Victoria (2015), του Σεμπάστιαν Σίπερ || κριτική του Γιάννη Καραμπίτσου

Από τις αγαπημένες ταινίες της χρονιάς η Victoria ξεχωρίζει για το 138 λεπτά διάρκειας μονοπλάνο, πολύ σημαντικό κατόρθωμα από μόνο του, που έγινε για να μπορέσει ο θεατής να βιώσει όπως περίπου και οι χαρακτήρες τη ληστεία μιας τράπεζας (μιά ώρα πριν και μια ώρα μετά) και τις συνέπειες και κατάληξη της πράξης τους. «Έτσι θα γνωρίσουμε τους χαρακτήρες, θα ακούσουμε την ιστορία τους, θα νιώσουμε την ελπίδα και την απόγνωση τους….. Αυτή η ταινία δεν αφορά μια ληστεία. Είναι μια ληστεία.» επισημαίνει σε συνέντευξή του ο σκηνοθέτης (ηθοποιός του Τρέξε Λόλα Τρέξε) .. Το μονοπλάνο συνεισφέρει στην αύξηση της έντασης και του ρεαλισμού των καταστάσεων που βιώνουν οι ήρωες και μαζί με αυτούς και ο θεατής. Συνέχεια ανάγνωσης «Victoria (2015), του Σεμπάστιαν Σίπερ || κριτική του Γιάννη Καραμπίτσου»

Victoria (2015) Σκηνοθεσία: Σεμπάστιαν Σίπερ |Νότος VS Deutchland της Νότας Διαμαντοπούλου

Victoria_poster

Victoria, Γερμανία/ 2015/ 138’. Σκηνοθεσία: Σεμπάστιαν Σίπερ. Παίζουν: Λάια Κόστα, Φρέντερικ Λάου, Φραντς Ρογκόφσκι, Μπουράκ Γιγκίτ

Αυτό που θα διαβάσετε για την ταινία, δεν είναι κριτική. Περισσότερο επισήμανση θα το έλεγα. Εχουν γραφεί πολλά για το επίμαχο μονοπλάνο των 2 ωρών και 18 λεπτών, όσο δηλαδή διαρκεί η ταινία. Μια σαφώς δύσκολη και εμπεριστατωμένη διεκπαιρέωση. Εγώ ωστόσο δεν θα μείνω σ’ αυτό το πλάνο. Συνέχεια ανάγνωσης «Victoria (2015) Σκηνοθεσία: Σεμπάστιαν Σίπερ |Νότος VS Deutchland της Νότας Διαμαντοπούλου»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑