Ο Αντρέας Παγουλάτος, πρωτοπόρος & ριζοσπάστης διανοητής, ποιητής, κριτικός & θεωρητικός κιν/φου, δοκιμιογράφος & μεταφραστής και πάνω από όλα συνεργάτης και φίλος, έφυγε από κοντά μας στα 62 του χρόνια (1948-2010) ενώ είχε ακόμα πολλά να δώσει.

image

Ο ανιδιοτελέστερος εργάτης στο χώρο του κινηματογράφου και παθιασμένος διανοητής, ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής Αντρέας Παγουλάτος δεν είναι πια κοντά μας. Ο πνευματικός κόσμος, όλοι όσοι συνεργαστήκαμε μαζί του (υπήρξε σύμβουλος στα θέματα κινηματογράφου και συντάκτης τόσο του έντυπου Camera Stylo όσο και του διαδικτυακού Camera Stylo Online) θρηνούμε την απώλεια ενός πολύτιμου φίλου που με την καθημερινή  πολυποίκιλη δραστηριότητα του αποτέλεσε για μας έναν ακούραστο, ασυμβίβαστο καθοδηγητή και εμπνευστή καλλιτεχνικής δημιουργίας. Πολλές φορές διαφώνησα με τον Αντρέα Παγουλάτο γιατί θεωρούσα ότι ήταν  επιεικής  με τους έλληνες εκκολαπτόμενους δημιουργούς στο Φεστιβάλ Δράμας όπου συναντιόμασταν ανελλιπώς για πάνω από μια δεκαετία. Αγαπούσε πολύ την τέχνη, την ποίηση, τον κινηματογράφο, τους έλληνες δημιουργούς. Μια αγάπη άδολη και μεγαλόψυχη. Ο Αντρέας Παγουλάτος υπήρξε ένας από τους πιο ακομπλεξάριστους έλληνες, πάντα με την καλή αναλυτική του κουβέντα για όλους όσους προσπαθούσαν, κόπιαζαν να εκφραστούν μέσα από την τέχνη. Μια καλή κουβέντα  είχε πολύ μεγάλη σημασία όταν έβγαινε από το στόμα του Αντρέα Παγουλάτου. Γιατί η γνώση του, το ήθος του και το πνευματικό του επίπεδο ήταν κολοσσιαία.  Η κηδεία του Αντρέα Παγουλάτου θα γίνει την Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010 στις 15.00 στο Νεκροταφείο Περιστερίου.

Πριν λίγες μέρες ο Αντρέας Παγουλάτος στα πλαίσια του 23ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ “Κινηματογράφος & Πραγματικότητα” μας έδωσε μια συνέντευξη που έμελλε να ήταν η τελευταία του. Μέσα από αυτήν την συνέντευξη-αποτίμηση του παραπάνω Φεστιβάλ φαίνεται ένα μικρό μέρος από την τεράστια προσφορά του ακούραστου,  ριζοσπάστη διανοητή και εργάτη της τέχνης και του κινηματογράφου σε μία από τις μεγάλες του αγάπες το ντοκιμαντέρ. Η προσφορά είναι η λέξη που ταιριάζει περισσότερο από όλες στον αγαπημένο φίλο, πρωτοπόρο, και εμπνευσμένο μαχητή Αντρέα Παγουλάτο. Όσο περνάει ο καιρός η έλλειψή του θα γίνεται ολοένα και περισσότερο αισθητή, γιατί άνθρωποι σαν τον  Αντρέα  δεν υπάρχουν πολλοί σήμερα. Στοίχειωνε τους τόπους που πήγαινε, τα αντικείμενα της ενασχόλησής του.  Τα ταξίδια στην Δράμα θα χάσουν σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό την σημασία τους. Στο δεύτερο βίντεο με τον Αντρέα τον βλέπουμε στο τελευταίο Φεστιβάλ Δράμας να υπερασπίζει τις «πρωτοποριακές» ταινίες μικρού μήκους μυθοπλασίας και τα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους που έχουν καταντήσει είδος προς εξαφάνιση Γ.Κ.

Αντρέας Παγουλάτος (1948-2010)

Ο ποιητής, θεωρητικός του κινηματογράφου και δοκιμιογράφος, Αντρέας Παγουλάτος γεννήθηκε στην Αθήνα. Από το 1970 έως το 1988, στο Παρίσι, συμμετείχε ενεργά στη γέννηση και την εξέλιξη του ποιητικού γλωσσοκεντρικού κινήματος. Τα βιβλία ποίησής του, “Επίμαχα” (1973), “Κορμί κείμενο” (1975) και ποιήματά του, που δημοσιεύτηκαν σε γνωστά περιοδικά (“Change”, “Perimetres”, “N.R.S.”, “Change International”, “Les Temps Modernes”, κ.ά.), θεωρούνται από τα πρώτα γλωσσοκεντρικά κείμενα. Το 1973 ιδρύει το περιοδικό “Χνάρι” (πρώτη περίοδος 1973-1976) και ακολουθούν τα “Χνάρια”, το 1985, που συνδιευθύνει μαζί με το ζωγράφο Γιώργο Λαζόγκα. Υπήρξε για πολλά χρόνια υπεύθυνος του τομέα ποίησης στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα.

Διηύθυνε μαζί με το Νάνο Βαλαωρίτη το περιοδικό “Συντέλεια” (εκδ. Εξάντας), ενώ σήμερα συνδιεθύνουν τη “Νέα Συντέλεια” (εκδ. Αγκυρα). Δημοσίευσε δοκίμιά του σε περιοδικά και εφημερίδες και σε ειδικές εκδόσεις των Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Δράμας και του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών (στο πλαίσιο, ιδιαίτερα, των εκδηλώσεων “Κινηματογράφος και πραγματικότητα”, τις οποίες εγκαινίασε μαζί με τον Β. Σπηλιόπουλο πριν από 18 χρόνια). Εργάστηκε στις βασικές ομάδες των εκπομπών: “Χρώματα” (Ε.Τ.1), “Ψηφιδωτό” (Ε.Τ.2), “Νέες εικόνες”, “Η τέχνη της φωτογραφίας”, ως ερευνητής – σεναριογράφος.

Πάνω στην (ή με) την ποίησή του έγιναν ταινίες (Καπλανίδης, Πλαϊτάκης κ.α.) και βιντεο-ποιήματα (Σαντοριναίος). Παρουσίασε στο Centre Georges Pompidou ποιητικά του δρώμενα καθώς και μια επιλογή ελληνικών ντοκιμαντέρ (“Ελληνικός Πολιτιστικός Μήνας”, 1981). Διοργάνωσε στη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την Κύπρο, ποιητικές και άλλες εκδηλώσεις, και εκπροσώπησε την ελληνική ποίηση στο εξωτερικό, στις συναντήσεις “Διεθνές Φεστιβάλ Καινούργιας Ποίησης” (Παρίσι, 1983), “Διεθνείς Συναντήσεις Ποίησης” (Cogolin, 1985), “Polyphonix” (Παρίσι, 1986) και “Φωνές της Μεσογείου” (Lodeve, 2005). Ποίησή του μελοποίησαν οι συνθέτες Θωμάς Σλιώμης, Χάρης Ξανθουδάκης, Πάρις Παρασχόπουλος, Ηλίας Βαμβακούσης. Έχει εκδώσει, εν όλω, τις ποιητικές συλλογές: “Όργια και εμπόδια” (Εξάντας), “Προς, Στοιχειώσεις, Πόροι” (Μαραθιά), “Επίμαχα, Κορμί κείμενο” (β έκδοση, Μαραθιά) και “Πέραμα” (Μανδραγόρας).

«Πέραμα»

Το ποίημα Πέραμα άρχισε να γράφεται, στα τέλη της δεκαετίας του ‘70. Ο ποιητής Αντρέας Παγουλάτος ζούσε στο Παρίσι, όπου, από τα μέσα των χρόνων του ‘70, συμμετείχε ενεργά στη γέννηση και την πάρα πέρα εξέλιξη του γλωσσοκεντρικού ποιητικού κινήματος, που πήρε, αργότερα, διεθνείς διαστάσεις κι εξαπλώθηκε σε πολλές χώρες του κόσμου (ευρωπαϊκές χώρες, ΗΠΑ, Βραζιλία, Αργεντινή, Κίνα κ.ά.). Από τις πρώτες επεξεργασίες του υλικού, επιχείρησε να περάσει στο Πέραμα, τις εμπειρίες και τα βιώματα του από το συγκεκριμένο πολύ σημαντικό ιστορικά, αλλά και για τον ίδιο, «τόπο»-«πόλη-πέρασμα», όπως και τη μυθική διάσταση του που την έβγαζε, βαθμιαία, χάρη σε μια σύνθετη γλώσσα που αντλούσε από διαφορετικά στρώματα και πηγές (στοιχεία, λέξεις και «τρόποι» από την αρχαία ελληνική γλώσσα, από το ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι κ.ά.), γιατί πιστεύει ότι η πρωτοποριακή, διαπολιτισμικού χαρακτήρα, αναζήτηση μορφών συνδέεται υπόγεια με το αρχαϊκό και τα ζωντανά στοιχεία μιας λαϊκής μεσογειακής παράδοσης.

Το Πέραμα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μανδραγόρας, τον Νοέμβριο 2006 και απέσπασε πολύ επαινετικές κριτικές σε περιοδικά και εφημερίδες. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η «ιδιαίτερη χωροταξική δομή των στίχων που υποδηλώνει το χάος» αλλά και το «προφητικό» κατά τον ποιητή, ποίημα με τις φωτιές. Μεσολαβεί, πριν από τέσσερα περίπου χρόνια η συνάντησή του με το νέο τραγουδοποιό Ηλία Βαμβακούση, ο δημιουργικός διάλογος τους πάνω στο ποίημα και η μελοποίησή του, που πραγματοποιείται βαθμιαία. Το έργο (ή μέρη του), παρουσιάστηκε σε διάφορες μουσικές σκηνές, αίθουσες και θέατρα (Σκιά του φεγγαριού, Ξύλινα, Θέατρο Κομοτηνής) και διάφορους άλλους χώρους (Σκιρώνειο Μουσείο Κηφισιάς, Μικρό Πολυτεχνείο). Σημαντικές ήταν για τους συντελεστές του έργου οι δύο συναυλίες που πραγματοποίησαν με πολλή επιτυχία σε γνωστό θέατρο του Μπάρι, οι οποίες διοργανώθηκαν από το Πανεπιστήμιο της πόλης αυτής, με τη φροντίδα της δοκιμιογράφου, μεταφράστριας, καθηγήτριας της Νεοελληνικής Φιλολογίας Μαρίας Περλορέντζου και του συγγραφέα, τωρινού πρύτανη του τμήματος ξένων γλωσσών Bruno Pompili. Η Μαρία Περλορέντζου ολοκλήρωσε την επεξεργασία της μετάφρασής της, και το ποίημα πρόκειται να κυκλοφορήσει σε δίγλωσση έκδοση (ελληνικά και ιταλικά), μαζί μ’ ένα CD, που θα περιέχει όλο τον κύκλο των τραγουδιών και των απαγγελιών (δώδεκα μέρη). Ορισμένα τραγούδια και απαγγελίες με ειδικά γραμμένες μουσικές από το Πέραμα κυκλοφόρησαν στα δύο CD, που συνοδεύουν το δεύτερο και το τρίτο τεύχος του περιοδικού Νέα Συντέλεια. Πρόσφατα έγιναν τέσσερις συναυλίες, δύο στο μεγάλο αμφιθέατρο της «Σχολής Καλών Τεχνών», στο πολιτιστικό κέντρο «Nosotros» και στη μουσική σκηνή «Αφανείς» με τη συμμετοχή και του μουσικού συγκροτήματος «Πλανήτες εν πλω», που σχηματίστηκε ειδικά για την ερμηνεία του έργου. Τον Μάιο 2007, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την ίδρυσή του, το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών οργάνωσε συναυλία όπου παρουσιάστηκε το Πέραμα στην ολοκληρωμένη του μορφή. Τον Ιούνιο 2007, το Πέραμα ερμηνεύτηκε από τον ποιητή και τον τραγουδοποιό, σε απλή μορφή (κιθάρα – φωνή, απαγγελίες στα ελληνικά και γαλλικά) στο Πανεπιστήμιο Sorbonne – Paris IV, στο Παρίσι, σε μια εκδήλωση διοργανωμένη από την καθηγήτρια Βάσια Καρκαγιάννη.

Advertisements

16 thoughts on “Ο Αντρέας Παγουλάτος, πρωτοπόρος & ριζοσπάστης διανοητής, ποιητής, κριτικός & θεωρητικός κιν/φου, δοκιμιογράφος & μεταφραστής και πάνω από όλα συνεργάτης και φίλος, έφυγε από κοντά μας στα 62 του χρόνια (1948-2010) ενώ είχε ακόμα πολλά να δώσει.

  1. γνώρισα τον Ανδρέα με την πρώτη μου μικρού μήκους ταινία. Είχε γυρίσει από το Παρίσι γεμάτος…κοσμοπολιτισμό και όνειρα να εμφυσήσει στο ζοφερό ελληνικό τοπίο ποίηση. κάναμε παρέα και οργάνωσε στην Ιλεάνα τουντα μια μεγάλη εκδήλωση με σινεμά και ποιήση της πρωτοπορίας. Σε εποχές που η πρωτοπορία στη χώρα μας ήταν στιγματισμένη και αντικείμενο χλευασμού από τη δικτατορία του ρεαλισμού!
    καλό ταξίδι Ανδρέα κι αν συναντήσεις κ’άπου τον Νίκο Καρούζο και τους άλλους κάντε κάτι …γλωσσοκεντρικό στους ουρανούς. Εκεί θα καταλάβουν….
    Βασίλης Μαζωμένος

  2. Ο Αντρέας είναι ο πιο γλυκός και καθαρός άνθρωπος που γνώρισα. Γνήσιος ιδεαλιστής, ακούραστος και αεικίνητος με ανεξάντλητα αποθέματα ανθρωπιάς και πίστης σε ό,τι καλό κουβαλάει η ανθρωπότητα. Ποιητής, μελετητής, ανθρωπιστής, αδερφός μας..συνομήλικος με όλους..νεότερος από τους νέους. Όταν έχανα τα κουράγια μου ο Αντρέας θα έβρισκε τον τρόπο να μου ξυπνήσει την αγάπη για δημιουργία να μου μεταδώσει την αισιοδοξία του..την ορμή του. Μια μεγάλη, ζεστή φτερούγα που προφύλασε, περιέθαλπε και στέριωνε τους νέους δημιουργούς. Πονάμε πολύ Αντρέα. Για μας είσαι αυτή η βρύση που δεν στερεύει. Πως να το δεχθούμε οτι φεύγεις; Έγραψες: »Πλάνητες, σ’ ορίζοντες και δρόμους που δε δείχνουν οι χάρτες, όλο και ξεστρατίζοντας πορευόμαστε..’ Τα λόγια σου, η μεγάλη καρδιά σου, το έργο σου, όσο και να ξεστρατίζουμε πάντα θα μας οδηγούν στην αλήθεια σου..στο φως σου. Καλό ταξίδι αδερφέ μου

  3. Δεν θα τον ξεχάσω ποτέ.
    Οργή για τα χαμερπή δημοσιοσχεσίτικα υποκείμενα που επιπλέουν ως φελλοί και άφατος πόνος για έναν πραγματικό προστάτη της νεότητας και αιώνιο έφηβο που χάθηκε τόσο πρόωρα.
    Στο καλό, Αντρέα μας, να μας θυμάσαι που και που εκεί πάνω…

    Αντώνης Μποσκοΐτης

  4. Ένας σύγχρονος δον Κιχώτης, πολεμιστής υπέρ της δημιουργίας των νέων, όμορφος άνθρωπος, αληθινός ποιητής. Ο ενθουσιασμός και η διάθεση του για ζωή ήταν σπάνια. Γνήσιος ρομαντικός, μπορεί να ήταν και ο τελευταίος, σε ένα κόσμο κυνικότητας και υλισμού. Με ένα χαμόγελο, με ένα καλοσυνάτο σχόλιο μπορούσε να σε κάνει να συνεχίσεις όταν σκόνταφτες στους προσωπικούς σου δαίμονες. Φίλος και μέντορας ταυτόχρονα, ποτέ δεν σου επέβαλε την γνώση του μόνο την μοιραζόταν. Θεωρητικός υψηλού επιπέδου με αστείρευτες γνώσεις, επέλεξε να ζήσει έξω από το σύστημα και να κρατήσει το ασυμβίβαστο και την καθαρότητα του χαρακτήρα του και τα κατάφερε. Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που τον γνώρισε και να μην τον συμπάθησε και υπάρχουν πολλοί που τον αγαπούν πραγματικά. Από τον ίδιο δεν άκουσα ποτέ κακό λόγο για κανέναν ακόμα και όταν ήταν πικραμένος με κάποιον. Αγαπούσε την ζωή και ήξερε να την ζει. Μοναχικός και υπερκοινωνικός ταυτόχρονα. Στα λίγα χρόνια που τον ήξερα τολμώ να πω ότι γίναμε φίλοι. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους που γνώρισα. Η απώλεια ειναι μεγάλη και δεν εκφράζετε εύκολα με λόγια. Υποκλίνομαι στο πνεύμα του. Καλό ταξίδι Αντρεα…

  5. Tην Τετάρτη την περασμένη μόλις η τελευταία μας συνάντηση – 17 Μαρτίου- στην ανάγνωση του ανέκδοτου έργου του Χειμωνά στο Εθνικό….’ Χτες ο Γιώργος θα είχε γενέθλια…’ του είπα, και έπεσε σιωπή….

  6. Ειτανε το 1986. Eίμουν στο Φεστιβάλ με μια ταινία μικρού μήκους. Ο Αντρέας με βρήκε, μου είπε πόσο θαύμασε την δουλειά μου και μετά έκατσε και με άκουσε.
    Η ταινία αυτή στην συνέχεια βραβεύτηκε. Νομίζω πως δεν θυμάμαι τίποτε από την βράβευση.Αυτό που σίγουρα θυμάμαι είναι εκείνο το απόγευμα που καθήσαμε σ΄ένα παγκάκι κυτάζοντας τον Θερμαικό κι ο Αντρέας υπέμεινε την πολυλογία μου, μ εκείνο το θερμό χαμόγελο που εδείχνε ότι βρισκόταν πολύ κατω και μέσα και πίσω από τα λόγια μου. Και χαίρομαι γιατι αυτό δεν μου ξανασυνέβει ποτέ.

  7. Ποιος συναντήθηκε ποτέ με τον Ανδρέα και δεν ένοιωσε φιλία κι εκτίμηση να τον πλημμυρίζει;
    Αφήνει βέβαια, έργο να μας συντροφεύει αλλά η απώλεια της καταλυτικής, ήρεμης και σοφής φυσικής του παρουσίας, μας αφήνει θεόφτωχους. Ισως πεντάρφανους..
    Λέει ο Γιάννης, οτι δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι σαν τον Ανδρέα.. Εγώ δεν έχω γνωρίσει κανέναν άλλον.. Τέτοιον.
    Κανέναν που να μπορούσε να τον αντικαταστήσει..
    Καλό ταξίδι, φίλε μας, και ρίχνε καμμια ματιά στις γειτονιές εδώ που άφησες φτωχές..

    Σ.Γ.

  8. Τί να πει κανεις; Πολυ λυπηρο να «φευγουν» οι ανθρωποι στα ξαφνικα , ειδικα τετοιου βεληνεκους…

    Ηταν μαλιστα να συμπαραστει σημερα με τον Αντωνη Μποσκοίτη, σε εκδηλωση-αφιερωμα στη Λενα Πλατωνος, σε πολιτιστικο χωρο του κεντρου της Αθηνας

    επανερχομαστε στο διαχρονικο ερωτημα «τί σου είναι ο ανθρωπος;»

  9. Παράθεμα: “Έφυγε” και ο ποιητής, θεωρητικός του κινηματογράφου και δοκιμιογράφος Ανδρέας Παγουλάτος/ Η κηδεία του στο Περιστέρι « Roseta Books

  10. Στον Αντρέα που έφυγε πρόωρα
    Αγαπημένε φίλε, πριν λίγες ώρες έμαθα για την «αναχώρησή» σου.Είχα να σε δω πολλά χρόνια. Τελευταία φορά σε είδα στη Ναυαρίνου με το Ν. Βαλαωρίτη. Πέρασαν, νομίζω δέκα με δώδεκα χρόνια, μόλις, από τότε.Θυμάμαι τη δεκαετία του 60, τους Λαμπράκηδες, το λαικό ξεσηκωμό, τους αγώνες, τις αγωνίες μας, τη χούντα, τα σοκάκια της παλιάς Δραπετσώνας , που επέμενες να με ‘ξεναγήσεις’ φλυαρόντας ακατάπαυστα για το λαικό κίνημα και την ποίηση. Ανέτρεξα στα γράμματά σου από το Παρίσι, κάπου το 70 με 71. Χρόνια δύσκολα, που μας καθορίσανε. Μόλις τώρα τέλειωσα την ανάγνωσή τους και κατέληξα στο συμπέρασμα: Ήσουν ένας λεβέντης.

  11. Μόλις χτες το έμαθα…
    Ο Ανδρέας δεν είναι πια εδώ…
    Μα από τότε…
    …Τότε που πηγαίναμε στην Τετάρτη Δημοτικού, εκεί στη Σχολή Γκιζελή, στο Καπιτόλ της Αγίου Μελετίου, μέχρι που τελείωσαμε το Γυμνάσιο , πάντα στο ίδιο το θρανίο και μιλούσαμε για λογοτεχνία και κινηματογράφο και διάβαζε ο ένας στον άλλον τα πρώτα μας κείμενα. Μαζί και στις σχολικές εκδρομές… Από τότε υπάρχουν φωτογραφίες στο άλμπουμ μου, φωτογραφίες και ένα ποίημα δικό του στο λεύκωμά μου.
    … Τότε που μπήκαμε κι οι δυο σε σχολές που δεν τις θέλαμε, μόνο που εγώ την τέλειωσα και έμεινα για πάντα εδώ , ενώ ο Ανδρέας έφυγε και έτσι μόνο σποραδικά πια κάτι μάθαινα γι αυτόν, μέχρις ότου εκείνος άρχισε να μου τηλεφωνεί αναζητώντας κάπου να πατήσει την επιστροφή του…
    … Τότε που ο καθένας μας άλλον δρόμο στη λογοτεχνία είχε πια χαράξει και σπάνια συναντιόμαστε, αλλά πάντα ο ένας θυμότανε τον άλλον…
    … Τότε, πριν από μερικούς μήνες, στη Δράμα που ο Ανδρέας παρουσιάζε το τελευταίο μου μυθιστόρημα κι έπειτα, την άλλη μέρα, καθώς αποχαιρετιόμαστε, γύρισε και μου είπε «Να βρεθούμε» και είχε μια νοσταλγία ο τόνος που είπε τη φράση…
    Δεν ήξερα, δεν ήξερε -τότε- πως λέγαμε ‘αντίο’.

  12. Ο Αντρέας Παγουλάτος εκπροσωπούσε για εμένα ένα ήθος και μία ανιδιοτέλεια που σπανίζει παρά πολυ σήμερα. Ήταν ένας απο τους λίγους διανοητές και θεωρητικούς του κινηματογράφου που σεβόμαι και εκτιμώ πάρα πολύ επειδή ακριβώς εκφραζόταν πάντα με σεβασμό και συμπάθεια προς τον δημιουργό είτε αναγνώριζε τη δουλειά του σαν σημαντική και ιδιαίτερη στο αποτελεσμά της είτε όχι. Κοίταζε πάντα βαθιά στις προθέσεις του δημιουργού, στις δυνατότητες του και στις ικανότητές του ενώ παράλληλα αντιμετώπιζε το έργο αυτό καθ’ αυτό σαν μια αυτόνομη οντότητα – προιόν και φωνή μιας εποχής και μιας κοινωνίας που καθρεφτιζόταν μέσα απ’ αυτό. Είχε καθαρό πνεύμα και γνώμη προσωπική που ξεχώριζε και δεν επηρεαζόταν απο συγκυριακές τάσεις που πιθανόν να υπερεκτιμούσαν ή να υποτιμούσαν το έργο κάποιων δημιουργών. Δεν είχε εμπάθειες, φθόνο και υπεροψία απέναντι στους δημιουργούς κάτι που δυστυχώς απαντιέται πολύ συχνά σε κριτικούς. Προσωπικά διδάχτηκα απο τον Αντρέα ότι αν αγαπάς την τέχνη, αγαπάς και αυτούς που παλεύουν να την κάνουν.
    Μου λείπει η γνώμη του για κάποιες πρόσφατες ταινίες. Μακάρι να ήταν ακόμα κοντά μας, να τον ξανασυναντούσα, να μου έλεγε την γνώμη του. Θα σε θυμόμαστε Αντρέα και είμαστε πολλοί.

  13. Την Κυριακή 20 Μαρτίου 2011 θα πραγματοποιηθεί το ετήσιο μνημόσυνο στο νεκροταφείο περιστερίου και ώρα 1 το μεσημέρι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s