24 HOURS PLAY – ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΣΤΟ ΧΩΡΑ: Γύρος Πρώτος 23/3/2010. Κριτική Παρουσίαση Νίκης Πρασσά.

image Λένα Διβάνη-Χρήστος Χωμενίδης επί το έργον

Πόσο δύσκολο είναι  να γραφτεί, σκηνοθετηθεί, ερμηνευτεί και παρουσιαστεί ένα θεατρικό έργο μέσα σε 24 ώρες; 1440 λεπτά αρκούν για τα 15 της γουορχολικής οντότητας; Το σανίδι είναι ούτως ή άλλως φτιαγμένο για πολύ γερά νεύρα. Δεν έμενε παρά κάποιοι άνθρωποι να αποφασίσουν να στοιχηματίσουν για τα όρια των δικών τους.

image

Στην Αμερική η  τέχνη πρέπει να εξελίσσεται και  να φρεσκάρετε με νέες ιδέες. Εκκεντρικές  ή με διάθεση εξερεύνησης πάντα  θα υπάρχουν προτάσεις που αναζητούν  τρόπους εκφραστικούς του σύγχρονου  γίγνεσθαι. Στην κοινωνία λοιπόν του  fast φαγητού, το γρήγορο έγινε κανόνας. Η ταχύτητα και η πίεση που ο περιορισμός του χρόνου προκαλεί ήταν και το ζητούμενο στην κεντρική ιδέα που είχε η παραγωγός Τίνα Φάλλον, όταν το 1995 μάζεψε γνωστούς και μη καλλιτέχνες προκειμένου να τους βάλει να δουλέψουν μέσα σε 24 ώρες το ανέβασμα ενός μονόπρακτου. Τα αποτελέσματα, εμφανώς θετικά, ώθησαν και τον κ. Λυκιαρδόπουλο να τολμήσει κάτι ανάλογο στα ελληνικά δεδομένα.

Ομολογώ πως μόλις  διάβασα τη λίστα των συμμετεχόντων  ενθουσιάστηκα. Αλέξης Σταμάτης, Απόστολος  Δοξιάδης, Βασίλης Κατσικονούρης, Σίμος  Κακάλας, Βασίλης Μαυρογεωργίου, Μάνια  Παπαδημητρίου, Μανώλης Μαυροματάκης και αρκετοί άλλοι εξ ίσου ριζοσπαστικοί  και ανατρεπτικοί πολλές φορές με την γραφή, την μπαγκέτα ή την  μεταμόρφωσή τους, συνωμότησαν για  να μας δείξουν αν το θέατρο εκτός  από μαραθώνιους, αντέχει και  σε σπριντ. Παρ’ όλα τα σημάδια για  το επιτυχημένο του όλου εγχειρήματος, παρά την μαζική ανταπόκριση του  κοινού και την πολύ θετική ανταπόκρισή  του, δεν μπορώ να πω πως ο τελικός  απολογισμός άφησε κάποια ευχάριστη  γεύση. Ούτε δυσάρεστη ωστόσο και  αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν είχε κάποια ιδιαίτερη γεύση.

image

Το πρώτο κείμενο  της βραδιάς ξεκίνησε με κάποια χαλαρά αστεία σε στυλ stand up comedy. Με τίτλο «Ιουλιέτα Καπουλέτι Καρακωνστάνογλου» το έργο της Λένας Διβάνη σε σκηνοθεσία Βαρδή Μαρινάκη αφορούσε σε μία φανταστική audition της ηρωίδας που ερμήνευε η Δήμητρα Ματσούκα, υπό τις οδηγίες της αόρατης μα πανταχού πληρούσας σκηνοθέτιδος Πέπη Μοσχοβάκου και με την παρασκηνιακή παρουσία του Θάνου Αλεξίου. Το κείμενο μετεωριζόταν σε δοκιμαστικές αναπαραστάσεις ρόλων, είχε έναν βασικό σκελετό τον οποίο δεν υπηρετούσε λόγω υπέρμετρης φλυαρίας και διάθεσης να γίνουν πολλά, ακόμα και χωρίς λόγο ενώ από την όλη προσπάθεια μου έμεινε το ύφος και η πολύ καλή στάση του Θάνου Αλεξίου.

image

Στο Dream a little dream of me, ο Δημήτρης Μακαλιάς πραγματικά για άλλη μία φορά μου θύμισε πόσο αβίαστα φυσικός είναι επάνω στη σκηνή, σαρώνει με την αμεσότητα και την παρουσία του. Κατά τα άλλα, το κείμενο του Αλέξη Σταμάτη ήταν αρκετά εγκεφαλικό, με διάθεση φιλοσοφικού στοχασμού που μου άρεσε.

image

Ο Έκτορας Λυγίζος φάνηκε να παρακολουθεί διακριτικά τους ηθοποιούς του, τον Μιχάλη Οικονόμου και την Δανάη Παπουτσή να αποκαλύπτουν κομματάκι κομματάκι την τραγωδία της ιστορίας. Πολύ δυνατή ομάδα τόσο συγγραφικά όσο και ερμηνευτικά, αλλά και πάλι δεν είχε την ένταση που ήθελα προκειμένου ο φιλοσοφικός στοχασμός να γίνει φιλοσοφική αγωνία.

«Για χαστούκια». Καμία σχέση. Μόνο για γέλια ήταν το κείμενο του Χρήστου Χωμενίδη, με την καλή έννοια ασφαλώς. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης  με πολύ άνεση σε ένα stand up comedy, έκανε το ακροατήριο στο οποίο απευθυνόταν να λυθεί στο γέλιο. Η Μαρία-Λουίζα Παπαδοπούλου τον έφερε αντιμέτωπο με τις δύο συμπρωταγωνίστριές του, την Yukiko Κροντήρα και την Σύνθια Μπατσή, οι οποίες προσπάθησαν να του κλέψουν την παράσταση. Ενστάσεις εδώ για την πολύ εύκολη ατάκα αλλά και για την καταπληκτική αρχή που μείωσε την ενέργειά της προς το τέλος, από την εμφάνιση της Σοφίας και μετά αποδυναμώθηκε το έργο.

Διάλειμμα για ποτό ή τσιγάρο, πολύ κουβέντα στο φιλόξενο φουαγιέ και στη συνέχεια δριμύτατη  επιστροφή με Γιώργο Ηλιόπουλο και  «Pop”. Ο Γιώργος Νανούρης έβαλε τα δυνατά του, έχοντας το πολύ καλό υλικό της Έλενας Μαυρίδου, η οποία ενθουσίασε τους θεατές με τον lady gaga χορό της. Μαζί με την  Ειρήνη Μπαλτά και τον Γιώργο Πούλη έδωσαν νόημα στην έννοια του «ποπ», η οποία όπως έχουμε κατάλάβει δεν θα πεθάνει ποτέ, ακόμα και αν το θέλει ο ρόλος της Χριστίνας Κωστάκου – D. Μέχρι εκεί όμως, και αυτή η ιδέα έμεινε ανολοκλήρωτη, με ένα χάσμα και μία αμηχανία στην παρουσία της «Τζένιφερ Λόπεζ» και του χάρου επί σκηνής.

image

«Το σύνδρομο Μποαμπντίλ»  ήταν το δεύτερο κείμενο που θα έλεγα πως ήταν πολυσύνθετο, μετά από εκείνο του Αλέξη Σταμάτη. Ο Απόστολος Δοξιάδης έφτιαξε  μία ιστορία για το ανικανοποίητο  και αναποφάσιστο της ανδρικής επιθυμίας, με έναν μπερδεμένο Μάνο Κανναβό ανάμεσα στην Κατερίνα Μισιχρόνη και την Δανάη Σκιάδη, τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η Μαρία Τσαρούχα αφηγητής,παρατηρητής και φίλη – συμπαραστάτης στο δίλημμα. Ωραία παρουσία, μου κέρδισε αβίαστα την προσοχή με την ωραία φωνή της. Και πάλι είχε έλλειψη ρυθμού το δημιούργημα της Γιολάντας Μαρκοπούλου.

Το βράδυ έκλεισε  με την συμμετοχή των Βασίλη Κατσικονούρη και Σίμου Κακάλα, που μας έδωσαν ίσως το πιο ολοκληρωμένο θεατρικά, από την άποψη της γραφής και  σκηνοθεσίας, έργο, το «Η μέρα που πέθανε ο Έλβις». Με σεξουαλικό πρόβλημα ο  Κώστας Φλωκατούλας (Βαγγέλης) και σεξουαλική όρεξη ο Τάσος Πυργιέρης ( Τάσος) και καταλυτική την παρουσία της  εκδιδόμενης Μαρίας Τσιμά (γυναίκα), λιτό γέλιο και καυστικότητα με μικρή  δόση μελαγχολίας.

Σε γενικά πλαίσια  θα έλεγα, αρχίζοντας ανάποδα, πως οι περισσότεροι ηθοποιοί που συμμετείχαν  είναι πολύ ταλαντούχοι, συνεπώς  ακόμα και με τις λίγες αυτές  ώρες έδωσαν στοιχεία πολύ καλά και  μπόρεσαν να κρατήσουν την προσοχή  του κοινού επάνω τους. Άλλωστε  εξ αρχής έπρεπε να κερδίσουν το ενδιαφέρον των συγγραφέων που θα τους διάλεγαν επειδή εμπνεύστηκαν από  την audition τους για να γράψουν ρόλους επάνω τους. Η σκηνοθεσία στις περισσότερες των περιπτώσεων ήταν άχρωμη. Πιο πολύ νομίζω δούλεψαν οι ίδιοι οι ηθοποιοί αυτοσχεδιαστικά. Βέβαια είναι δύσκολο να πειθαρχήσεις και να στήσεις κάτι μέσα σε τόσο λίγες ώρες, άλλωστε τα κείμενα παραδόθηκαν στις 6 το πρωί.

Το πρόβλημα που  εντοπίζω είναι με τα ίδια τα κείμενα. Πόσο δύσκολο είναι να γεννηθεί μία  ιδέα αλλά και να γραφτεί δεν χρειάζεται να το αναφέρω. Σε άλλα κείμενα έλειπε μία καλή ιδέα , όπως στο πρώτο, σε άλλο υπήρχε ιδέα αλλά αρκετή φλυαρία, όπως ίσως στο δεύτερο και το προτελευταίο, ενώ σε μερικά οι ιδέες εξατμίστηκαν γρήγορα και κούρασαν με την επαναληπτικότητά τους, όπως στο Pop και στο κείμενο του Δοξιάδη. Πιθανόν να είχα υψηλές απαιτήσεις από τόσο καλούς συγγραφείς, οι μεγάλες προσδοκίες περιέχουν το ρίσκο της απογοήτευσης. Από τη στιγμή όμως που συμμετέχουν  καταξιωμένοι και αξιόλογοι στον χώρο άνθρωποι, περιμένεις κάτι γρήγορο μεν, εύστοχο δε.

24 HOUR PLAYS 23 3 2010_0

Αν και χάρηκα πάρα πολύ με την ανταπόκριση του  κοινού (sold out η βραδιά, με δυσκολία βρήκαμε θέσεις) και αξίζει να στηρίζουμε τέτοιες προσπάθειες όσοι αγαπάμε το θέατρο, με ενόχλησε πολύ η συμπεριφορά αρκετών. Ενώ οι πόρτες παρέμειναν ανοιχτές λόγω του πλήθους, στο μπαρ δεν σέβονταν τις υποδείξεις του προσωπικού για ησυχία, ενώ στο χώρο μπαινόβγαιναν θορυβωδώς, δυσχεραίνοντας τόσο τους ηθοποιούς, όσο και το κοινό. Πραγματικά δεν υπάρχει παιδεία και στοιχειώδεις γνώσεις κοινωνικής συμπεριφοράς. Βέβαια από την άλλη όταν οι ίδιοι οι συντελεστές, βγαίνουν από τη  αίθουσα αμέσως μετά την παρουσίαση του δικού τους έργου και κάθονται στο μπαρ όπου μιλούν διαρκώς, ποιός θα δώσει το καλό παράδειγμα στους λοιπούς, μη πρεσβευτές της τέχνης; Αναφέρομαι σε συγκεκριμένη κυρία που εντόπισα να το κάνει. Συγχαρητήρια στον Κο Θάνο Αλεξίου, που αμέσως μετά τη δική του συμμετοχή παρακολούθησε όρθιος, πίσω πίσω μαζί μας τα υπόλοιπα παιδιά που συμμετείχαν. Αυτό είναι κείνο που ονομάζεται «ήθος».

Συγχαρητήρια λοιπόν σε όλους τους συμμετέχοντες αξίζουν  ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Συγχαρητήρια για την επίπονη προσπάθεια, 24 ώρες άυπνοι, τρέχοντας από θέατρο σε θέατρο για πρόβες. Συγχαρητήρια για την τόλμη τους να συμμετέχουν  και να στηρίξουν ένα τέτοιο εγχείρημα. Ήταν μία καλή αρχή που ελπίζουμε  να εδραιωθεί, γιατί το διαφορετικό  μόνο μέσα από ρίσκο πειραματισμού  θα προκύψει.

Την επόμενη Τρίτη, οι υπόλοιποι θα δοκιμάσουν την δική τους τύχη. Ευχόμαστε καλή δύναμη. Θα είμαστε εκεί να τους στηρίξουμε. Ας είστε κι εσείς που αγαπάτε  το θέατρο.

info
The 24 hours play

Συνήθως η διάρκεια των προβών για το ανέβασμα ενός θεατρικού έργου διαρκεί από ενάμιση μήνα έως 3. Τι μπορεί να συμβεί όμως, όταν όλοι οι συντελεστές πρέπει να ανεβάσουν ένα θεατρικό έργο, έστω και μονόπρακτο των 15 λεπτών, μέσα σε 24 ώρες;
Πόσο μάλλον όταν μέσα σε αυτό το 24ωρο πρέπει και να γραφτεί!
Το 1995 στην Νέα Υόρκη, η παραγωγός Tina Fallon είχε την ιδέα να ενώσει για πρώτη φορά δημιουργικούς ανθρώπους από τον χώρο του θεάματος και να τους βάλει να δουλέψουν πειραματικά, υπό χρονική πίεση. Σε αυτό το εγχείρημα, έχουν πάρει μέρος αμέτρητοι γνωστοί και μη ηθοποιοί, συγγραφείς, σκηνοθέτες και έχουν αφήσει έκθαμβο το κοινό! Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι σε μία πρόσφατη παραγωγή, πήραν μέρος και οι: Julianne Moore, Marisa Tomei, Philip Seymour Hoffman, Rosie Perez, Benjamin Bratt, Kyra Sedgewick, Liev Schreiber και πολλοί άλλοι (ήταν όσο νευρικοί και ενθουσιασμένοι όσο και οι νέοι ηθοποιοί!) και η παραγωγή επιλέχτηκε από το Gotham magazine της Νέας Υόρκης, ως η καλύτερη της χρονιάς.
Την Τρίτη 23 Μαρτίου, 6 συγγραφείς, 6 σκηνοθέτες, 20 ηθοποιοί, καταξιωμένοι και ανερχόμενοι, υπό την καθοδήγηση των Αμερικάνων παραγωγών, όλοι μαζί στο Θέατρο ΧΩΡΑ, μέσα σε 24 ώρες γράφουν, σκηνοθετούν και ερμηνεύουν 6 πρωτότυπα θεατρικά έργα σε μια ενιαία παράσταση των 90 λεπτών.
Η διαδικασία ξεκινάει από το βράδυ της προηγούμενης μέρας. Συγκεκριμένα, τη Δευτέρα 22 Μαρτίου, στις 21:00 – 22:00 στο Θέατρο ΧΩΡΑ γίνεται η συνάντηση όλων των συντελεστών, που λαμβάνουν μέρος.
Κάθε ηθοποιός  φέρνει ένα αντικείμενο και ένα κοστούμι μαζί του, οι συγγραφείς  εμπνέονται και  επιλέγουν τους ηθοποιούς, για τους οποίους θα γράψουν το θεατρικό έργο τους. Από εδώ και πέρα οι χρόνοι είναι καταιγιστικοί…

Η γραφή ξεκινά!

Η παράδοση των κειμένων πρέπει να γίνει μέχρι τις 6 το πρωί. Οι σκηνοθέτες διαβάζουν κι επιλέγουν τα κείμενα με τους ηθοποιούς, που θέλουν να σκηνοθετήσουν. Οι 6 ομάδες έχουν ήδη δημιουργηθεί κι έχουν στη διάθεσή τους συνολικά 9 ώρες για να μάθουν το έργο, να το στήσουν, και να κάνουν τις απαραίτητες πρόβες τους.
Ο χρόνος κυλά αντίστροφα, γιατί το βράδυ οι πόρτες ανοίγουν για το κοινό.
Η παράσταση αρχίζει!
Μία θεατρική πρόκληση, ένα θεατρικό παιχνίδι έμπνευσης, δοκιμασμένο και αγαπημένο εδώ και 11 χρόνια με 300 επιτυχημένες παραστάσεις στην Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Λος Άντζελες, το Σικάγο, τη Μπιενάλε της Βόννης, για πρώτη φορά θα παρουσιαστεί και στην Ελλάδα, από έναν δυναμικό συνδυασμό καταξιωμένων και ανερχόμενων ηθοποιών στο Θέατρο ΧΩΡΑ!

Συντελεστές της παράστασης

ΕΧΟΥΝ ΔΗΛΩΣΕΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ  ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ :

Συγγραφείς:

1)      Χρήστος Χωμενίδης
2)      Αλέξης Σταμάτης
3)      Βασίλης Μαυρογεωργίου/Κώστας Γάκης
4)      Λένα Διβάνη
5)      Βασίλης Χατζηγιαννίδης
6)      Σάκης Σερέφας
7)      Βασίλης Κατσικονούρης
8)      Μαριάννα Κάλμπαρη
9)      Βασίλης Ραίσης
Σκηνοθέτες:
1)      Σίμος Κακάλας
2)      Γιώργος Παλούμπης
3)      Έκτορας Λυγίζος
4)      Γιώργος Νανούρης
5)      Τάκης Τζαμαργιάς
6)      Μάνια Παπαδημητρίου

Ηθοποιοί:

1)      Μανώλης Μαυροματάκης
2)      Γιώργος Πυρπασσόπουλος
3)      Δανάη Σκιάδη
4)      Δήμητρα Ματσούκα
5)      Μίνα Αδαμάκη
6)      Οδυσσέας Παπασπηλιώπουλος
7)      Κλέωνας Γρηγοριάδης
8)      Νεκταρία Γιανουδάκη
9)      Δημήτρης Μακαλιάς
10)    Ιωάννα Παππά
11)    Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
12)    Όμηρος Πουλάκης
13)    Εκάβη Ντούμα

Θέατρο Χώρα

Αμοργού 20, Κυψέλη, Τηλ: 2108673945

Τιμές εισιτηρίων

€20

Parking με ειδική τιμή Θεατών Θεάτρου Χώρα μόνο 3,5 €Πατησίων 240 (στο υπόγειο parking ΑΒ Βασιλόπουλος)

Μια σκέψη σχετικά μέ το “24 HOURS PLAY – ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΣΤΟ ΧΩΡΑ: Γύρος Πρώτος 23/3/2010. Κριτική Παρουσίαση Νίκης Πρασσά.

Add yours

  1. Ιδιαίτερα εύστοχα τα σχόλιά σας. Διαφωνώ μόνο ως προς τη συμπεριφορά του κοινού. Δεδομένων των συνθηκών και της ιδιάζουσας κατάστασης, θεωρώ ότι ήταν άψογο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: