Florida Project του Sean Baker «….. γιατί αν γλυτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα» του Πολυχρόνη Γριβέα

«….. γιατί αν γλυτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα»

«Πάμε να δούμε μια ταινία ;», με ρώτησε η κόρη μου. «Ποια ταινία ;», της λέω. «Florida Project», μου απαντά. «Δεν έχω ακούσει, κάτι γι αυτήν την ταινία, αλλά να κανονίσουμε για το Σαββατοκύριακο». Τελικά πήγαμε το Σάββατο 6/1/2018 και την είδαμε.

Εν τω μεταξύ είχα διαβάσει, στο διαδίκτυο και είχα βρει πολύ ενδιαφέρουσα την υπόθεση. Συνέχεια ανάγνωσης «Florida Project του Sean Baker «….. γιατί αν γλυτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα» του Πολυχρόνη Γριβέα»

Διπλή (κινηματογραφική) απόλαυση | «Double Idemnity», σε σκηνοθεσία του Μπίλι Γουάϊλντερ | του Πολυχρόνη Γριβέα

double-indemnity1

Την Κυριακή, 4/12/2016, το βραδάκι, βρεθήκαμε στην καθιερωμένη κινηματογραφική προβολή, στο Σχολείο του Σινεμά, στα Εξάρχεια, για να δούμε την ταινία «Double Idemnity», σε σκηνοθεσία του Μπίλι Γουάϊλντερ, παραγωγής 1944, με πρωταγωνιστές τους Φρεντ ΜακΜάρεϊ, Μπάρμπαρα Στάνγουϊκ και Έντουαρντ Τζέϊ Ρόμπινσον. Συνέχεια ανάγνωσης «Διπλή (κινηματογραφική) απόλαυση | «Double Idemnity», σε σκηνοθεσία του Μπίλι Γουάϊλντερ | του Πολυχρόνη Γριβέα»

Η ( λαμπρή) ΤΕΛΕΤΗ | κριτική του Πολυχρόνη Γριβέα για την ταινία του Κλοντ Σαμπρόλ με αφορμή την προβολή της στο Σχολείο του Σινεμά

 

Την Κυριακή το βράδυ, 13/11/2016, βρεθήκαμε στο κατάμεστο, Σχολείο του Σινεμά, στα Εξάρχεια, για την προβολή της ταινίας, με ελεύθερη είσοδο, «Η Τελετή» του Κλοντ Σαμπρόλ, παραγωγής 1995.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η ( λαμπρή) ΤΕΛΕΤΗ | κριτική του Πολυχρόνη Γριβέα για την ταινία του Κλοντ Σαμπρόλ με αφορμή την προβολή της στο Σχολείο του Σινεμά»

Με εκνευρίζει όταν συνέχεια μιλάτε για ιδεολογία στην τέχνη || του Πολυχρόνη Γριβέα

Είναι μια φράση, που ακούγεται από κάποιους, όταν συζητάμε μετά την προβολή κάποιας κινηματογραφικής ταινίας.

Και με αφορμή αυτή τη φράση έκανα κάποιες σκέψεις, που προσπαθούν να απαντήσουν και να εξηγήσουν αυτή τη φράση.

Συνέχεια ανάγνωσης «Με εκνευρίζει όταν συνέχεια μιλάτε για ιδεολογία στην τέχνη || του Πολυχρόνη Γριβέα»

2666. Ο Συγγραφέας. Ο Σκηνοθέτης. Η Παράσταση. Το φεστιβάλ Αθηνών στα καλύτερα του. | του Πολυχρόνη Γριβέα

2666

Χωρίς να ξέρουμε ούτε το συγγραφέα, ούτε το σκηνοθέτη, JulienGosselin, ούτε τους ηθοποιούς της κολλεκτίβας, που παρουσίασε το έργο «2666» του Χιλιανού συγγραφέα Ρομπέρτο Μπολάνιο, σε μια δεκάωρη παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την 30 και την 31 Ιουλίου 2016, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών 2016, πήγαμε να την παρακολουθήσουμε, έχοντας κατά νου ότι το μόνο που ξέρουμε είναι η αίθουσα που θα παιζόταν η παράσταση.

Και είδαμε την καλύτερη θεατρική παράσταση, που έχουμε δει μέχρι σήμερα, σε θεατρική σκηνή – όχι μόνο του Φεστιβάλ Αθηνών. Συνέχεια ανάγνωσης «2666. Ο Συγγραφέας. Ο Σκηνοθέτης. Η Παράσταση. Το φεστιβάλ Αθηνών στα καλύτερα του. | του Πολυχρόνη Γριβέα»

Δύο …..τσεκούρια στην ίδια μασχάλη || Κριτική του Πολυχρόνη Γριβέα για το Τσεκούρι Από Κόκκαλο του Σ. Κρεγκ Ζάχλερ

bone-tomahawk

Γιατί κάνουμε κινηματογράφο;  Και αφού κάνουμε κινηματογράφο, γιατί επιλέγουμε να κάνουμε ταινία γουέστερν ;

Πολύ μελάνι έχει χυθεί και πολλά περισσότερα έχουν ειπωθεί ως απάντηση στο πρώτο ερώτημα. Αν δεχτούμε, λοιπόν, ότι κάνουμε κινηματογράφο γιατί θέλουμε να επικοινωνήσουμε με το κοινό (ας μην εκληφθεί ότι είναι η μόνη απάντηση, αλλά για χάρη της κουβέντας, που πάμε να ανοίξουμε -τρόπος του λέγειν – τη δεχόμαστε), τότε καλούμαστε να απαντήσουμε και στο δεύτερο ερώτημα, γιατί επιλέγουμε να κάνουμε ταινία γουέστερν – ή όποιο άλλο είδος ταινίας – για να επικοινωνήσουμε με το κοινό;

Συνέχεια ανάγνωσης «Δύο …..τσεκούρια στην ίδια μασχάλη || Κριτική του Πολυχρόνη Γριβέα για το Τσεκούρι Από Κόκκαλο του Σ. Κρεγκ Ζάχλερ»

«Η σφαγή των Παρισίων»-Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου: Ορχήστρα για μεγάλα…………. πράγματα | κριτική παρουσίαση του Πολυχρόνη Γριβέα

orchistra ton mikron pragmaton 04 Marilena Stafylidou

Χθες παρακολουθήσαμε την παράσταση «Η σφαγή των Παρισίων», που ανέβηκε στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών στο χώρο Δ της οδού Πειραιώς 260, από το θίασο «Η ορχήστρα των μικρών πραγμάτων», σε σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη.

Είναι ένα έργο του Κρίστοφερ Μάρλοου που γράφτηκε το 1593 και ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Στο πρωτότυπο οι ρόλοι είναι 45 αλλά στην παράσταση οι ρόλοι εναλλάσσονται από τους 10 ηθοποιούς – και αυτό είναι ένα πρώτο επίτευγμα.

Συνέχεια ανάγνωσης ««Η σφαγή των Παρισίων»-Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου: Ορχήστρα για μεγάλα…………. πράγματα | κριτική παρουσίαση του Πολυχρόνη Γριβέα»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑