Ο Λάκης Παπαστάθης για Το Μόνον της Ζωής του Ταξείδιον (2001) [δημιουργικό διαδίκτυο]

 

Καθισμένοι στην κορυφή ενός λόφου, ο παππούς και εγγονός μιλάνε για ταξίδια. Για ταξίδια που έγιναν, για ταξίδια που δεν έγιναν ποτέ, για τη ζωή. Η ζωή του ενός πλησιάζει στο τέλος της. Η ζωή του άλλου μόλις αρχίζει.

Συνέχεια

«ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ» ΤΟΥ ΒΙΖΥΗΝΟΥ σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη| 30 Απριλίου 2013, 21.00 | Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων, Πλάκα

to monon tis zois tou taxeidion

Πρόκειται για τη βιωματική ιστορία του ίδιου του Βιζυηνού, όταν σε ηλικία δέκα χρόνων δούλεψε παραγιός σ’ ένα σκληρό και τυραννικό ράπτη στην Κωνσταντινούπολη το 1861. Ο δραματικός αυτός εγκλεισμός του εξάπτει τη φαντασία, τις επιθυμίες και τους φόβους του σ’ έναν ανυπέρβλητο ρεαλιστικό και μαζί ποιητικό στοχασμό. Καταπιάνεται με την ιστορία της ζωής ενός καλοσυνάτου κι άβουλου άντρα, του παππού, που έχει μάθει να υποτάσσεται, να μην αντιδρά, αλλά να ξεφεύγει από όσα του επιβάλλονταν, καταφεύγοντας στα παραμύθια που τα πίστεψε ως πραγματικότητα, έτσι αταξίδευτος που ήταν. Συνέχεια

«Ταξιδεύοντας με τον Παναΐτ Ιστράτι »/ «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» του Γεωργίου Βιζυηνού, σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών-Ίδρυμα Ωνάση- Κριτική Παρουσίαση Κατερίνας Μπουρδούκου

AVDELIODISARGYRIDOU

Μια υψηλής αισθητικής μουσικοθεατρική παράσταση σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη παρακολούθησα στη Στέγη Τεχνών και γραμμάτων του Ιδρύματος Ωνάση. Ήταν μια εξαιρετική ιδέα που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του κύκλου  Ελληνικό Τραγούδι “Ο Άγνωστος Ελληνισμός” που επιμελείται ο Δημήτρης Παπαδημητρίου και συνδύασε έργα δυο διανοούμενων με κοινό σημείο αναφοράς το ταξίδι, «Το μόνον της ζωής μου ταξείδιον» του Γεωργίου Βιζυηνού και το «Ταξίδι με τον Παναίτ Ιστράτι» βασισμένο σε κείμενο του Παναΐτ Ιστράτι.


Στο πρώτο μέρος πρωταγωνίστησε η Μαρίνα Αργυρίδου, που με την καθοδήγηση του σκηνοθέτη, με το σώμα και τη φωνή της, δημιούργησε ένα είδος αφήγησης, που μετέτρεψε το διήγημα σε θεατρικό γεγονός. Παρά την επιλογή, μιας εμπνευσμένης από το κείμενο ρυθμικής εκφοράς του λόγου, οι διαφοροποιήσεις στην τονικότητα και τις ποιότητες ομιλίας πέτυχαν να φωτίσουν τους διαφορετικούς χαρακτήρες της ιστορίας. Επιπλέον, η επιλογή ξεκάθαρων σχημάτων του σώματος έντυσε το κείμενο με πλαστικές φιγούρες που έγιναν δοχεία, τα οποία διαπερνούσαν ήχοι, λέξεις, νοήματα από το σημαντικό αυτό κείμενο του Βιζυηνού. Η παράσταση επενδύθηκε με συνθέσεις του Β. Γιαννάκη, από τους μουσικούς Όλγα Σμιρνόβα (τσέλο) και Αλ. Αβδελιώδη (πιάνο). Συνέχεια

Το μόνον της ζωής του ταξείδιον του Γεώργιου Βιζυηνού σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη + TRAILER ελληνική πολιτιστική διαδικτυακή τηλεόραση artD.

TO MONON TIS ZOIS TOU TAXIDION AVDELIODIS

Το μόνον της ζωής του ταξείδιον

Συγγραφέας  Γεώργιος Βιζυηνός , Σκηνοθέτης  Δήμος Αβδελιώδης

Ηθοποιοί  Γιώργος Νικόπουλος (Πέμπτη), Μαρίνα Αργυρίδου (Παρασκευή)

Συντελεστές  Διασκευή: Δήμος Αβδελιώδης, Μουσική: Βαγγέλης Γιαννάκης, Διδασκαλία λόγου & κίνησης – Σκηνική όψη: Δήμος Αβδελιώδης, Μουσικοί: Όλγα Αρτικοπούλου (βιολοντσέλο), Αλέξανδρος Αβδελιώδης (πιάνο), Βοηθός σκηνοθέτη: Δώρα Νεοκλέους |

Πρόκειται για τη βιωματική ιστορία του ίδιου του Βιζυηνού, όταν σε ηλικία δέκα χρόνων δούλεψε παραγιός σ’ ένα σκληρό και τυραννικό ράπτη στην Κωνσταντινούπολη το 1861. Ο δραματικός αυτός εγκλεισμός του εξάπτει τη φαντασία, τις επιθυμίες και τους φόβους του σ’ έναν ανυπέρβλητο ρεαλιστικό και μαζί ποιητικό στοχασμό.

Καταπιάνεται με την ιστορία της ζωής ενός καλοσυνάτου κι άβουλου άντρα, του παππού, που έχει μάθει να υποτάσσεται, να μην αντιδρά, αλλά να ξεφεύγει από όσα του επιβάλλονταν, καταφεύγοντας στα παραμύθια που τα πίστεψε ως πραγματικότητα, έτσι αταξίδευτος που ήταν. Στο τέλος, αφού είπε όλα τα παραμύθια του, έφυγε απ’ τη ζωή, ταξιδεύοντας για τον άλλο κόσμο, στο μόνο της ζωής του ταξίδι… Συνέχεια