Στεφανία Γουλιώτη Ευμενίδες του Αισχύλου | 14 & 15 Ιουλίου 2018 | Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου

Στεφανία Γουλιώτη

Ευμενίδες του Αισχύλου

ΚΥΚΛΟΣ ΟΡΕΣΤΕΙΑ

Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου

14 & 15 Ιουλίου 2018

στις 06:00 ακριβώς Συνέχεια ανάγνωσης «Στεφανία Γουλιώτη Ευμενίδες του Αισχύλου | 14 & 15 Ιουλίου 2018 | Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου»

Αστερισμοί, του Νικ Πέιν στο Θέατρο του Νέου Κόσμου από 27 Νοεμβρίου 2013

ASTERISMOI

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρουσιάζει από 27 Νοεμβρίου 2013 το βραβευμένο έργο του Νικ Πέιν, Αστερισμοί, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, με τη Στεφανία Γουλιώτη και τον Μάκη Παπαδημητρίου .

Λίγα λόγια για το έργο

Η Μάριαν και ο Ρόλαντ. Εκείνη θεωρητική φυσικός κι εκείνος μελισσοκόμος, συναντιούνται σ’ ένα φιλικό σπίτι κι έτσι αρχίζει η ερωτική τους ιστορία. Ή τουλάχιστον μια από τις πολλές πιθανότητες αυτής της ιστορίας.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αστερισμοί, του Νικ Πέιν στο Θέατρο του Νέου Κόσμου από 27 Νοεμβρίου 2013»

[video] Συνέντευξη της Στεφανίας Γουλιώτη | «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» του Μπέρτολτ Μπρεχτ | παράταση για 5 ακόμη παραστάσεις

«Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» του Μπέρτολτ Μπρεχτ (σκην. Κατερίνα Ευαγγελάτου) Συνέντευξη της Στεφανίας Γουλιώτη Συνέχεια ανάγνωσης « Συνέντευξη της Στεφανίας Γουλιώτη | «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» του Μπέρτολτ Μπρεχτ | παράταση για 5 ακόμη παραστάσεις»

Στεφανία Γουλιώτη “Η Ηλέκτρα προτείνει βία στη βία της εξουσίας” ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΥ (εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών) για τον “Ορέστη” του Ευριπίδη, ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ-Γιάννης Χουβαρδάς, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 30 & 31 Ιουλίου 2010, 21.00

STEFANIA GOULIOTI

Κυνηγημένος από τις τύψεις του, ο Ορέστης κατηγορεί τον Απόλλωνα που θεωρεί ότι τον οδήγησε να σκοτώσει την ίδια τη μάνα του, την Κλυταιμνήστρα. Το συγκεκριμένο έργο του Ευριπίδη (τοποθετείται στα 408 π.Χ.) μοιάζει με ψυχολογικό δράμα – αλλά κανείς δεν ξέρει προς τα πού θα γείρει η σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά, με μια δυναμική ομάδα ηθοποιών του Εθνικού Θε­άτρου, που συνηθίζει να εκπλήσσει. Στην εφ επιλέξαμε να παρουσιάσουμε την παράσταση μέσα από τη ματιά τεσσάρων ηθο­ποιών της. Της Στεφανίας Γουλιώτη, που υποδύεται την Ηλέκτρα, του Ακύλλα Καραζήση (Μενέλαου), τηςΤάνιαςΤρύπη που παί­ζει την Ελένη και του Ορέστη που τον υποδύεται ο Νίκος Κουρής.

Στεφανία Γουλιώτη “Η Ηλέκτρα προτείνει βία στη βία της εξουσίας”

Από τις πιο ταλαντούχες και έμπειρες, αφού πρωτοανέβηκε στη σκηνή στα οκτώ της χρόνια, η 29χρονη Στεφάνια Γουλιώτη ενσαρκώνει την Ηλέκτρα, μια ηρωίδα της οποίας η εντιμότητα τη συγκινεί.

Από την Κατερίνα Οικονομάκου

GOULIOTI ΦΩΤΟ: ΕΥΗ ΦΥΛΑΚΤΟΥ

Ο πρωταγωνιστικός ρόλος, της στην Ηλέκτρα, σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν, έκανε τους πάντες να μιλάνε γι’ αυτή. Αλλά εκείνη είναι φανατική για θέατρο, διεκδικούσε και έπαιρνε ρόλους πριν ακόμα να γίνει ευρύτερα γνωστή. Μερικούς απ΄ αυτούς δεν τους ξεχνάς όταν σκαλίζεις τη μνήμη σου. Έχει παίξει στην Επίδαυρο τον Τει­ρεσία, στην κατά Λευτέρη Βογιατζή Αντι­γόνη. Στο Μάνα Κουράγιο του Μπρεχτ ήταν η Κατρίν.

Με μητέρα Γαλλίδα, πατέρα από το Πήλιο και γαλλική παιδεία, η Στεφανία Γουλιώτη πρωτοανέβηκε στη σκηνή στα 8. Αλλά τότε ήταν για τις ανάγκες μιας σχολικής παράστασης. Από τότε πέρα­σαν πολλά χρόνια, η υποκριτική είναι πια η δουλειά της κι εμείς τη συναντήσαμε για να μιλήσουμε περί Ηλέκτρας Ευρι­πίδη, Επιδαύρου… Ας την ακούσουμε.

Ποια είναι εκείνα τα χαρακτηριστικά της Ηλέκτρας που θεωρείτε πως προσδίδουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον στον χαρακτήρα της;

Αυτό που με ενδιαφέρει σε αυτού του εί­δους τους χαρακτήρες και τα έργα είναι η συνέπεια που δείχνουν απέναντι στις αξίες, τις αρχές και τις ιδέες τους. Αυτή η συνέπεια είναι κάτι που σήμερα έχει χαθεί σχεδόν, κάτι που σπάνια βρίσκουμε. Ενώ χαρακτήρες όπως η Ηλέκτρα έμεναν πι­στοί μέχρι θανάτου στις αρχές τους

Γιατί αυτό το χαρακτηριστικό συνι­στά αρετή; Η Ηλέκτρα, άλλωστε, οδη­γείται στη βία.

Η συνέπεια είναι αρετή με την έννοια ότι αποτελεί ένα από τα στοιχεία του χαρακτήρα που μαρτυρούν εντιμότητα. Ένας έντιμος άνθρωπος είναι συνεπής με τον εαυτό του και με την κοινωνία. Συνέχεια ανάγνωσης «Στεφανία Γουλιώτη “Η Ηλέκτρα προτείνει βία στη βία της εξουσίας” ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΥ (εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών) για τον “Ορέστη” του Ευριπίδη, ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ-Γιάννης Χουβαρδάς, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 30 & 31 Ιουλίου 2010, 21.00»

ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΓΟΥΛΙΩΤΗ: «Είμαι υπερεκτιμημένη»! Συνέντευξη στην Νάντια Δρακούλα (εφημερίδα Φεστιβάλ Αθηνών). “Πέρσες” σε σκηνοθεσία Ντίμιτερ Γκότσεφ (Dimiter Gotscheff). ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ: 31 Ιουλίου, 1 Αυγούστου. ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ 2009.


ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΓΟΥΛΙΩΤΗ: «Είμαι υπερεκτιμημένη»!

Από τη Νάντια Δρακούλα Φωτογραφία: Βίκυ Γεωργοπούλου

Το Στεφανία είναι από τα ονόματα που σου μένουν στη μνήμη και εύκολα το αποτυπώνεις στο συγκεκριμένο πρόσωπο. Μαχητική και παθιασμένη, η Στεφανία Γουλιώτη, η βραβευμένη ηθοποιός και εκπρόσωπος της νέας δυναμικής φουρνιάς του ελληνικού θεάτρου, επανέρχεται στα γνώριμά της εδάφη της Επιδαύρου με τους Πέρσες του Αισχύλου. Και μετά;

Στεφανία Γουλιώτη, Αλεξία Καλτσίκη, Κόρα Καρβούνη, Σύρμω Κεκέ, Ρηνιώ Κυριαζή, Εύη Σαουλίδου, Έλενα Τοπαλίδου. Όλες γυναίκες, όλες ωραίες, όλες αυτό που λέμε πολλά υποσχόμενες. Γιατί λοιπόν αυτή η διάκριση, γιατί δηλαδή από τα επτά πρόσωπα του Χορού στους Πέρσες του Αισχύλου που σκηνοθετεί για το Εθνικό Θέατρο (και την Επίδαυρο) ο Ντίμιτερ Γκότσεφ, αποφασίσαμε να εστιάσουμε στο πρόσωπο της Στεφανίας Γουλιώτη;
Ο υποκειμενισμός είναι προφανής. Αλλά η βασική μας ώθηση για το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν ήταν απλώς η φιλολογία που συνόδευσε την παρουσία της σαν Ηλέκτρας στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή, όπως τη σκηνοθέτησε πριν δυο χρόνια ο Πέτερ Στάιν. Επιλέξαμε να μιλήσουμε με τη Στεφανία Γουλιώτη όταν διαβάσαμε σε μια συνέντευξή της ότι σκοπεύει να φύγει από την Ελλάδα, να συνεχίσει σπουδές, να κτίσει μια ολοκληρωμένη συγκρότηση πάνω στη σωματικότητα, για την οποία επαινέθηκε τόσο πριν από δύο χρόνια.

Το κίνητρό της, που προϋποθέτει ρίσκο, ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Αν προκύπτει κάτι από τη συνομιλία μας μαζί της είναι η επιβεβαίωση ότι η νεαρή ηθοποιός διψά να αποκτήσει την υποδομή πάνω στην οποία θα κτίσει όλο και πιο ολοκληρωμένους ρόλους.

Από τα τελευταία χρόνια που σε είχαμε συνηθίσει σε μεγάλους πρωταγωνιστικούς ρόλους φέτος θα συμμετάσχεις στους Πέρσες στον Χορό. Πώς αντιλαμβάνεσαι την αλλαγή;
Αυτό το χρειάζεται κάθε άνθρωπος σε αυτή τη ζωή. Χρειάζεσαι δηλαδή να παίρνεις κάποιους χρόνους για τον εαυτό σου και χρόνους για να δεις τα πράγματα απ’ έξω. Από την Ηλέκτρα στους Βατράχους ήταν πολύ σύντομο το χρονικό διάστημα∙ με αυτές τις ταχύτητες θα κάνεις τα ίδια λάθη, θα πέσεις στις ίδιες ευκολίες, θα χρησιμοποιήσεις τα ίδια όπλα, ενώ αυτή η αποστασιοποίηση σου δίνει τον χρόνο να εξελιχθείς, σαν παρατηρητής… Σε αυτό τον Χορό σημασία έχει ότι είμαι δίπλα σε ανθρώπους από τους οποίους κάτι έχω να πάρω, ο καθένας τους είναι μια πολύ ιδιαίτερη και σημαντική ύπαρξη.

Έχεις συνεργαστεί με αρκετούς σκηνοθέτες. Ξεχωρίζεις κάποιους;

Όχι. Στην πλειονότητά τους είχα να κάνω με επαγγελματίες. Προσωπικά, βεβαίως, με ενδιαφέρουν οι σκηνοθέτες παιδαγωγοί, αλλά αυτοί είναι σπάνιοι. Οι ξένοι σκηνοθέτες με τους οποίους συνεργάστηκα με βοήθησαν πάντως, γιατί έμαθα μαζί τους τη σημασία της απλότητας, ότι συχνά στην απλότητα κρύβεται η ουσία. Το ίδιο έχω διαπιστώσει ότι επιδιώκει και ο Γιάννης Χουβαρδάς.
Σε έχει δυσκολέψει κάποιος ξένος ιδιαίτερα;
Με έχει δυσκολέψει Έλληνας, αλλά του χρωστάω πολλά γιατί ήταν σημαντικός δάσκαλος.
Κάποτε δήλωσες ότι είσαι κατά της τηλεόρασης, αργότερα όμως έκανες τηλεοπτική δουλειά.

Είναι μια μικρή παρεξήγηση. Δεν μίλησα για το μέσο, αλλά για τις συνθήκες. Είπα δηλαδή ότι ενώ το θέατρο απαιτεί από τους ηθοποιούς προσήλωση και χρόνο, η τηλεόραση είναι κάτι άλλο. Πολύ βιαστικό. Από την άλλη πλευρά, η τηλεόραση καλύπτει οικονομικά προβλήματα για τον ηθοποιό – και μπροστά στην επιβίωση… Για μένα, ωστόσο, η τηλεοπτική εμπειρία ήταν μια πολύ καλή άσκηση. Είχα τρομερό άγχος μπροστά στον φακό της μηχανής, διότι μέχρι τότε είχα συνηθίσει να βλέπω ανθρώπους μπροστά μου. Εμπειρίες…
Πώς είναι η σχέση σου με τα σπουδαία κλασικά έργα; Σε βαραίνουν κάποιες φορές;
Όχι. Το βάρος είναι δική μας επινόηση. Ας πούμε, θεωρούμε ότι ο αρχαίος χώρος βαραίνει πάνω μας, ενώ στην ουσία ο κάθε χώρος είναι ένα ανθρώπινο δημιούργημα. Στην περίπτωση του αρχαίου θεάτρου μάλιστα ο χώρος έχει δημιουργηθεί από ανθρώπους για να βοηθήσει την επαφή του ανθρώπου με τον Θεό του. Ο σύγχρονος άνθρωπος λοιπόν αρκεί να αφεθεί εκεί και να ακούσει. Σε αυτή την προσέγγιση μας προτρέπει τώρα και ο σκηνοθέτης μας στους Πέρσες, ο Ντίμιτερ Γκότσεφ.
Αυτά ισχύουν και για τον χώρο της Επιδαύρου;

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑