«Η ενότητα του Νότου κατακτιέται βήμα-βήμα» | Συνέντευξη του Γιάγκου Ανδρεάδη στον Σπύρο Κακουριώτη

 giagkos andreadis

Θεατρικό Τριήμερο στη Μικρή Επίδαυρο για την κρίση με ελεύθερη είσοδο | 23-25 Αυγούστου 2013 | Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος

Οι αφορισμοί γύρω από για την κρίση και τους υπαίτιους γι’ αυτήν αποτελεί έναν κοινό τόπο για πολλούς στον κόσμο του θεάτρου. Το να προσεγγίσει όμως κανείς θεατρικά την κρίση είναι κάτι διαφορετικό, ιδιαίτερα σημαντικό αλλά και δύσκολο. Σε αυτήν την προσπάθεια “στρατεύτηκαν” θίασοι από πέντε ευρωπαϊκές χώρες, στο πλαίσιο του προγράμματος World Crisis Theatre. Το αποτέλεσμα των προβληματισμών τους θα παρουσιάσουν από τις 23 έως τις 25 Αυγούστου, στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Φεστιβάλ. Οικοδεσπότης και συμμετέχων από ελληνικής πλευράς, το Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου, που θα παρουσιάσει την παράσταση The Cyclops Survival, σε κείμενο και σκηνοθεσία του καθηγητή Γιάγκου Ανδρεάδη. Με την ευκαιρία της διοργάνωσης αυτής, μιλήσαμε μαζί του για το έργο που θα παρουσιαστεί στην Επίδαυρο, αλλά και τη συνεργασία με τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς θιάσους.

  • Η παράσταση που θα παρουσιάσετε στο μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, τοThe Cyclops Survival, βασίζεται στον Κύκλωπα του Ευριπίδη;

Ο διάλογος του Κέντρου Κλασικού Δράματος και Θεάματος με το έργο αυτό του Ευριπίδη ξεκίνησε το 1998, πάνω σε ένα πλοίο-θέατρο, που έκανε τον γύρο της Μεσογείου και κατέληξε στην Expo της Λισσαβώνας, όπου παρουσίασε τον Κύκλωπα, σε μετάφραση δική μου και σκηνοθεσία του Κίμωνα Ρηγόπουλου. Από την άλλη, κάνουμε μια αρκετά σταθερή δουλειά πάνω στο σατυρικό δράμα, καθώς το 2009 παρουσιάστηκαν, με την Κάτια Γέρου και τον διευθυντή του Laban Center του Λονδίνου, τον χορογράφο Darren Johnston, για πρώτη φορά οι Ιχνευτέςτου Σοφοκλή. Το ίδιο κείμενο, σε σκηνοθεσία του Δήμου Αβδελιώδη, παρουσιάστηκε για ενάμιση χρόνο συνέχεια. Τώρα βρισκόμαστε στην αναζήτηση μιας νέας φόρμας, όπου το The Cyclops Survival αποτελείται από κομμάτια σατυρικού δράματος μέσα σε ένα πολιτικό μιούζικαλ.

  • Γιατί επιλέγετε ένα θεατρικά έλασσον είδος, όπως το σατυρικό δράμα;

Κατά τη γνώμη μου, και δεν είμαι ο μόνος που το πιστεύω, το σατυρικό δράμα δεν αποτελούσε απλώς ένα κωμικό ξανάσασμα. Ήταν μια επιστροφή του θεάτρου στις ρίζες του, όταν κωμωδία και τραγωδία δεν είχαν ακόμη ξεχωρίσει. Κάποιοι το θεωρούν ως το «προθέατρο» του αρχαίου κόσμου. Σε μια τέτοια φόρμα επέστρεψε το θέατρο κατά τον 20ό αιώνα. Αν σκεφτούμε, για παράδειγμα, τα μουσικά έργα του Μπρεχτ, την Όπερα της πεντάρας ή το Μαχαγκόνυ, τοποθετούνται στη διατομή ανάμεσα στο κωμικό και το τρομακτικό. Στη συνέχεια, το ύφος του Μπρεχτ πέρασε και στα καλά μιούζικαλ του κινηματογράφου, π.χ. στο Chicago ή το Cabaret, που άρεσε τόσο στον Μπέργκμαν, ώστε δανείστηκε τα σκηνικά του για το Αυγό του φιδιού.

Μέσα από αυτήν τη διατομή προβάλλει ένας τρόπος για να μιλήσει κανείς σήμερα, χωρίς να κλαίγεται, χωρίς να κάνει κήρυγμα, αλλά υπηρετώντας το θεατρικό γέλιο που δεν γίνεται κάτι “εύκολο”. Αυτό έχει να κάνει και με τη φύση του σατύρου: είναι με το ένα πόδι στον Άδη, και με το άλλο στη γη, αν όχι στον ουρανό, σαν τους καλικάντζαρους…

  • Ποιο ρόλο παίζει το στοιχείο του κανιβαλισμού στη δική σας προσέγγιση τουΚύκλωπα;

Προσεγγίζουμε το κανιβαλικό στοιχείο με επίκεντρο τον Ευριπίδη, προστρέχοντας όμως και σε άλλες πηγές. Στον Όμηρο, πρώτα απ’ όλα, όπου η ιστορία είναι διαφορετική. Ο Κύκλωπας του Ευριπίδη είναι «διανοούμενος», δεν είναι κτήνος. Εξηγεί, επιχειρηματολογεί γιατί θα φάει τους συντρόφους του Οδυσσέα και μετά, όπως λέει το κείμενο, τους σφάζει «ρυθμώ τινί», με μια ιδιαίτερη τέχνη…

Ταυτόχρονα, προσφεύγουμε στον μεγάλο ποιητή του κανιβαλισμού, ο οποίος δίνει καθαρά πολιτική και οικονομική προέκταση στο φαινόμενο, στον Ησίοδο. Αρχίζουμε και τελειώνουμε με αποσπάσματα από το Έργα και ημέραι, από εκεί προέρχεται και το κεντρικό τραγούδι που ερμηνεύει η Μάνια Παπαδημητρίου. Λέει λοιπόν ο Ησίοδος στον αδερφό του: «Το όρνεο μπορεί να φάει άλλο όρνεο, το ψάρι μπορεί να φάει άλλο ψάρι, όμως ο άνθρωπος δεν μπορεί να φάει άλλον άνθρωπο, όπως εσύ μου έχεις φάει την περιουσία και τη ζωή, κι όπως τρώνε οι δωροφάγοι βασιλείς».

Χρησιμοποιούμε επίσης ένα κείμενο του Τζόναθαν Σουίφτ, του συγγραφέα του Γκιούλιβερ, ο οποίος έγραψε ένα σατιρικό δοκίμιο για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης της εποχής του, το A Modest Proposal, σχετικά με το «Πώς θα καταστούν τα βρέφη των πτωχών τάξεων ωφέλιμα διά το σύνολον»: «Θα πρέπει”, γράφει, “να μαγειρεύονται καθ’ εκάστην Κυριακήν, ώστε να λυθεί και το δημογραφικό πρόβλημα, αλλά και το πρόβλημα επισιτισμού”. Σημειώνει δε ότι “είναι ιδιαιτέρως εύγευστα και υγιεινά εις την περιοχήν των γλουτών».

Αποτελεί για μας ένα στοίχημα, με υλικά που μοιάζουν, χωρίς όμως και να είναι, παράταιρα, με απόλυτο σεβασμό στη μεγαλοφυΐα του Ευριπίδη, να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, προσπαθώντας να ενώσουμε σατυρικό δράμα και πολιτικό μιούζικαλ.

  • Μιλήστε μας λίγο για τις ομάδες που θα πάρουν μέρος στο φεστιβάλ World Crisis Theater και θα εμφανιστούν στην Επίδαυρο…

Ο πορτογαλικός θίασος Ex Quorum παρουσιάζει μία από τις πιο πολιτικές παραστάσεις, ένα κείμενο σκληρό, που περιλαμβάνει μερικά πολύ ωραία ελληνικά κομμάτια, όπως αυτό ενός μαθητή γυμνασίου που απευθύνεται προς τους καθηγητές του λέγοντάς τους: «Να γιατί σας ζητώ να απεργήσετε», καθώς και μια ανθρωποφαγική παρωδία του Συμποσίου του Πλάτωνα.

Οι Γερμανοί του Bildung und Integrazion αποτέλεσαν έκπληξη με τις Ευμενίδες που παρουσιάζουν, παράσταση που βασίζεται στην ιδέα μιας δίκης για την κρίση, η οποία μπορεί να πάρει πολλές θεατρικές διαστάσεις. Μέσω της παράδοσης του εξπρεσιονισμού νομίζω πως βρίσκουν τον τρόπο να παίξουν τραγωδία καλά.

Ο Ντέιβιντ Χέαρ και το The power of yes που παρουσιάζει ο γαλλικός θίασος La Transplanisphere αποτελεί ένα θέαμα που θα εξελίσσεται μέχρι το τέλος του 2014, βασισμένο σε συνεντεύξεις για την κρίση και με ισχυρή κινησιολόγηση και μουσική.

Το Teatro Internazionale από την Ιταλία, με εξαιρετικούς ηθοποιούς και έναν πολύ καλό σκηνοθέτη, πραγματεύεται μια πολύ καλή ιδέα: την είσοδο στην “Κόλαση” του Δάντη, η οποία είναι η κρίση – δεν γνωρίζω όμως πόσο τολμηρό θα είναι.

  • Θα έλεγε κανείς πως το πρόγραμμα του World Crisis Theater αποτελεί ένα είδος “θεατρικής συμμαχίας του Νότου”…

Η ενότητα του ευρωπαϊκού Νότου, παρά τα όσα λέγονται, δεν είναι κάτι δεδομένο, είναι κάτι προς κατάκτηση. Ο πορτογαλικός θίασος, με τον οποίο δουλεύαμε μαζί, αρχικά αντιμετώπιζε την ελληνική κρίση μέσα από τα γνωστά στερεότυπα. Έπειτα από τρία χρόνια όμως κατάλαβε στο πετσί του τι θα πει κρίση και τώρα έρχεται στην Επίδαυρο με ένα κείμενο το οποίο αφορά κατά το ήμισυ την Ελλάδα. Όχι από φιλελληνισμό, αλλά επειδή κατάλαβαν ότι βρισκόμαστε στο ίδιο καζάνι. Αυτό κατακτιέται βήμα-βήμα… Από το μυαλό περνάει στην καρδιά και στο στομάχι και γίνεται βίωμα. Αυτό είναι το στοίχημα των πέντε θιάσων που βρεθήκαμε μαζί.

THE CYCLOPS SURVIVAL. Κείμενο-σκηνοθεσία: Γιάγκος Ανδρεάδης. Μουσική: Νίκος Αθανασάκης. Χορογραφία: Φάνης Καφούσιας. Σκηνικά: Σταύρος Μπονάτσος. Κοστούμια: Άντζυ Καρατζά. Κρουστά: Νίκος Τουλιάτος. Ερμηνεύουν: Χρήστος Ευθυμίου, Γιώργος Μωρόγιαννης, Μάνια Παπαδημητρίου, Κίμων Ρηγόπουλος. Χορός: Ευαγγελία Δημητρίου, Θεοδώρα Ευγενάκη, Μαριλία Μερσινιάδη, Κώστας Μητράκας, Ηλίας Παπακωνσταντίνου, Ειρήνη Πολυδώρου, Νίκος Τουρνάκης, Δημήτρης Τσικούρας, Διονύσης Χριστόπουλος.

Πηγή: Η Αυγή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: