[VIDEO] Η αυλή των θαυμάτων του Ιάκωβου Καμπανέλλη | Σκηνοθεσία Γιάννης Κακλέας | Εθνικό Θέατρο

H AYLH TON THAFMATON

Η αυλή των θαυμάτων

του Ιάκωβου Καμπανέλλη

ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Δεκαετία του ’50.
Σε μια αυλή του Βύρωνα συνυπάρχουν οι ψυχές και οι ιστορίες των ανθρώπων που κατοικούν εκεί και συνθέτουν ένα χαρακτηριστικό ψηφιδωτό της λαϊκής κοινωνίας της εποχής. Με διαφορετικές καταβολές αλλά συνδετικό στοιχείο την αγωνία για επιβίωση και καλύτερη ζωή, τα πρόσωπα εκφράζουν και ζουν τις χαρές και τις λύπες τους, τα όνειρα και τις απογοητεύσεις τους.
Αυτή η υποχρεωτική συμβίωση γεννά όλες τις προβληματικές μορφές μιας μικροκοινωνίας, όπου ο καθένας μοιράζεται, θέλοντας και μη, τον προσωπικό του χώρο και κόσμο. Την ίδια στιγμή όμως διατηρεί ζωντανή την επικοινωνία, την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά, στοιχεία που πρόκειται πολύ σύντομα να ισοπεδωθούν με τη βίαιη άφιξη του καινούριου αστικού κόσμου της αντιπαροχής και της πολυκατοικίας.
Στο σημαντικότερο έργο της μεταπολεμικής ελληνικής δραματουργίας, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης κατορθώνει να ξεπεράσει το σκόπελο της ηθογραφίας και να διεισδύσει βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή. Με το συγγραφικό του ένστικτο καταγράφει μοναδικά τα στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα της πατρίδας και τις πτυχές του ελληνικού χαρακτήρα, ενώ παράλληλα, με το εμβληματικό σύμβολο της αυλής, πετυχαίνει να αναδείξει τη δύναμη και τα χαρακτηριστικά μιας συλλογικής εμπειρίας που, αν και κλονίστηκε από το σύγχρονο τρόπο ζωής, παραμένει ένα θεμελιακό στοιχείο της ελληνικής κοινωνίας.
Το Εθνικό Θέατρο τιμά τον πατριάρχη του ελληνικού ρεαλισμού με μια παράσταση που ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή και στηρίζεται στη σκηνοθετική ευφυΐα του Γιάννη Κακλέα και στο εξαιρετικό επιτελείο ηθοποιών.

Πρώτη παράσταση: 14/12/2011

Τελευταία παράσταση: 13/05/2012

Τηλέφωνο ταμείου:: 210 5288170, 210 5288171

More Sharing ServicesShare

Αγορά εισιτηρίων

H AYLH TON THAFMATON 2

Σκηνοθεσία Γιάννης Κακλέας

Σκηνικά Μανόλης Παντελιδάκης

Κοστούμια Ελένη Μανωλοπούλου

Μουσική Σταύρος Γασπαράτος

Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης

Σχεδιασμός βίντεο Γιώργος Ζώης

Βοηθός σκηνοθέτη Νουρμάλα Ήστυ

Βοηθός σκηνογράφου Μαρία Φιλίππου

Βοηθός ενδυματολόγου Τίνα Τζόκα

Δραματολόγος παράστασης Εύα Σαραγά

Διανομή:

Βούλα Θεοδώρα Τζήμου

Μαρία Αλεξάνδρα Αϊδίνη

Γιάννης Κωνσταντίνος Ασπιώτης

Αννετώ Μίνα Αδαμάκη

Ιορδάνης Θοδωρής Κατσαφάδος

Αστά Αγγελική Στελλάτου

Ντόρα Λένα Παπαληγούρα

Μπάμπης Προμηθέας Αλειφερόπουλος

Στράτος Νίκος Ψαρράς

Όλγα Εύη Σαουλίδου

Στέλιος Νίκος Κουρής

Μηχανικός Γιώργος Τζαβάρας

Ένας Άνδρας – Μηχανικός-ΑστυνομικόςΚωνσταντίνος Γιαννακόπουλος

Μηχανικός – Ταχυδρόμος – ΑστυνομικόςΘανάσης Κουρλαμπάς, Γρηγόρης Γαλάτης

Ένας Νέος – Εργάτης Μιχάλης Σαράντης

Φωτογραφίες: Εύη Φυλακτού

H AYLH TON THAFMATON 1

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Σαν εφιάλτης από το μέλλον φαντάζει  Η αυλή των θαυμάτων και όχι μια νοσταλγική στιγμή από το παρελθόν.
Έτσι κι αλλιώς  η αξία του έργου του Ιάκωβου Καμπανέλλη δεν βρίσκεται στη ηθογραφική απεικόνιση μιας Ελλάδας του χθες,  αλλά στην βαθειά βιωματική γνώση των ανθρώπων του τόπου μας  πέρα από την εποχή τους.
Όπως και ο ίδιος σημειώνει: «Στην αυλή των θαυμάτων δεν θέλησα να σταθώ στην εξωτερική έκφραση της σχέσης του ανθρώπου με τον κοινωνικό του περίγυρο.
Προσπάθησα να εμφανίσω τον εσωτερικό μηχανισμό του Έλληνα. Να βρω τα μόνιμα και ουσιαστικά στοιχεία ζωης που υπάρχουν  στον χαρακτήρα του  και να ανακαλύψω ένα καθολικότερο άνθρωπο».
Το έργο είναι σκληρό. Δεν χαρίζεται στον συναισθηματισμό , στην επιπολαιότητα , στην θυματοποιήση  και στην χωρίς όρια ονειροπόληση του Έλληνα .
Δεν φοβάται να καταδείξει την αθλιότητα, την παρακμή, την μοναξιά , τον σκληρό αγώνα για επιβίωση αλλά και ταυτόχρονα την καταστροφική μανία ενός κράτους-τιμωρού  που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και  αφήνει τους ανθρώπους του στο έλεος του κέρδους.
Τους εγκαταλείπει   ξένους και  ανυπεράσπιστους στην ίδια τους την πατρίδα, μια πατρίδα που κινδυνεύει να μείνει χωρίς μνήμη. Μία χώρα  που δόθηκε για αντιπαροχή.
Αυτή είναι Η αυλή την θαυμάτων του Ιάκωβου Καμπανέλλη . Αυτή είναι η Ελλάδα του σήμερα.
Όσοι θα επιθυμούσαν να δουν μια παράσταση του έργου με μια γλυκιά νοσταλγική ματιά για μια ειδυλλιακή αυλή του παρελθόντος μάλλον θα θυμώσουν.
Όσοι όμως αφεθούν στην αλήθεια του σήμερα θα ανακαλύψουν έναν συγγραφέα σημαντικό , διαχρονικό,  μάστορα της θεατρικής τέχνης και σκληρό ανατόμο της κοινωνικής πραγματικότητας.    

Γιάννης Κακλέας

H AYLH TON THAFMATON 3

Το στημόνι και το υφάδι στο έργο του Καμπανέλλη

Ο Καμπανέλλης δεν αρκείται στις τοιχογραφίες, δεν εξαντλείται στις περιγραφές∙ δεν καταγράφει∙ κάνει απογραφή και προβαίνει σε αποσβέσεις. Ο ρεαλισμός του είναι κριτικός και το θέατρό του έχει πρόθεση. Χωρίς να είναι προγραμματικός, δομεί για να εξηγήσει. Με καημό, βαθιά τραυματισμένος, όλος συμπόνοια για τα πρόσωπά του, έτοιμος να κατανοήσει, όχι όμως και να παραβλέψει, ερμηνεύει την εποχή του και τις καταστάσεις, όχι εποπτεύοντας αλλά μετέχοντας.
Χωρίς να είναι θεωρητικός ανακαλύπτει τη διαλεκτική μέσα από τη θεατρική σύγκρουση και οικοδομώντας την πλοκή αποδεσμεύει τις αντιφάσεις και τις αντινομίες του νεοελληνικού βίου και του νεοελληνικού χαρακτήρα.
Κανένας χαρακτήρας του δεν είναι μονοσήμαντος∙ είναι γεμάτος αδιέξοδα, κοινωνικά πλέγματα∙ και πάντα εξηγείται μέσα από τις καταστάσεις. Πίσω όμως από τις δοσμένες καταστάσεις των έργων του υπάρχει και μαζί τους εξηγείται η ιστορική και κοινωνική ελληνική συγκυρία.
Η μεταπολεμική μας εμπλοκή, τα εθνικά μας σύνδρομα, η αίσθηση να είσαι εξόριστος στον τόπο σου, το καπετανιλίκι, η μαστροπεία σαν τρόπος ζωής, ο αναίτιος θάνατος, η εμφύλια πληγή, η βουλιμία για το κέρδος, η κερδοσκοπία ως πολιτική βούληση,  η αυθεντία της ρίζας και ο ριζοσπαστισμός της μπουλντόζας, το αγοραίο αίσθημα και η αναισθησία της αγοράς, ο θάνατος για χάρη της μέλλουσας ευτυχίας και ο καθημερινός θάνατος για χάρη της παρούσας ευτυχίας, το όνειρο κόντρα στην πραγματικότητα, η πραγματικότητα που δολοφονεί τα όνειρα στον ύπνο, η ντροπή μας, το χάλι μας και οι μάρτυρές μας, το ποινικό μας μητρώο και το αγιολόγιό μας γίνονται εικόνες ιθαγενείς στην τριλογία του Καμπανέλλη.
Αν στα πρώιμα αυτά έργα υπήρχε ένας τεχνικότερος χειρισμός κάποιων λύσεων […] θα μπορούσαμε να μιλάμε για εντέλεια.
Όταν όμως έχεις την τελική σκηνή της «Εβδόμης μέρας της Δημιουργίας» που είναι αυθεντική λαϊκή τραγωδία, όταν έχεις την αγρυπνία της «Ηλικίας της νύχτας», όταν έχεις ολόκληρη την «Αυλή των θαυμάτων», όταν έχεις τον Ιορδάνη και το Στέλιο, τα παραπληρώματα της νεοελληνικής κοινωνικής πινακοθήκης, έχεις θέατρο μεγάλο, δηλ. λαϊκό θέατρο.
Και ο Καμπανέλλης μας πίστωσε με ένα τέτοιο θέατρο. Είμαστε χρεώστες.

Κώστας Γεωργουσόπουλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.