Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΤΑΚΗΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ (ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ) 26-28 Νοεμβρίου 2016 | Cinemarian

meteoro-kai-skia

Ο κινηματογραφικός Τάκης Σπετσιώτης το σύνολο του έργου του Ο κινηματογραφικός Τάκης Σπετσιώτης δια του συνόλου του έργου του (το αφιέρωμα επιμελείται και διοργανώνει η Σύναψις).  

121 Χρόνια Κινηματογράφου σε 12 Μαθήματα : Πέμπτο Μάθημα [1940-1950 ] το Σάββατο 26.11.2016 στις 16.30

«Συνέβη μια Νύχτα» (1934) του Φράνκ Κάπρα το Σάββατο 26.11.2016 στις 20.00 με ελεύθερη είσοδο, ανάλυση και συζήτηση στο Σχολείο του Σινεμά

Σούπα Πάπιας (Duck Soup, 1933) με τους αδελφούς Μαρξ την Κυριακή 27.11.2016 στις 20.00 με ελεύθερη είσοδο, ανάλυση και συζήτηση στο Σχολείο του Σινεμά

Αναλυτικό πρόγραμμα:

Σάββατο 26/11
• στις 21:00
Η Λίζα και η Άλλη
Μετέωρο και Σκιά

Κυριακή 27/11
• Στις 20:00
Εις το Φως της Ημέρας
• Στις 21:00
Κοράκια ή το Παράπονον του Νεκροθάπτου

Δευτέρα 28/11
• Στις 21:00
Η Λίζα και η Άλλη
Καλλονή
Στην Αναπαυτική Μεριά
Cinemarian > Ν. Κόσμος – Κουκάκι
Διεύθυνση: Γενναίου Κολοκοτρώνη 42 Τηλέφωνο: 2114002640, e-mail: info@cinemarian.gr
Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016, ώρες: 21:00
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2016, ώρες: 20:00, 21:00
Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2016, ώρες: 21:00
Εισιτήρια
3€

Μετέωρο και Σκιά (1985), σκην. Τάκης Σπετσιώτης
Το «Μετέωρο και Σκιά» καταλαμβάνει (αξιωματικά) περίοπτη θέση στην ελληνική φιλμογραφία, μαρτυρώντας έναν δημιουργό που αγαπά (σχεδόν αφοπλιστικά), κατέχει βαθιά και σέβεται το αντικείμενο (του σινεμά) και το θέμα με το οποίο συνδιαλέγεται. Που τηρεί (χαρισματικά) σωστές αποστάσεις από ένα εύφλεκτο υλικό, εξαιρετικά επιρρεπές (σε χέρια λιγότερο υποψιασμένα) στον κίνδυνο της δημαγωγίας και του εντυπωσιασμού. Που καταγράφει εικόνες και λέξεις με σοφές αναπνοές, αποτυπώνοντας στο πανί (με ξεκάθαρους τόνους) μια σύνθετη και αμφίσημη περσόνα που μάχονταν αδυσώπητα την δική της, ιδιόρρυθμη ταυτότητα. Μια περσόνα, η οποία … «προχωρούσε ανοιχτά και μαζί ανάλαφρα στον ηδονισμό» (όπως παρατηρεί και ο ίδιος ο σκηνοθέτης). Η αισθητική προσέγγιση, το στυλ που επιλέγεται είναι αυτό της ηθελημένης λιτότητας, της αφαίρεσης και της απλότητας. Και είναι αυτό που διακρίνει γενικότερα το ύφος του δημιουργού.
Στο «Μετέωρο και Σκιά», ο Τάκης Σπετσιώτης ανασυνθέτει – μέσω της ζωής του «καταραμένου» (υπήρξε κόκκινο πανί του καιρού του) ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη – την Ελλάδα από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι την Κατοχή. Το φιλμ, παράλληλα με μια γραμμικά αποσπασματική (συνάμα ελλειπτική) βιογράφηση του τελευταίου και του αστικού, κοινωνικού και πολιτικού περιβάλλοντός του, φιλοδοξεί να εμβαθύνει ιστορικά και στην υποκουλτούρα της μεσοπολεμικής ομοφυλοφιλικής κοινότητας. Χωρίζεται σε κεφάλαια, με τίτλους αντρικά ονόματα που επηρέασαν τον ήρωα σε διάφορες φάσεις της ζωής του (μια επιλογή που αργότερα υιοθέτησε ατύπως – ως δομή, ως (μη δηλωμένο) αφηγηματικό νήμα, υπό μορφή ακολουθίας από γνωριμίες με άνδρες – και ο Γιάννης Σμαραγδής στον δικό του «Καβάφη») και με εξαίσια αισθητικές, μετωπικές συνθέσεις των εικόνων μας οδηγεί σε μια αργή, σχεδόν υπνωτική λιτανεία. Η διαλεκτική σχέση ανάμεσα στον λόγο – που είναι ποιητικός κι αποκαλυπτικός συγχρόνως – και τον χώρο, ανοιχτό και κλειστό παράλληλα, δίνει ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Τα εσωτερικά εκφράζουν τις αστικές καταβολές και την κοινωνική καταξίωση, τα δε εξωτερικά τη λατρεία της φύσης και της νυχτερινής ζωής των περιθωριακών. Η σύνθεση των κάδρων, η λεπτομέρεια στα αντικείμενα, ο φωτισμός, η κίνηση της κάμερας, οι ερμηνείες των ηθοποιών συνθέτουν την αστική καθημερινότητα. Ο ήρωας συνδυάζει τις ιδιότητες του ναρκομανούς, του ομοφυλόφιλου και του κομμουνιστή που τον απομονώνουν απ’ τον συντηρητικό περίγυρο της αστικής τάξης και τον ωθούν προς τεχνητούς παραδείσους (τον κόσμο των ναρκωτικών ουσιών) και τη μόνιμη εγκατάσταση στην επαρχία. Ο συνδυασμός των προσωπικών ευαισθησιών, των πολιτικών επιλογών και των κοινωνικών καταστάσεων τον οδηγεί στην πλήρη εγκατάλειψη, την παρακμή και τον ηθελημένο θάνατο (την αυτοχειρία). Αυτοκτονεί, καθώς δεν είναι πλέον σε θέση να μετατρέψει την αισθητική σε δράση και την αρχοντιά του πνεύματος σε ισοδύναμο τροφής. «Μόνο η φύση ξέρει αληθινά να παρηγορεί και για τις πιο μεγάλες σκληρότητες», ομολογεί ο φίλος του, όταν ονειρεύεται τη μετοίκησή τους στο μεγάλο κτήμα της Πάτρας. Έναν παράδεισο που ποτέ δεν κατάφεραν να κατακτήσουν. Ωστόσο, η ευαισθησία εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι το τέλος της ζωής του, όταν παρά την πείνα που μαστίζει την κατοχική Ελλάδα και την εξαθλίωση που ο ίδιος βιώνει καθημερινά, εξακολουθεί να φροντίζει τα αδέσποτα γατιά του…
Υπάρχουν ποιητές που γράφουν ποιήματα και ποιητές που αντιλαμβάνονται την ίδια τους την ύπαρξη ως ποίημα. Ο Λαπαθιώτης επιχείρησε ριζοσπαστικά να ορίσει τον δημόσιο βίο του ως τέχνη, συχνά με αντιφατικό τρόπο (εκείνο το νιτσεϊκό «αισθητικώς ζην»). Αυτή την πτυχή αποπειράται να αγγίξει το «Μετέωρο και Σκιά», χρησιμοποιώντας χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από το βίο ετούτου του Αθηναίου Ντόριαν Γκρέι, καθώς ο τελευταίος… «προσπαθεί να παραμείνει ποιητής μέσα σ’ ένα κόσμο που σκοτώνει αδιάκοπα τους ποιητές» (όπως παρατηρεί ο αείμνηστος Βασίλης Ραφαηλίδης). Το σενάριο στηρίζεται σε μαρτυρίες-ντοκουμέντα. Εν τούτοις, μέσα απ’ την όποια αποσπασματικότητα, προβάλει ολοκάθαρη η μορφή του Ποιητή, δίχως ανάγκη περαιτέρω επεξηγήσεων. Κι όπως το σενάριο αποφεύγει τις «πιπεράτες» λεπτομέρειες της ζωής του, έτσι κι η σκηνοθεσία αποτινάσσει τα κλισέ (και τις αυτοπαγιδεύσεις) της κλασικής βιογραφίας. «Προσεγγίζει με σεβασμό το μετέωρο (τον φλεγόμενο, διάττοντα αστέρα) που υπήρξε ο Λαπαθιώτης και κλαίει με αξιοπρέπεια για τη σκιά που κατάντησε στο τέλος της ζωής του», όπως σημειώνει – και πάλι – χαρακτηριστικά στην αλησμόνητη κριτική του για το φιλμ ο Ραφαηλίδης. Η ερμηνεία του Τάκη Μόσχου στον κεντρικό ρόλο είναι θαυμαστή (εξ ου και βραβευμένη στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εκείνης της χρονιάς). Δίπλα του συμβάλλουν αποφασιστικά, όχι τόσο ως προς τη νοσταλγική αναπαράσταση αλλά κυρίως ως αφορμή για στοχασμό γύρω από τους χαρακτήρες και την εποχή τους, τα παστέλ χρώματα της φωτογραφίας του Φίλιππου Κουτσαφτή και τα μοναδικά σκηνικά και κοστούμια (επίσης βραβευμένα) της Ντόρας Λελούδα. Γι αυτό λοιπόν, όταν θα δείτε το μπαστούνι και το γάντι στο χέρι του πρωταγωνιστή, μην αγνοήσετε ούτε στιγμή το… στιλέτο που κρύβεται αποκάτω!
Cinemarian
Γενναίου Κολοκοτρώνη 42, Κουκάκι
Αύριο ΣΑΒΒΑΤΟ 26/11
στις 21:00 μμ
Προβολή της ταινίας «Μετέωρο και Σκιά» του Τάκη Σπετσιώτη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s