Θεατρική στήλη «Ειμαρμένη»│Όταν το θέατρο περιπλανάται σε σκοτεινές ατραπούς η ζωή βρίσκει πάντα νέους ηθοποιούς. Κείμενο: Ελίνα Καρδιακού, θεατρολόγος. 

7. 4. 2022

Έχουν περάσει δυόμιση μήνες από την τελευταία μας θεατρική επισκόπηση. Όλο αυτό το διάστημα η αποχή ήταν συνειδητή γιατί όσο και αν ψάχναμε δεν μπορούσαμε να βρούμε καμία κίνηση που να μας δείχνει ότι τα πράγματα στο χώρο του θεάτρου κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. 

kleiston logo atolmias

Μετά το ελπιδοφόρο ξεκίνημα του Ιανουαρίου, με το πανκαλλιτεχνικό συλλαλητήριο και τις υπόλοιπες κινητοποιήσεις των καλλιτεχνών, η συνέχεια δυστυχώς όχι μόνο δεν ήταν ανάλογη αλλά ήταν και ακριβώς αντίστροφη. Το ελληνικό θέατρο αντί να κάνει βήματα προς τα μπρος έκανε πίσω ολοταχώς και βυθίστηκε οικιοθελώς στη γνώριμη εκκωφαντική σιωπή στην οποία μας έχει συνηθίσει. Με αποτέλεσμα οι κινητοποιήσεις αυτές να μοιάζουν περισσότερο με μία αναλαμπή παρά με μία κίνηση με προοπτική.   

Πόσο μάλλον αφού στο χώρο του θεάτρου τα αιτήματα που προβάλλονταν πάγια όλο το τελευταίο διάστημα αφορούσαν αποκλειστικά την οικονομική διασφάλιση των ίδιων των καλλιτεχνών και ποτέ τους θεατές ή τον τρόπο λειτουργίας των θεάτρων. Για του λόγου το αληθές, το πρωτόκολλο λειτουργίας των θεάτρων έχει εδώ και μήνες καταρριφθεί ως αναποτελεσματικό από το ίδιο το ΣΕΗ με σχετική ανακοίνωση. Παρόλα αυτά οι άνθρωποι του θεάτρου ουδέποτε απαίτησαν να καταργηθεί. Παρομοίως άλυτο παραμένει και το τεράστιο πρόβλημα των διακρίσεων που εντελώς αναίτια επικρατούν στα θέατρα. Μέρα με τη μέρα η υγειονομική και κυρίως η αξιακή κρίση που μαστίζει το θέατρο βαθαίνει. Η κατάσταση μοιάζει αδιέξοδη όχι γιατί δε μπορεί να αλλάξει αλλά γιατί οι άνθρωποι του θεάτρου δε φαίνονται διατεθειμένοι να φέρουν με τη στάση τους την αλλαγή. 

Η πρώτη σεζόν με πλήρη αποκλεισμό θεατών από τα θέατρα βαίνει προς ολοκλήρωση και στο ελληνικό θέατρο επικρατεί απόλυτη σιωπή σαν να πρόκειται για μία εξέλιξη απολύτως φυσιολογική. Αντί για οποιαδήποτε αντίσταση το μόνο που υπάρχει είναι υποταγή. Η ηθική κατάπτωση δε φαίνεται να έχει επιστροφή. 

Ωστόσο, σε περιόδους μεγάλης κρίσης σαν τη σημερινή οι άνθρωποι χρειάζονται όσο τίποτα μία προοπτική. Η προοπτική αυτή υπάρχει. Μόνο που εκείνοι που τη δημιουργούν δεν είναι οι καλλιτέχνες ούτε οι πνευματικοί άνθρωποι. Στις μέρες μας αυτοί που ποιούν ήθος, αυτοί που με το παράδειγμά τους δείχνουν το δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί δεν είναι οι κατ επάγγελμα ηθοποιοί. Οι πραγματικοί ηθοποιοί είναι οι υγειονομικοί σε αναστολή. 

Οι άνθρωποι αυτοί εδώ και μήνες δέχονται μία λυσσαλέα επίθεση από ένα ανάλγητο κράτος που στοχεύει απροκάλυπτα στη φυσική τους εξόντωση. Στερούνται κάθε μέσο για την επιβίωση μόνο και μόνο επειδή είχαν το θάρρος να δείξουν το δρόμο προς την αντίσταση. Οι άνθρωποι στους οποίους στηριχτήκαμε για να ξεπεράσουμε την υγειονομική κρίση αντιμετωπίζονται πλέον ως δημόσιοι κίνδυνοι. Μάλιστα πριν από λίγες μέρες η κυβέρνηση, σε μία ακόμη επίδειξη άκρατου παραλογισμού και ακρεφνούς ολοκληρωτισμού, ανανέωσε την αναστολή εργασίας των υγειονομικών μέχρι το τέλος του χρόνου. Από πλευράς υγειονομικών η απάντηση είναι η ανυποχώρητη αντίσταση μέχρι την τελική Δικαίωση. Ορισμένοι δε από αυτούς από τις 21 Μαρτίου έχουν καταφύγει στο έσχατο μέσο διαμαρτυρίας, την απεργία πείνας. 

Είναι εξωφρενικό το γεγονός ότι σε μία χώρα που θέλει να λέγεται δημοκρατική κάποιοι συνάνθρωποί μας φτάνουν στο σημείο να κάνουν συλλογική απεργία πείνας προκειμένου να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και την αξιοπρεπή διαβίωση. Είναι ακόμη πιο εξωφρενικό το ότι αυτή η κίνηση δεν βρίσκει συμπαράσταση από φορείς και συλλογικότητες οι οποίες σε άλλες περιπτώσεις απεργίας πείνας στο παρελθόν είχαν επιδείξει πάρα πολύ μεγάλη ευαισθησία. Ο δε καλλιτεχνικός κόσμος, με τη λαμπρή εξαίρεση κάποιων μουσικών οι οποίοι είναι σταθερά αλληλέγγυοι στον αγώνα των υγειονομικών, είναι κι εδώ αποκαρδιωτικά απών. 

Εδώ και μήνες οι υγειονομικοί αγωνίζονται ενάντια σε μια αδίστακτη εξουσία η οποία αποτιμά οικονομικά και εκποιεί όλα τα αγαθά. Είτε είναι υλικά (όπως το σύστημα υγείας που γίνεται βορά στα ιδιωτικά συμφέροντα) είτε είναι άυλα (όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα που λήγουν και πρέπει να το ανανεώνουμε ή να τα πληρώνουμε για να εξακολουθούμε να τα έχουμε). Ο αγώνας των υγειονομικών είναι ένας φάρος αντίστασης στη δυστοπία που μας περιβάλλει. Στο χέρι μας είναι να πάρουμε την σκυτάλη, να γίνουμε με τη σειρά μας ηθοποιοί και να αγωνιστούμε για να ζήσουμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι. 

07/04/2022

Ξεκινάνε και επίγεια (δια ζώσης και διαδικτυακά  σεμινάρια τον Μάιο του 2022 σε Αθήνα και Πάτρα)

ONLINE || 1. ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 2. ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ 3. ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 4. ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΜΟΝΤΑΖ (Εκμάθηση Adobe Premiere). 

Πληροφορίες- δηλώσεις ενδιαφέροντος- Εγγραφές στο e-mail schoolofcinemagr@gmail.com και στο τηλέφωνο 6944143564.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.