αρνούνται να υποχωρήσουν ή να αμφισβητηθούν.

Αυτάρκεις, κυριάρχοι, δεσποτικοί αλλά και ματαιόδοξοι γέροι, ο τρομερός Βασιλιάς Ληρ και ο υπήκοός του Κόμης του Γκλόστερ δε βλέπουν και δεν ακούν. Αφήνονται μακάριοι στον εφησυχασμό και την κολακεία. Συνέχεια

ΕΡΡΙΚΟΣ – ΕΔΟΥΑΡΔΟΣ – ΡΙΧΑΡΔΟΣ: Ο ΣΑΙΞΠΗΡ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΜΕ. Κριτική Θεάτρου της Νίκης Πρασσά

image

Μερικοί άνθρωποι στις πολύ δύσκολες στιγμές τους, όταν φτάνουν  στο απόλυτο μηδέν της ύπαρξής  τους, κοιτάζουν το βασανισμένο είδωλό τους στον καθρέφτη και γελάνε. Οι συμφορές και τα δεινά μπορούν να μας εμπνεύσουν ένα ιδιότυπο χιούμορ, που δεν κρύβει παρά βαθύτατη ειρωνεία και απορριπτικό σαρκαστικό βλέμμα στη μοίρα που κάποιοι «θεοί» ή άγνωστες αιτίες μας όρισαν. Με αυτό το όπλο του αυτοσαρκασμού, οι συντελεστές της παράστασης ΕΡΡΙΚΟΣ –ΕΔΟΥΑΡΔΟΣ- ΡΙΧΑΡΔΟΣ στο Εθνικό, πυροβολούν την συνήθως υπερδραματοποιμένη απόδοση των ιστορικών τραγωδιών του Σαίξπηρ, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα πόσο σύγχρονοι είναι όλοι οι ήρωες των συγκεκριμένων έργων του.

image

Πόσα έργα μπορούν  να χωρέσουν σε μία και μόνο παράσταση; Να ένα στοίχημα που βάζουν σκηνοθέτες και ηθοποιοί απέναντι στην υπομονή και αντοχή ενός, μη συνηθισμένου σε τέτοιες συρραφές, κοινού. Μακριά από σπονδυλωτές ερμηνείες προηγούμενης απόπειρας, όπως «Μια νύχτα με τον Σαίξπηρ», εδώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε με ενιαία μορφή τις τραγωδίες του δραματουργού που παίρνουν ως αφορμή των πόλεμο των ρόδων.

Το σκηνικό λιτό, μία σκάλα που καταλήγει σε έναν θρόνο, δίνει στους ερμηνευτές την ευκαιρία να στηθούν στον χώρο και να ορίσουν, ο καθένας με την  θέση του, τον χώρο κίνησης του ήρωά τους. Ένας μελαγχολικός, από το βάρος του κοστουμιού της εξουσίας που του έχουν φορέσει, βασιλιάς, μία σκηπτροφόρος αμφιταλαντευόμενη συμβουλάτορας, δύο αντιμαχόμενοι διαρκώς στρατηγοί – διπλωμάτες και ένας πάντοτε σιωπηλός υποσκαφέας της καθεστηκυίας τάξης.

image

Με τον παραπάνω τρόπο ξεκινάει μία ιστορία αληλλοσφαγιασμού για την κατάκτηση της εξουσίας, διαρκών μηχανορραφιών και αλεπάλληλων  διαδοχών στην κατοχή του μήλου της έριδος. Γυναίκες να κινούν τα νήματα με την δύναμη της σεξουαλικότητάς τους, πολεμιστές να διαπραγματεύονται με την δύναμη του σπαθιού τους, αλαζόνες ηγεμόνες να κυβερνούν με βάση τις φιλήδονες ορμές τους και θρασύδειλα ανδρείκελα να σέρνουν σαν τυφλοπόντικες τον χωρό του αίματος.

Ομολογώ πως στην αρχή με ξένισε η ελλειπτικότητα του  όλου εγχειρήματος. Λατρεύω τον Σαίξπηρ  και ιδιαίτερα τον πολυπαιγμένο Ριχάρδο  του, τον οποίο ωστόσο έχω συνηθίσει  να βλέπω βαρυφορτωμένο με κοστούμια  εποχής και ατμόσφαιρα (πηγάζουσα  από τη μουσική μέχρι τα σκηνικά) μεσαιωνικού σκοταδισμού. Εδώ όλα  αυτά αποτελούν βοηθήματα της  σκοτεινής φύσης και όχι τα ουσιαστικά πινέλα που ζωγραφίζουν  τον καμβά με τέτοιες αποχρώσεις. Συνέχεια

Ο,ΤΙ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ : ΤΙ ΕΙΔΕ Ο ΜΠΑΤΛΕΡ; – ΤΖΟ ΟΡΤΟΝ & ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΝΥΧΤΑ – ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ. Κριτική Θεάτρου της Νίκης Πρασσά.

image

image

Επειδή μία δουλειά  υπογεγραμμένη από τον Κο Θωμά Μοσχόπουλο δεν θα κάλυπτε το σύνδρομο στέρησης των φανατικών θεατών του, ο σκηνοθέτης αποφάσισε να μας  χαρίσει διπλή δόση του ταλέντου του, όχι φυσικά χωρίς συγκεκριμένο στόχο.

Δύο έργα διαφορετικής εποχής με κοινό συνδετικό κρίκο  το παιχνίδι αλλαγής ταυτοτήτων και την κριτική του συντηρητικού φαίνεσθαι των πραγμάτων ανεβαίνουν στο ιστορικό θέατρο Αλίκη. Στον χώρο μας υποδέχτηκε η μπάντα του ελισαβετιανου ποιητή με τις μουσικές συνθέσεις των σκαθαριών από το Λίβερπουλ. Ποπ αισθητική και άμεση εισαγωγή σε αυτό που θα αποδειχτεί αληθινή ψυχαγωγία.

Στάση πρώτη και  πριν αναπαυτούμε στις θέσεις μας  βρισκόμαστε στον χώρο ενός ψυχιατρείου  όπου ένας άντρας και μία γυναίκα  με λευκή στολή μας χαμογελούν με συγκατάβαση. Κάποιοι τελικά μπορούν  να σε βάλουν μέσα στο έργο χωρίς 3D νέες τεχνολογικές εφευρέσεις.

Παράσταση πρώτη: Τι είδε ο μπάτλερ του αδικοχαμένου Τζο Όρτον. Ο βρετανός συγγραφέας του Loot, στο τελευταίο έργο του, σκανδαλίζει για ακόμα μία φορά τα ήθη της εποχής του. Ακόμα και το το 1969 ήταν πολύ προκλητική η καυστικότητα με την οποία στιγμάτιζε τόσο τις διαπροσωπικές σχέσεις όσο και τους ακαδημαϊκούς αλλά και πολιτικούς θεσμούς. Συνέχεια

Σαμ Μέντες: Ένας Πορτογάλος για το αμερικανικό όνειρο. 21 & 22 Αυγούστου 2009, “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου.

image

Ο άνθρωπος το ’χει. Αμέσως μετά το Πανεπιστήμιο σκηνοθετεί για το θέατρο τον Βυσσινόκηπο και σκίζει. Σε ηλικία που άλλοι πασχίζουν να βγουν ως πρωτοεμφανιζόμενοι (ή και πρωτοεξαφανιζόμενοι) στο θέαμα, εκείνος καθοδηγούσε τη Νικόλ Κίντμαν. Ο Σπίλμπεργκ του εμπιστεύτηκε τα λεφτά του και το σενάριο του American Beauty, γιατί πείστηκε από το πάθος και την προσήλωσή του, και βαρέθηκε να μετράει Όσκαρ. Ο άνθρωπος που σκηνοθετεί το πρώτο σαιξπηρικό έργο που θα παιχτεί ποτέ στην Επίδαυρο ξέρει ότι τα μυστικά της επιτυχίας είναι η προσήλωση, η καλλιέργεια, αλλά ‒πρωτίστως‒ το δημιουργικό πάθος.

Από τον Άκη Καπράνο

Ο Σαμ Μέντες γεννήθηκε το 1965 στην Αγγλία και αποφοίτησε από το Cambridge University. Ακούγεται πέρα ως πέρα Άγγλος, αλλά στην ουσία έχει καταγωγή από την Πορτογαλία. Παρ’ όλα αυτά, μεγάλωσε σε περιβάλλον που έτρεφε τη δίψα του για γνώση: ο πατέρας του ήταν πανεπιστημιακός και η μητέρα του συγγραφέας παιδικών βιβλίων.
Στο Πανεπιστήμιο αρχίζει τις θεατρικές παραγωγές και μετά την αποφοίτησή του ρίχνεται για τα καλά στο σανίδι. Τυχερός, βρίσκει εύκολα δουλειά στο θεατρικό φεστιβάλ του Τσίτσεστερ το 1987 και το 1988 σκηνοθετεί την Τζούντι Ντεντς στον Βυσσινόκηπο. Και όχι μόνον αυτό, αλλά θα κερδίσει και βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη για την ίδια δουλειά.
Ας κάνουμε μια παύση εδώ. Μιλάμε για έναν 23χρονο, σωστά; Τι θα μπορούσαμε να υποθέσουμε λοιπόν για τον κύριο Σαμ Μέντες, με βάση αυτά και μόνον αυτά που μάθαμε μέχρι τώρα; «Φάρδος» ή ιδιοφυΐα; Μάλλον και τα δύο, καθώς η επιτυχία του αυτή οδήγησε τον Μέντες το 1997 στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του φημισμένου Donmar Warehouse, όπου και θα σκηνοθετήσει την Νικόλ Κίντμαν στο Μπλε Δωμάτιο. Από κει ξεκινά και η αναγνώρισή του στο εξωτερικό. Θα ακολουθήσουν παραστάσεις στο Μπρόντγουεϊ και στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου μέχρι το πρώτο του κινηματογραφικό παιχνίδισμα. Συνέχεια

Ίθαν Χοκ: Ο άνδρας που τσαλάκωσε την εικόνα του. 21 & 22 Αυγούστου 2009, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στο “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” των Σαμ Μέντες, Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

image

Από τον Κύκλο των χαμένων ποιητών του Πίτερ Γουίερ, το 1989, μέχρι το περσινό Πριν ο Διάβολος μάθει ότι πέθανες του Σίντνεϊ Λούμετ, ο Ίθαν Χοκ έχει ξεδιπλώσει μια ερμηνευτική γκάμα που ξεπερνά κατά πολύ το προφίλ του ομορφόπαιδου, ένα προφίλ που ο ηθοποιός προσπάθησε να τσαλακώσει από νωρίς.

Από τον Άκη Καπράνο

Γεννημένος το 1970 στην πόλη του Όστιν του Τέξας από έφηβους γονείς που χώρισαν όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών, άρχισε να μελετά την τέχνη της υποκριτικής από τα δεκατέσσερά του χρόνια, αλλά σταμάτησε τις σπουδές του μόλις επιλέχθηκε για τo Dead Poets Society. Οι δραστηριότητες του Χοκ επεκτάθηκαν και στον χώρο του θεάτρου και της μουσικής. Και, φυσικά, ο νέος συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να αφήσει το Τέξας και να κινηθεί είτε προς Λος Άντζελες είτε προς Νέα Υόρκη. Είναι νομίζω ενδεικτικό ότι προτίμησε τη δεύτερη.
Ο Χοκ έδειξε να διαφοροποιείται από τους νεανικούς σταρ της εποχής του. Αντί να παριστάνει τον παίδαρο προτίμησε να εμφανιστεί δίπλα στον Τζέρεμι Άιρονς στο δράμα Waterland, ενώ ακολούθησε κι ένας βασικός ρόλος στο φιλμ A Midnight Clear δίπλα στον Γκάρι Σινίζ. Παράλληλα επέδειξε και τις υποκριτικές του ικανότητες στο σανίδι ενσαρκώνοντας τον Καζανόβα, ενώ το 1993 θα ιδρύσει την πειραματική θεατρική ομάδα Μαλαπάρτε.
Είναι η εποχή της Generation X. Της γενιάς δηλαδή που δεν πιστεύει σε τίποτα – και ακριβώς επειδή δεν πιστεύει σε τίποτα δεν είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει κανέναν. Και το κινηματογραφικό της παιδί είναι η ταινία Reality Βites, που προβλήθηκε εδώ με τον ανόητο τίτλο Νέοι, ωραίοι και άνεργοι. Δίπλα στους Μπεν Στίλερ και Γουινόνα Ράιντερ ο Χοκ ξεχωρίζει για άλλη μια φορά. Συνέχεια

Ρεμπέκα Χολ: Hermione, Rebecca, Epidaurus. 21 & 22 Αυγούστου 2009, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στο “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” των Σαμ Μέντες, Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

image

Πρώτος την ξεχώρισε ο Γούντι Άλεν, που την έκανε πρωταγωνίστρια στο Vicky, Cristina, Barcelona. Αλλά κι αυτή δεν ήταν καμιά τυχαία. Ως κόρη του Πίτερ Χολ και της Μαρίας Έβινγκ απλώς περίμενε κάποιον να την προσέξει.

Από τον Άκη Καπράνο

Παρέα με φίλους, βλέποντας το Vicky, Cristina, Barcelona του Γούντι Άλεν. «Τι γυναικάρα αυτή η Σκάρλετ Γιόχανσον!» λέει ο ένας. «Γιατί, η Πενέλοπε Κρουζ τι σου λέει;» συμπληρώνει ο άλλος. «Καθίστε λίγο, βρε παιδιά, η κουκλίτσα με τα καστανά μαλλιά ποια είναι;» ρωτώ εγώ. Αναφέρομαι στη Ρεμπέκα Χολ, την ελαφρώς συνεσταλμένη αλλά πανέμορφη πρωταγωνίστρια του φιλμ. Κανείς δεν έχει μια απάντηση, κανείς δεν τη θυμάται. Αλλά το πρόσωπό της το συγκρατήσαμε. Αργότερα την ξαναείδα, στο Frost/Nixon του Ρον Χάουαρντ – εκεί μάλιστα ήταν ακόμη πιο όμορφη και λιγότερο αδέξια.
Μετά έμαθα πως δεν επρόκειτο για καμιά τυχαία: η Ρεμπέκα Χολ κουβαλά μέγα οικογενειακό βάρος, ως κόρη του Σερ Πίτερ Χολ και της Μαρίας Έβινγκ (οι γονείς της χώρισαν όταν εκείνη ήταν πέντε ετών). Φημισμένος θεατρικός σκηνοθέτης ο πρώτος, διάσημη σοπράνο η δεύτερη, το κορίτσι δεν είχε και πολλές επιλογές, θα πουν μερικοί. Συνέχεια

To Χειμωνιάτικο Παραμύθι , The Bridge Project (BAM – The Old Vic – Neal Street Productions) – Sam Mendes William Shakespeare, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 21 & 22 Αυγούστου 2009, 21:00

image

Company at Winter’s Tale © Joan Marcus

Το Φεστιβάλ Επιδαύρου συμμετέχει στην υπερατλαντική πολιτιστική Γέφυρα φέρνοντας μεγάλα ταλέντα από τις θεατρικές σκηνές της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου στο αρχαίο θέατρο.

Ο Σαμ Μέντες –βραβευμένος από την Ακαδημία Κινηματογράφου και επικεφαλής αυτής της χωρίς προηγούμενο συνεργασίας– σκηνοθετεί Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι του Σαίξπηρ: μια ιλαροτραγωδία-μαγική εξιστόρηση για την τρέλα που προκαλεί η ερωτική ζήλια και τη λύτρωση που προσφέρει η αληθινή αγάπη.

image

Tobias Segal, Ethan Hawke at Winter’s Tale
© Joan Marcus

Σκηνοθεσία: Sam Mendes
Σκηνικά: Anthony Ward
Κοστούμια: Catherine Zuber
Φωτισμοί: Paul Pyant Συνέχεια

THE BRIDGE PROJECT: Όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε και δεν έχετε ποιον να ρωτήσετε…

image

Company at Winter’s Tale © Joan Marcus

Όταν η λονδρέζικη θεατρική παράδοση συναντά την αμερικανική πρωτοπορία και τη φαντασμαγορία του Χόλιγουντ, το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με ένα ιδιότυπο εγχείρημα, το Bridge Project. Οι δύο παραστάσεις του νέου αυτού εγχειρήματος, Ο Βυσσινόκηπος του Τσέχοφ και Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι του Σαίξπηρ, ξεκίνησαν από το θέατρο Χάρβεϊ της Νέας Υόρκης, περιόδευσαν στη Σιγκαπούρη, στο Όκλαντ, στη Μαδρίτη και στο Ρεκλινγκχάουζεν, συνέχισαν στο Old Vic του Λονδίνου και ο επόμενος σταθμός –για το Χειμωνιάτικο Παραμύθι– είναι το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Σας παρουσιάζουμε όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε γι’ αυτό το εγχείρημα και δεν έχετε ποιον να ρωτήσετε…

Από την Έλια Αποστολοπούλου
και την Αλεξάνδρα Βουδούρη

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ OLD VIC

Τι χρειάζεται ένα θρυλικό θέατρο για να αναγεννηθεί από τις στάχτες του; Στην περίπτωση του βρετανικού Old Vic χρειάστηκαν, πριν από έξι χρόνια, ένα χολιγουντιανό όνομα να το διευθύνει (Κέβιν Σπέισι), αμέτρητες προσπάθειες, πειράματα, δοκιμασμένες παραστάσεις, κλασικό ρεπερτόριο, αλλά και φιλόδοξες παραγωγές, προκειμένου το απαιτητικό λονδρέζικο κοινό να αγαπήσει ξανά το θέατρο αυτό, που έχει όχι μόνο παράδοση αλλά και συναρπαστική ιστορία.
Το Old Vic είναι μάλλον μια ιδιαίτερη περίπτωση στην ιστορία του West End της βρετανικής πρωτεύουσας, καθώς έχει υποστεί αναρίθμητες ολοκληρωτικές καταστροφές (υλικές και οικονομικές), έχει συχνά αλλάξει ονομασία, ρεπερτόριο, ύφος και θεατρικές διαδρομές. Από αυτό τον θίασο, όμως, έχουν περάσει οι μεγαλύτεροι ηθοποιοί, από τον σερ Λόρενς Ολίβιε ως τον σερ Τζον Γκίλγουντ και τον Ραλφ Ρίτσαρντσον, καθώς και οι μεγαλύτεροι άγγλοι σκηνοθέτες.

«ΚΤΗΝΩΔΕΣ ΚΟΙΝΟ»

Λαϊκά μελοδράματα ήταν το ρεπερτόριο του Old Vic όταν πρωτάνοιξε τις πύλες του στο βρετανικό κοινό το 1818. Το θέατρο βρισκόταν τότε στην νότια πλευρά του Τάμεση και είχε ονομασία αριστοκρατική, Royal Coburg.
Το 1831, ο μεγάλος τραγικός Έντμουντ Κιν ερμηνεύει Ριχάρδο III, Οθέλο, Μάκβεθ και Βασιλιά Λιρ. Το κοινό, ωστόσο, μάλλον δεν έχει ακόμη την αρμόζουσα παιδεία για να κατανοήσει τις ερμηνείες του ηθοποιού, γεγονός που θα τον εξοργίσει αφάνταστα. Λέγεται ότι μια νύχτα απελπισμένος έβαλε στους θεατές του τις φωνές: «Ποτέ στη ζωή μου δεν έπαιξα μπροστά σε ένα τόσο αδαές, εντελώς κτηνώδες κοινό!».

«ΠΑΓΙΔΑ ΑΣΩΤΙΑΣ»

Ύστερα από δεκαπέντε χρόνια λειτουργίας, στην πρώτη του ανακαίνιση το Old Vic μετονομάστηκε σε Royal Victoria, όταν η τότε πριγκίπισσα Βικτωρία, και από το 1837 βασίλισσα, είχε ήδη αρχίσει να προβάλλει ως η πιθανότερη κληρονόμος του βρετανικού θρόνου. Το κοινό του θεάτρου αποτελούνταν τότε μόνο από μέλη της βασιλικής οικογένειας και του περίγυρού της, ενώ το ρεπερτόριο έγινε πιο κλασικό. Σε αυτό βοηθούσε, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής, και η βαριά αριστοκρατική του διακόσμηση. Συνέχεια