ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΤΗΤΑΣ (1972) σε σκηνοθεσία Αρτούρο Ρίπσταϊν ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ ΑΠΟ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011

castle of purity poster. jpg

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΤΗΤΑΣ

EL CASTILLO DE LA PUREZA

Δράμα, Μεξικό, 1973, 110 min

Σκηνοθεσία: ARTURO RIPSTEIN

Σενάριο: JOSE EMILIO PACHECO, ARTURO RIPSTEIN

ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ

ΑΠΟ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011

Arturo Ripstein: Το κάστρο της αγνότητας (1972), «Έξω είναι άσχημα»

Ο Arturo Ripstein μιλά με την Paz Alicia Garciadiego για το “Κάστρο της Αγνότητας” (1972)

Μια σοκαριστική ιστορία, από τον σπουδαιότερο εν ζωή Μεξικανό σκηνοθέτη, Αρτούρο Ρίπσταϊν. Ένας πατέρας, θέλοντας να προφυλάξει τα τρία του παιδιά από την κακία του κόσμου, τα κρατάει κλεισμένα στο σπίτι για 18 ολόκληρα χρόνια, μαζί με τη γυναίκα του. Οι δύο γονείς, μαζί με τα παιδιά, ασχολούνται με την παραγωγή ποντικοφάρμακου, με το οποίο ο πατέρας εξασφαλίζει το οικογενειακό εισόδημα. Η ζωή για τα παιδιά είναι σκληρή, ο πατέρας τα έχει σε αυστηρή πειθαρχία. Τους επιβάλλει διάφορες παράλογες απαγορεύσεις και καταπιέζει το σεξουαλικό ξύπνημα των παιδιών. Συνέχεια ανάγνωσης «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΤΗΤΑΣ (1972) σε σκηνοθεσία Αρτούρο Ρίπσταϊν ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ ΑΠΟ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011»

Ο Arturo Ripstein μιλά με την Paz Alicia Garciadiego για το “Κάστρο της Αγνότητας” (1972)

ARTURO RIPSTEIN

A.R. Το θέμα του Κάστρου της αγνότητας γεννήθηκε από ένα fait divers, στο οποίο δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα όταν συνέβη, στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Απασχόλησε πολύ τις εφημερίδες και την -τότε νεογέννητη- τηλεόραση. Έγινε θεατρικό έργο και μυθιστόρημα. Είναι ολόκληρη περιπέτεια το πώς έγινε η ταινία. Η Dolores del Rio ζητάει απ’ τον Bufluel να σκηνοθετήσει το θεατρικό έργο Los motives del lobo του Sergio Magana. Ο Bunuel, όμως, είναι πολύ απασχολημένος και τους προτείνει εμένα. Με παίρνουν, λοιπόν, στο τηλέφωνο. Ποτέ πριν δεν μ’ είχε πάρει κανείς τηλέφωνο να μου προτείνει το παραμικρό, και γι’ αυτό ενθουσιάστηκα. Μου ζητούν να διασκευάσω το θεατρικό του Magana, κι εγώ τους λέω ότι προτιμώ να πάω κατευθείαν στο αρχείο της εφημερίδας και να στηριχτώ στην πραγματική ιστορία. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Arturo Ripstein μιλά με την Paz Alicia Garciadiego για το “Κάστρο της Αγνότητας” (1972)»

Arturo Ripstein: Το κάστρο της αγνότητας (1972), «Έξω είναι άσχημα»

 

1. Το κάστρο της αγνότητας (1972)
(Πρωτότυπος τίτλος: El Castillo de la pureza)

Σκηνοθεσία: Arturo Ripstein. Σενάριο: Arturo Ripstein, Jose Emilio Pacheco. Φωτογραφία: Alex Phillips. Σκηνογραφία: Manuel Fontanals. Κοστούμια: Carlos Chavez. Μοντάζ: Eufemio Rivera. Ήχος: Jesus Gonzalez Gancy. Μουσική: Joaquim Guttierez Heras. Ηθοποιοί: Claudio Brook (Γκαμπριέλ Λίμα, ο πατέρας), Rita Macedo (Μπεατρίς, η μητέρα), Diana Bracho (Ουτοπία, η κόρη), Arturo Beristain (Πορβενίρ, ο γιος), Gladys Bermejo (Βολουντάδ, η κόρη), David Silva (ο επιθεωρητής της αστυνομίας), Maria Barber (γειτόνισσα), Maria Rojo (η υπάλληλος του φαρμακείου), Ines Murillo (η μητέρα της), Cecilia Leger (Μαρία Λουίσα, μια καταστηματάρχις), Mario Castillon Bracho (αστυφύλακας), Emma Roldan (μια καταστηματάρχις). Διευθυντής παραγωγής: Antonio Guajardo. Παραγωγός: Angelica Ortiz. Παραγωγή: Estudios Churubusco-Azteca. 35mm, Έγχρωμη. Διάρκεια: 110 λεπτά.

Σεμινάριο Ιστορίας και Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2019 || Νέο Τμήμα στις καθημερινές | Έναρξη Τέλος Φεβρουαρίου

Το Κάστρο της Αγνότητας (1973) του Αρτούρο Ριπστάιν το Σάββατο 16.2.2019 με ελεύθερη είσοδο και συζήτηση

Η Ευνοούμενη του Ευνοούμενου κ. Λάνθιμου || κριτική του Γιάννη Καραμπίτσου [2/5]

Η ευνοούμενη του Γιώργου Λάνθιμου | Κριτική του Νίνου Φενέκ Μικελίδη | Πολύ Καλός Τεχνίτης χωρίς προσωπικό στυλ πραγματικού δημιουργού (2/5)

“Περί “Κυνόδοντα”, Oscar, κριτικής και αισθητικής κινηματογράφου, ηθικής, αισθητικής και δημοσιογραφικής δεοντολογίας” του Γιάννη Καραμπίτσου

Κούφιος κυνόδοντας; του Αδάμ Αδαμόπουλου

Arturo Ripstein: Το κάστρο της αγνότητας (1972), «Έξω είναι άσχημα»

Ο Arturo Ripstein μιλά με την Paz Alicia Garciadiego για το “Κάστρο της Αγνότητας” (1972)

Σεμινάρια Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου, Ιστορίας και Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ και Ιστορίας Κινηματογράφου: Έναρξη

Σεμινάριο Ιστορίας και Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2019

Σεμινάριο Ιστορίας του Κινηματογράφου 2019 – 10 Μαθήματα

Σεμινάριο Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου 2019

ROMA 2018 του Αλφόνσο Κουαρόν η καλύτερη ταινία του 2018 , από τις συγκλονιστικότερες του 21ου αιώνα | του Γιάννη Καραμπίτσου

TO KASTRO TIS AGNOTITAS

Κλεισμένος στο παλιό του σπίτι, ο Γκαμπριέλ Λίμα παρασκευάζει ποντικοφάρμακο με τη βοήθεια της γυναίκας του, Μπεατρίς, και των παιδιών του: των εφήβων Ουτοπία και Πορβενίρ (Μέλλον) και της μικρής Βολουντάδ (Θέληση). Ο Γκαμπριέλ δεν επιτρέπει στους δικούς του να βγουν από το σπίτι, τους επιβάλλει αυστηρή πειθαρχία κι ασχολείται ο ίδιος με τη μόρφωση των παιδιών του, τα παραπτώματα των οποίων, ακόμα και τα πιο ασήμαντα, τιμωρούνται με τον εγκλεισμό σ’ ένα κλουβί. Έξω από το σπίτι, ο Γκαμπριέλ τρώει το κρέας που απαγορεύει στους δικούς του, πλαγιάζει με μια πόρνη και κάνει ερωτικές προτάσεις στη νεαρή υπάλληλο ενός μαγαζιού, προσφέροντας της χρήματα. Μια μέρα, ο Γκαμπριέλ πιάνει την Ουτοπία και τον Πορβενίρ αγκαλιασμένους στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου παρκαρισμένου στο σπίτι. Συνέχεια ανάγνωσης «Arturo Ripstein: Το κάστρο της αγνότητας (1972), «Έξω είναι άσχημα»»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑