National Theatre Live: «One man, two guvnors»-15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011, 21:00 | ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

one man

One man, two guvnors

Συνεχίζονται οι ζωντανές μεταδόσεις από το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας

Το Μέγαρο Μουσικής συνεχίζει για δεύτερη χρονιά τη συνεργασία του με το National Theatre Live. Πρώτη παράσταση για φέτος, μια σπαρταριστή σύγχρονη κωμωδία βασισμένη στον Υπηρέτη δυο αφεντάδων του Κάρλο Γκολντόνι σκηνοθετημένη από τον Nicholas Hytner, καλλιτεχνικό διευθυντή του National Theatre.

Η παράσταση “One man, two guvnors” θα αναμεταδοθεί ζωντανά, στις 375 αίθουσες σε όλο τον κόσμο, που αποτελούν το δίκτυο του προγράμματος National Live, στο οποίο συμμετέχει και το Μέγαρο Μουσικής από τον περασμένο Φεβρουάριο, σε συνεργασία με τη Βρετανική Πρεσβεία στην Αθήνα και το Βρετανικό Συμβούλιο. Η αναμετάδοση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου, στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη. Συνέχεια ανάγνωσης «National Theatre Live: «One man, two guvnors»-15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011, 21:00 | ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ»

Κριτική παρουσίαση “Φαίδρας” Ρακίνα στην Επίδαυρο 10, 11 Ιουλίου 2009. Άρεσε η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου της Μεγάλης Βρετανίας σε σκηνοθεσία Νίκολας Χάιτνερ. “Περί Πνευματικών Δικαιωμάτων και άλλων καταστροφών”

image

του Γιάννη Καραμπίτσου

Παρακολουθείστε ένα βίντεο από την παράσταση που δίνει μια γεύση της ατμόσφαιράς της, χωρίς να περιλαμβάνει περιεχόμενο της (εκτός από την αποθέωση του τέλους), αφού κάτι τέτοιο δεν είναι επιτρεπτό.

Δεν είμαστε σε θέση δυστυχώς να πάρουμε θέση στο ζήτημα για το πόσο πιστή είναι η απόδοση του κειμένου του Βρετανού ποιητή Τεντ Χιουζ στο πρωτότυπο κείμενο του Ρακίνα και κατ΄ επέκταση στο ζήτημα αν η εκδοχή του είναι πιο συντηρητική από εκείνου.

image

Έτσι θα τοποθετηθούμε μόνο στα δεδομένα από την παράσταση που έχουμε στην διάθεσή μας. Το περιοδικό μας δεν πιστεύει ούτε στις “αντικειμενικές” και αλάνθαστες κριτικές, ούτε στις δεδικασμένες. Οι κριτικές μπορούν να συμπληρωθούν, μεταβληθούν ή και ακυρωθούν στο πέρασμα του χρόνου χάρη στην συμβολή “ανώνυμων” ή “επώνυμων” “αναγνωστών” μας, “ειδικών” ή λιγότερο “ειδικών”, μελετητών ή “ψαγμένων” θεατών των παραστάσεων του ποιοτικού θεάτρου. Aν κάποιος “αναγνώστης” έχει μελετήσει το παραπάνω ζήτημα ή το μελετήσει μελλοντικά μπορεί να μας αποστείλει με την μορφή άρθρου την άποψή του για να “τροποποιήσουμε” και εμπλουτίσουμε αν κριθεί απαραίτητο την κριτική μας. Προς το παρόν ας αρκεστούμε στα λόγια του σκηνοθέτη της παράστασης Νίκολας Χάιτνερ.

image

“Η απόδοση του Tεντ Χιουζ σε ελεύθερο στίχο έχει μια σωματική σχεδόν δύναμη, που χαρακτηρίζει ολόκληρο το ποιητικό του έργο αλλά και την αγγλική γλώσσα. Ο Χιουζ φτιάχνει δικούς του στίχους χρησιμοποιώντας το υλικό που περιέχεται στους στίχους του Ρακίνα∙ κατά μίαν έννοια γράφει ένα δικό του κείμενο: το μετατρέπει σε ένα έργο «γυμνό», το κάνει ίσως πιο ελληνικό απ’ ό,τι μπορεί να είναι στα γαλλικά. Η απόδοση του Χιουζ απελευθερώνει τον ηθοποιό, που διαφορετικά είναι υποχρεωμένος να περιορίσει όλο αυτό το άγριο πάθος μέσα στον κομψό ζουρλομανδύα του αλεξανδρινού στίχου”.

Στο προκείμενο τώρα, δηλώνουμε απερίφραστα τα εξής: Η παράσταση άρεσε στο κοινό της Επιδαύρου τουλάχιστον το Σάββατο που την είδαμε, δημιούργησε ένα αίσθημα ευφορίας, ενώ αρκετοί θεατές σύγκριναν την παράσταση και την εντύπωση που τους έκανε με την περσινή Μήδεια ζήτημα που δεν είναι τόσο απλό και χρήζει βαθύτερης εξερεύνησης για αυτό δεν θα το πιάσουμε τώρα.

Το ίδιο άρεσε και σε μας.

image

Συνέχεια ανάγνωσης «Κριτική παρουσίαση “Φαίδρας” Ρακίνα στην Επίδαυρο 10, 11 Ιουλίου 2009. Άρεσε η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου της Μεγάλης Βρετανίας σε σκηνοθεσία Νίκολας Χάιτνερ. “Περί Πνευματικών Δικαιωμάτων και άλλων καταστροφών”»

“Φαίδρα” Ρακίνα στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Νίκολας Χάιτνερ. 10, 11 Ιουλίου 2009. Κριτικές βρετανικών εφημερίδων.

image

Η Φαίδρα παίζεται ήδη από τις αρχές του Ιουνίου, στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου της Μεγάλης Βρετανίας. Δημοσιεύθηκαν και οι πρώτες κριτικές γι’ αυτήν. Είναι, στην πλειονότητά τους, επιδοκιμαστικές έως εγκωμιαστικές. Ας δούμε τι γράφουν οι βρετανικές εφημερίδες.

Guardian: Γυναίκα με πάθος. Σύμφωνα με τον Guardian πρόκειται για μια «πολύ δυνατή… εντυπωσιακή παραγωγή». «Εξαιρετική η ερμηνεία της Έλεν Μίρεν… Συνοπτικά, μας δίνει μια πραγματική γυναίκα κυριευμένη από πάθος… Ο Ιππόλυτος του Ντομινίκ Κούπερ δείχνει πραγματικό τρόμο μπροστά στο αλλοπρόσαλλο πάθος της μητριάς του. Ο Στάνλεΐ Τάουνσεντ σαν Θησέας που η ψεύτικη είδηση του θανάτου του επισπεύδει την τραγωδία, πείθει ως ρωμαλέα φιγούρα που θα μπορούσε να είχε πραγματικά σκοτώσει τον Μινώταυρο και να είχε κοιμηθεί με χιλιάδες γυναίκες… και ο Τζον Σράπνελ καθηλώνει σαν Θηραμένης».

Times: Βασίλισσα. «Η Μίρεν ηγεμονεύει στη σκηνή ως νέα εντυπωσιακή βασίλισσα» αποφάνθηκαν οι βρετανικοί Times. Σύμφωνα με τον κριτικό Κρίστο-φερ Χαρτ, «η μοντέρνα εκδοχή του Νικόλας Χάιτνερ είναι σχεδόν ακριβής, η μετάφραση του Τεντ Χιούζ είναι απλή και όμως τολμηρή, έξυπνη η σκηνογραφία του Μπομπ Κρόλεϊ. Ο Στάνλεϊ Τά-ουνσεντ… δεν έχω ποτέ δει έναν Θησέα να βγάζει τόση δύναμη, κύρος, οργή και κίνδυνο μαζί… Από τη στιγμή που η Μίρεν σέρνεται στη σκηνή… ήταν η δική της νύχτα».

Daily Mail: Μίρεν, η κυρίαρχος. «Όταν ο Ντομινίκ Κούπερ και η Έλεν Μίρεν εμφανίζονται μαζί στη σκηνή… η στιγμή είναι ηλεκτρισμένη… η Μίρεν σχεδόν κυριεύει τη σκηνή… κάθε φορά που περπατά… αυξάνει τους χτύπους της καρδιάς μας» έγραφε η Daiy

Mail.

Daily Express: Καθηλώνει. Σύμφωνα με την Dairy Express, «το έργο μιλάει να μια έντονη, θλιβερή τραγωδία, απότοκο  ενός ανάρμοστου πάθους που φέρει την υπογραφή του γάλλου δραματουργού Ρακίνα. Η Φαίδρα είναι η γυναίκα του βασιλιά της Αθήνας και ενοχικά ερωτευμένη με τον γιο του άνδρα της Ιππόλυτο, τον οποίο ερμηνεύει το sex-symbol του κινηματογράφου Ντομινίκ Κούπερ. Η μοντέρνα εκδοχή του Νικόλας Χάιτνερ καθηλώνει, άψογα!:.

Independent: Συντηρητική εκδοχή. Σε διαφορετική γραμμή, ο Independent διαφωνεί τόσο με την απόδοση του κειμένου του Ρακίνα από τον ποιητή Τεντ Χιούζ όσο και με την ερμηνεία της Μίρεν. «Πρόκειται για συντηρητική εκδοχή μιας τραγωδίας πάθους. Το έργο παίζεται για δύο ώρες χωρίς διακοπή και μοιάζει να έχει επινοηθεί για τουρίστες που θέλουν απλώς να δουν μια παράσταση στο Λονδίνο. Δεν έχει καμία σχέση με το πρωτότυπο έργο του Ρακίνα. Συνέχεια ανάγνωσης «“Φαίδρα” Ρακίνα στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Νίκολας Χάιτνερ. 10, 11 Ιουλίου 2009. Κριτικές βρετανικών εφημερίδων.»

Νίκολας Χάιτνερ: Η Έλεν Μίρεν με οδήγησε στη Φαίδρα. Συνέντευξη στην Ιφιγένεια Ταξοπούλου (εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών)

Συνέντευξη στην Ιφιγένεια Ταξοπούλου

Ομολογεί ότι στον Ρακίνα τον οδήγησε η Έλεν Μίρεν. Περιγράφει τη μέθοδο μέσω της οποίας προσέγγισε το θέμα του, τον έρωτα που σκοτώνει. Αλλά κυρίως περιγράφει την πραγματικότητα του βρετανικού θεάτρου και πώς ο ίδιος, από τη στιγμή που βρέθηκε να διευθύνει την πρώτη κρατική σκηνή στο Λονδίνο, έκανε τα πάντα ώστε το θέατρο να πιάσει το σφυγμό της κοινωνίας. Τα κατάφερε; Αν οι αριθμοί λένε κάποια αλήθεια, το ότι κάθε χρόνο το Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας κόβει πάνω από ένα εκατομμύριο εισιτήρια μάλλον αποτελεί πειστική απάντηση. ————————————

Ο Νίκολας Χάιτνερ απολαμβάνει το κύρος του επιτυχημένου. 53 χρόνων σήμερα, όλοι του αναγνωρίζουν το ρόλο του αναμορφωτή του Εθνικού Θεάτρου της Βρετανίας, στο οποίο είναι καλλιτεχνικός διευθυντής από το 2003. Από τότε ως σήμερα έφερε, με μερικές απλές κινήσεις, ακόμα περισσότερο κόσμο σε μια τέχνη που ούτως ή άλλως έχει φανατικούς θαυμαστές στο Λονδίνο. Ποιες κινήσεις; Μερικές είναι αναμενόμενες, όπως π.χ. σπουδαία έργα με μεγάλους ηθοποιούς στον κεντρικό ρόλο. Ορισμένες άλλες προϋποθέτουν διακινδύνευση. Είναι ριψοκίνδυνο, λ.χ., να ανοίγεις σε νέα έργα και σε νέους σκηνοθέτες ακόμα και τις μεγάλες σκηνές ενός εθνικού θεάτρου. Εξίσου ριψοκίνδυνο είναι, εκμεταλλευόμενος τις νέες τεχνολογίες, να καθιερώνεις ημέρα που η παράστασή σου θα μεταδοθεί απευθείας, χάρη στην ψηφιακή τεχνολογία, στο κοινό μιας πληθώρας κινηματογραφικών αιθουσών. Ριψοκίνδυνη θεώρησαν μερικοί σνομπ και τη θεαματική μείωση των τιμών των εισιτηρίων, ωστόσο και αυτή η κίνηση είχε επιτυχία, αφού έτσι όλες οι παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου της Βρετανίας έχουν πληρότητα της τάξεως του 90%.

image

Έχρισε Φαίδρα την οσκαρική Έλεν Μίρεν, επέλεξε μια μετάφραση ελεύθερη από την τυραννία του μέτρου, που φέρει την υπογραφή του μεγάλου βρετανού ποιητή Τεντ Χιουζ, και βάδισε στην παράδοση του βρετανικού θεάτρου, που δίνει πάντα έμφαση στο κείμενο και τη σκηνική απόδοσή του παρά στις αποδομητικές εικονογραφήσεις της ευρωπαϊκής contemporary σκηνής. Τα κατάφερε;

Αν διακινδυνεύει το άνοιγμα του θεάτρου σε ένα καινούργιο μεγάλο κοινό, ο Χάιτνερ δεν κάνει το ίδιο με τις παραστάσεις που ο ίδιος σκηνοθετεί. Τουλάχιστον δεν έκανε το ίδιο με τη Φαίδρα του Ρακίνα. Έχρισε Φαίδρα την οσκαρική Έλεν Μίρεν, επέλεξε μια μετάφραση ελεύθερη από την τυραννία του μέτρου, που φέρει την υπογραφή του μεγάλου βρετανού ποιητή Τεντ Χιουζ, και βάδισε στην παράδοση του βρετανικού θεάτρου, που δίνει πάντα έμφαση στο κείμενο και τη σκηνική απόδοσή του παρά στις αποδομητικές εικονογραφήσεις της ευρωπαϊκής contemporary σκηνής. Τα κατάφερε;

Οι βρετανικές κριτικές στην πλειονότητά τους ήταν ενθουσιώδεις. Ο ίδιος παρ’ όλα αυτά δεν τις επικαλείται. Γνωρίζει ότι το θέατρο είναι μια ανοιχτή σχέση: τα δρώμενα επί σκηνής και το κοινό. Γνωρίζει ότι η παρουσία του στην Επίδαυρο είναι διττή πρόκληση. Παίζει σε ένα κοινό περισσότερο «καχύποπτο», πιο ανυπόμονο για καινοτομίες από το βρετανικό. Επιπλέον, ανεβάζει σε ένα ανοιχτό θέατρο μια παράσταση σχεδιασμένη για κλειστό χώρο.

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε εξηγεί πώς απαντά στις προκλήσεις, δηλώνει έτοιμος για την Επίδαυρο, ελπίζει ότι οι προσαρμογές για τον χώρο θα αποβούν λειτουργικές, και εκθέτει με σαφήνεια και τόλμη τη σχέση του βρετανικού θεάτρου με την πολιτεία, τους πολίτες, τις αισθητικές, τους σταρ, τους καλλιτέχνες, τα χρήματα, την κοινωνία και τη ζωή. Απολαύστε έναν καλλιτέχνη που μιλάει με σαφήνεια για πράγματα που όταν τα ξέρεις βαθιά είναι απολύτως σαφή. Σχεδόν προφανή.

Τι σας οδήγησε στη Φαίδρα; Τα έργα του Ρακίνα δεν παρουσιάζονται συχνά στις βρετανικές σκηνές.

Η Έλεν Μίρεν με οδήγησε στη Φαίδρα, όταν μου είπε κάποια στιγμή ότι θα ήθελε να παίξει τον συγκεκριμένο ρόλο στο Εθνικό Θέατρο – έχει άλλωστε την ιδιότητα του συνεργαζόμενου καλλιτέχνη εδώ. Άρχισα λοιπόν να διαβάζω όλες τις διαθέσιμες αγγλικές μεταφράσεις του έργου και στην πορεία διαπίστωσα ότι θα με ενδιέφερε να το σκηνοθετήσω. Στην Αγγλία, είναι αλήθεια, δεν έχουμε ασχοληθεί ιδιαίτερα με τον Ρακίνα – είναι η τρίτη μόλις φορά που ανεβαίνει έργο του στο Εθνικό Θέατρο. Αυτό λειτούργησε ως πρόκληση: ήθελα να καταλάβω το γιατί. Συνέχεια ανάγνωσης «Νίκολας Χάιτνερ: Η Έλεν Μίρεν με οδήγησε στη Φαίδρα. Συνέντευξη στην Ιφιγένεια Ταξοπούλου (εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών)»

“Φαίδρα” Ρακίνα σε εκδοχή του Ted Hughes, Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας – Nicholas Hytner , Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 10 & 11 Ιουλίου 2009, 21:00. ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ 2009.

 Dominic Cooper and Helen Mirren © Catherine Ashmore

Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας – Nicholas Hytner

Ρακίνα, Φαίδρα
σε εκδοχή του Ted Hughes

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 10 & 11 Ιουλίου 2009, 21:00

Δημοσιεύματα

 Helen Mirren © Catherine Ashmore

Φλεγόμενη από το ανεξέλεγκτο πάθος για τον νεαρό θετό της γιο η Φαίδρα, με την εντύπωση ότι ο Θησέας, ο χαμένος σύζυγός της, είναι νεκρός, ομολογεί τους πιο μύχιους πόθους της και εισέρχεται έτσι σ’ έναν σκοτεινό εφιάλτη. Όταν ο Θησέας επιστρέφει, σώος και αβλαβής, η Φαίδρα από φόβο μήπως εκτεθεί κατηγορεί τον θετό της γιο ότι τη βίασε. Η έκβαση δεν θα μπορούσε παρά να είναι ολέθρια.

 Helen Mirren © Catherine Ashmore

Κοίταξέ με – βλέπεις μια γυναίκα σε παραφορά. Είμαι ερωτευμένη.


Η Έλεν Μίρρεν ερμηνεύει τον ομώνυμο ρόλο σ’ αυτό το τραγικό έργο του Ζαν Ρασίν, ενώ τη μετάφραση σε ρωμαλέο ελεύθερο στίχο υπογράφει ο μεγάλος Άγγλος ποιητής Τεντ Χιούζ. Συνέχεια ανάγνωσης «“Φαίδρα” Ρακίνα σε εκδοχή του Ted Hughes, Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας – Nicholas Hytner , Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου / 10 & 11 Ιουλίου 2009, 21:00. ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ 2009.»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑